Si vëllezër ti na mblodhe

Intervista - - POSTA -

Për ty, Këze Kozeta Zylo Jemi rritur nën një rreze dielli Nëpër po ato rrugë kemi baritur; Kemi frymuar ndënë një kupë qielli Nga majë vargmalet të dy kemi zbritur Po ti u gjende një ditë në Tiranë Te nxënësit e tu të dashur Mandej u nise në botën e paanë, Mbi pafundësitë e oqeanit blu. Amerika, sigurisht s’të priti me lule T’u desh një punë e madhe për të bërë; Po nuk u tërhoqe, nuk u përkule Dhe ja sot na sjell një vepër të tërë. Ju mbeteni perëndi të shpirtit tim Mes jush gjithmonë do më gjeni Kështu shpërtheve plot ngazëllim Këtu në muze, sot me ty ku jemi Hyre mes nesh, çiltas, si fëmijë dikur, Me shpirtin e pastër, zemrën e bardhë U shprehe mallshëm: bashkë të ngremë urë Dhe më shumë të ndizemi si atdhetarë Vërtet ne sot na përndau politika Na nisi aq larg, si zogj korbi; Po shikoni se ç‘bën poetika

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.