Fili: Nuk jam unë shpëtimtari i Partizanit!

Intervista - - SPORT -

Realdo Fili është kthyer në njeriun e momentit te Partizani. Futbollisti i ri ka shënuar atëherë kur ekipi ka pasur më shumë nevojë. Fili është mjaft i talentuar dhe premton shumë për futbollin shqiptar. 19 vjeçari është i grumbulluar edhe me Kombëtaren e Shpresave.

Në merkaton e Janarit, nga skuadra e qytetit të tij, Apolonia, pas shumë këmbënguljeve, ai iu bashkua Partizanit. Mesfushori me tipare sulmuese tani është kthyer në idhullin e tifozerisë së kuqe, pasi ka shënuar gola vendimtarë. Megjithatë, përtej presioneve të mëdha, Fili është një djalosh mjaft i pjekur dhe profesionist. Futbollisti shijon moshën e re, por tregon se nuk është komplet i plotësuar, pasi nuk e ka kohën e lirë që të ndjekë të gjitha pasionet e tij. Fili rrëfehet në këtë intervistë për gazetën tonë duke treguar shumëçka nga vetja...

Eraldo Harlicaj: - Përshëndetje Realdo. Urime për golin!

Realdo Fili: - Faleminderit, faleminderit. Ishte një gol mjaft i rëndësishëm për skuadrën, më shumë sesa në aspektin personal. Barazova në minutën e ’94-ërt dhe natyrisht që emocionet ishin mjaft të (Vijon nga faqja 3) mëdha. Goli në derbi të fal më shumë kënaqësi.

- Po, për ekipin, ky gol vlen sa vetë titulli?

- Për ekipin, ky gol vlen vetëm një pikë, asgjë më shumë. Kemi edhe tre ndeshje ku do të provojmë të marrim kampionatin. Më vjen mirë që goli im barazoi sfidën dhe mbajti të pathyer ecurinë pozitive në derbi. Tashmë, pavarësisht momentit jo të mirë që kaluam në 90-minuta, kemi arritur të marrim një pikë mjaft të rëndësishme. - Dukeni modest... - Mundohem të jem i tillë, pasi kam shumë rrugë përpara dhe nuk kam arritur asgjë. Jam i ri dhe do të më duhet shumë punë për të arritur sa më lart.

- Tifozët ju cilësojnë si “shpëtimtar”...

- Nuk do ta quaja veten shpëtimtar, pasi është fjalë e madhe, por gëzohem që isha unë ai që e shmangu humbjen në derbi. Merita është e të gjithëve e gazetës periodike “Telegraf”, organ i kësaj sindikate me staf profesionist dhe largpamës (sot online). Të gjithë drejtuesit e sindikatës në rrethe qenë edhe korrespondentë vullnetarë të kësaj gazete që u bë e dashur për të gjithë. Sigurisht, ne nuk bënim lajme për lajme, por ngrinim problemet që dilnin para punonjësve, për rritjen e pagës, uniformat në Postë, arritjen e marrëveshjeve përmes kontratave kolektive, ndjekjen e problemeve punonjës-drejtues atje ku kishte “konflikt” e kështu me radhë. Në gazetë nxirrnim punonjës të dalluar, një emulacion efikas dhe largpamës.

Arritje tjetër ishte edhe anëtarësimi me të drejta të plota në Organizatën Evropiane të Sindikatave EUROFEDOP ku kemi gati dy dekata të antarësuar dhe jemi pjesë e komitetit ekzekutiv të saj duke kontribuar edhe në anëtarësimin e Sindikatës së PTK-së Kosovë etj.

- Si e përballoni këtë aktivitet nga ana financiare?

- Sindikata mbahet nga vetë anëtarët e saj që paguajnë rregullisht kuotizacione. Interesant për realitetin sindikalist shqiptar është fakti se unë që drejtoja sindikatën, si dhe drejtuesit e tjerë në rrethe, punonim me tre turne pa ndërprerje në Albtelekom, ndërkohë që kuotizacioni dhe shpërblimi që merrnim nga KSSH-ja, për hir të së vërtetës sa vinte dhe pakësohej. Dhe kjo ndodhte vetëm për ne, me arsyetimin se ne kishim kuotizacione. Në fakt, ne për këtë pikë të marrë, paçka se ne kërkonim fitoren. Ne luajtëm për maksimumin, pasi dihet që synojmë titullin.

- E keni një dedikim personal për golin?

- Golin ua dedikoj që të gjithë tifozëve të Partizanit dhe stafit që ka besuar tek unë.

- A do të kërkoni më shumë minuta në formacion tashmë?

- Trajneri vendos për këtë gjë. Unë do të jap më të mirën time sa herë që të më krijohet mundësia për të luajtur. Jam dhe do të jem i gatshëm në çdo kohë. A e dua formacionin? Kush është ai futbollist që nuk do ta donte formacionin dhe të luante që nga minuta e parë?

- Keni ndonjë koment për anën e shëmtuar të derbit, që janë përplasjet e drejtuesve të klubit?

- Tensioni është gjithnjë i pranishëm në një ndeshje futbolli, ndaj edhe këtë herë nuk u mbanim vend të parë në KSSH për këto, ndërkohë që në kuotizacionin për numër punonjësish ishim të tretët në radhë nga 12-13 federata që përbënin KSSH-në.

- Më bën përshtypje ajo që thatë, që ju ulnin pagesën, ndërkohë që ishit pjesë e KSSHsë që me krijimin dhe ndër më të dalluarit. Pse?

- Sepse egoja, siç thonë grekët, qe më e madhe nga sa duhet dhe kjo nuk të le të ecësh përpara. Sindikalizmi është një aktivitet i pandërprerë dhe efikas kur punon sistemakisht dhe kur menaxhon të ardhurat. Kjo si dukej nuk u vinte mire disave që kishin në “dorë” vendimmarrjen dhe nuk jepnin më pagesa mujore, por shpërblime deri qesharake.

- Posta shquhet për ndryshime dhe organizim bashkëkohor vitet e fundit. A janë të kënaqur punonjësit e postave me këto ndryshime shmang. Ishte diçka që nuk duhej të ndodhte, por ja që nuk mund t’i shmangim dot edhe këto ndodhi që do t’i quaja të papranueshme.

- Fili, besoni ende te fitimi i titullit kampion?

- Me një diferencë prej 4 pikësh dhe me 9 pikë në lojë, kur kemi për të luajtur edhe një ndeshje direkte… Skënderbeu ka një kalendar më të vështirë se ne dhe shpresojmë.

- Si ndiheni te Partizani, ku keni vetëm pak muaj që luani?

- Ndihem shumë mirë. Jam ambientur menjëherë, pasi kam gjetur një ambient familjar që më ka mbështetur dhe më ka ndihmuar që të luaj. Nuk kam pasur vështirësi. Pastaj, unë isha pjesë e kampionatit shqiptar dhe e njoh pak a shumë këtë lloj ambienti.

- Jeni nostalgjik për dhe me drejtuesit?

- E vërtetë. Posta Shqiptare, pas ndarjes nga “familja” PTT, pra, pas ndarjes nga Albtelekomi, doli e dobët me shërbime modeste, me flotë transporti gati të konsumuar në vite (bëhët fjalë për vitet 1993, koha kur u ndanë) dhe nën presion të vazhdueshëm nga publiku për cilësi, shpejtësi dhe efikasitet. Zyrat postare në rrethe ishin të pamjaftueshme dhe larg cilësisë së shërbimit.

Detyra kryesore e drejtuesve në vite ishtë ndryshimi rrënjësor i kësaj situate që sa vinte e bëhej më alarmante, po të shikosh hyrjen në treg edhe të shoqërive të tjera private postare. Sot që flasim, situata është krejt ndryshe. Ka rreth 550 zyra postare në të gjithë vendin, gati shumica të rikonstruktuara dhe mbi të gjitha, dixhitalizimi i shërbimeve, rritja e gamës së shërbimeve dhe rënia e ankesave nga qytetarët, janë të dukshme. Dhe për më tepër, tani gjithçka vetëfinancohet nga Posta. Sigurisht, Sindikata jonë ka dhënë ndihmesë dhe mbështetje në proceset e rritjes së kësaj kompanie, duke u kujdesur siç edhe thamë më lart, për pagat, uniformat dhe trajtimi ushqimor për një kategori shërbimesh që janë të ekspozuara ndaj agjentëve klimatikë etj.

- A janë të ndërgjëgjshëm punonjësit për domosdoshmërinë e sindikatave? Apoloninë?

- Për qytetin tënd gjithmonë do të ndihesh nostalgjik, pasi e dashuron. Ishte momenti im që të largohesha dhe nuk mund ta humbisja një mundësi të tillë me Partizanin. “Demat” janë një prej skuadrave më të mira në Shqipëri dhe që kanë bërë investime madhore, prandaj më ndihmon dhe në afirmimin tim, por edhe me Kombëtaren.

- Me cilin nga skuadra keni më shumë miqësi?

- Jemi miq të gjithë dhe nuk mund të ndaj asnjë në veçanti. Një ndër sukseset e skuadrës

- Ne ua përsërisim shpesh punonjesve që njëri, apo tjetri krah i politikës nuk është kurrë jetëgjatë. Çadra e politikës është “sezonale, 4 vjeçare”, të mbron katër apo tetë vjet, kurse bashkimi rreth sindikalizmit është i përjetshëm. Vetëm sindikata i zgjidh problemet e punonjësve. Dhe problemet janë gjithnjë në rritje. Kur më pyesin rëndom: “Ç’thotë sindikata, s’na bëtë gjë dhe ju?!”, unë përgjigjem: “Je anëtar sindikate?”. Dhe kur përgjigjet “Jo”, ia kthej: “Çfarë kërkon atëherë!?”. Ç’mund të bëj unë i vetëm? Unë s’jam sindikata, jam një përfaqësues i saj, hyr edhe ti në të, përpiqu bashkë me ne dhe nëse punët nuk shkojnë, mos u largo, por kërko ndryshim brenda radhëve. Vetëm kështu ecet. Dhe sa kohë që kalon, mendoj se njerëzit ndërgjegjësohen për nevojën e sindikatave. Ne, sindikatat, me kërkesat tona korrigjojmë politikat ekonomike dhe i shërbejmë qeverisë që të korrigjojë shënjestrën.

- Çfarë kërkoni më shumë nga drejtuesit e sistemit, por edhe nga qeveria?

- Ne kërkojmë që qeveria të jetë më e vëmendshme me lëvizjet sindikale, të jetë e paanshme dhe të zbatojë kodin e punës dhe ligjet e saj, pasi anësia e qeverisë në disa raste ka sjellë dobësim të lëvizjeve sindikale dhe kompromentim të të dyja krahëve. Ne kërkojmë që Pos- është edhe afrimiteti që kemi me njëri-tjetrin.

- Është e vështirë për një të ri si ju që të largohet nga familja dhe të jetojë vetëm?

- Të jesh larg familjes është gjithmonë e vështirë, por kjo është rruga që kam zgjedhur dhe duhet të përballem me vështirësitë. Jam mësuar të përballem dhe mendoj se jam fitimtar.

- A ju privon futbolli nga kënaqësitë e moshës?

- Është e vërtetë, më privon, por nuk pendohem për rrugën që kam zgjedhur. Nuk mund të ndjek party-t çdo javë, por marr kënaqësi të tjera. Futbolli është kënaqësi shumë më e madhe.

- Ju bën edhe të famshëm… - Preferoj të jem i thjeshtë… - Jeni i kërkuar nga femrat? - Shshshshsh... (Qesh) - Mos më thoni se ju bërtet ndonjëra!

- (Qesh) Jo, jo. Nuk kam asnjë marrëdhënie, jam singëll.

- Kështu thoni të gjithë ju… - Kështu është e vërteta. - Fili premton titullin? - Fili premton më të mirën e tij! ta të mbetet aset i shtetit, pra, të mos privatizohet, pasi ajo shërben për politika sociale në favor të të gjithëve. Administrata dhe punonjësit të jenë me status, pra, të mos largohen pa arsye, pasi kjo rëndon buxhetin e kompanisë për kurse kualifikimi për shërbimet etj. Ne kërkojmë që sindikata të marrë pjesë në mbledhjet e këshillit mbikëqyrës dhe të thotë mendimin e saj (pra, të punonjësve) për probleme që janë pjesë e këtij diskutimi, me ose pa të drejtë vote. Pagat e ulëta të jenë prioriteti i çdo administrate dhe të ketë një pagë të minimumit jetik më dinjitoz. Tarifat në Postë të rishikohet pasi nga viti i largët 2000, nuk kanë lëvizur, kur çmimet e shportës janë rritur disa herë. Nga privatizimi i Albtelekomit punonjësit heroikë të saj nuk morën, siç edhe është në ligj, nga suksesi i privatizimit nga 1-12 paga shpërblim. Ne kërkojme që këto të jepen sa më parë. Po kështu, atyre t’u jepen edhe pjesë nga fitimet e Albtelekomit. Qeveria duhet të bëjë presion që ne të jemi pjesëmarrës si aksionerë në takimet e kësaj shoqërie me ekspertë të pavarur, siç thotë ligji. Ligjet duhen zbatuar dhe kështu rritet besimi i publikut ndaj ligjit dhe qeverisë së saj. Për këto kërkesa ne i jemi drejtuar me shkrim dy herë ministrisë së Ekonomise dhe kemi marrë përgjigje se do të bëjnë çmos për zgjidhjen e këtij problemi.

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.