Homazh profesor Selman Hoxhën

Intervista - - POSTA -

U ndave nga gjiri i familjes, shokëve dhe miqve ato ditë të para të vitit 2015. Pas tetë dekada e gjysem jete, të përcollëm në banesën e fundit. O Pinjoll i mrekullueshëm i familjes së madhe të Hoxhajve në gurë të bardhë të Matit. Linde dhe u rrite në atë vatër atdhedashruie dhe diturie. More udhën e dijes dhe u bëre mësues. Katër dekada e gjysem mësues dhe drejtues. Punove me devocion dhe përkushtim. U bëre pishtar i dijes kudo dhe kurdo. E deshe jetën dhe dijen. Nga vehtja jote nxore margaritarët e patretshëm të dijes, kulturës. Dy djemtë e tu u bënë të shkolluar dhe intelektualë të mrekullueshëm. Ata mësuan te ti sepse me urtësi i përballove me sukses furtunat e jetës. Korrektesa dhe ndershmëria ishin busulla në rrugëtimin tënd. Në faqet e hen. Do te dua edhe me shume se sa te kam dashur, edhe me shum se sa e dua veten, por kur te bindesh, atehere ndoshta do te jete shume vone. Une do te jem ne shpirt vetem e jotja e ti vendos vetë per lumturin qe mund ta kemi sëbashku... Bruna.

Rrezja e diellit ra mbi dritare, ajo rreze dielli me perqafoj fytyren time... Sikur don te me thot zgjohu dhe gezohu për mengjesin, zgjohem po une nuk gezohem! Nuk mundem më t’i gezohem mengjesit sepse me lendove shpirtin ti perfitove nga naiviteti ime. Ti më hipnotizove me sjelljen tende xhentile, une si nje femije i vogel besoja ne ty... E luta zotin cdo dite te mos ndodhe kjo qe tani ndodhi, qesha e qava me ty thoja lumja une per fatin tim.. Qe zoti me takoj me ty... Isha aq e lumtur me ty flisja e flisja sikur nje e cemdur nga dashuria, ato dite ishin plot gezime plot hare, cdo fjal e jotja me jepte kurajo per re - vistës “Intervista” që ti e merrje gjithmonë, janë pak për të folur për ty, Profesor. Ti punove dhe shkrove si askush për historinë. E pra, sado që të themi, na duket sikur kemi thënë “copëza” nga jeta dhe puna jote. Ti do rrosh në zemrat dhe kujtimet tona përjetë. Lule të freskëta maji kurdoherë mbi varrin tënd. Njerëz si ti, Profesor, nuk vdesin, sepse nuk harrohen. jeten. Cdo mengjes u zgjoja me gezimin me te madhe te nje femere qe egziston ne bote. Isha une ajo femer qe fluturoja si flutur me ate gezim... Cdo fjal e jotja ishte me e embel sesa vete embelsira me rrahte zemera tik e tak kur te takoja... Cdo fjal tenden e besoja si te vertet... Beja be qe ti me dashuron, po ne fund e kuptova qe ato fjal kishin qene genjeshtra e une i besoja si te verteta aq bukur ishin te mjeshtruar. Çfarë kerkon ti me shume nga nje femer qe te fal shpirt e zemer! Po prap une kurrë nuk do te urrej ty... Sepse te dashurova sinqerisht si nje e cmenduar, per ty doja dhe yjet nga qielli te t’i sjell... Ne doren tende veç ti qe te jesh i lumtur, kujtoja qe ti me dashuron mua!!! Andaj dhe te pamunderen u mudova te t’a beje te mundur. Më mesove te dashuroj, ti je ai qe e bere zemeren time te te rrah bum bum, eh kjo zemer kishte rrah per dikend qe kurrë nuk dashuron, per dikend qe eshte zemer gure, per dikend qe eshte rrobot. Per dikend qe eshte mjeshter i aktrimit... Ditet me kalojnë duke jetuar me kujtimin tend.. Duke i bere vetes analize ne cfarë gjendje kisha qene kur e kam dashuru ate njeri mu mbushen syt me lote... Me dridhet buza ndonjëhere kur me kujtohen ato dite si fluturoja si nje flutur... Po ty nuk te mjaftoj dashuria ime... Tani ti flururo si nje zoge i lire nga shtegu ne shteg... Po mos e ben askend te te dashuroj ty... Sepse ajo ty do te mallkoj qe ti ia sjell lotin nëper faqe, eh une nuk te mallkova se te dashurova... Fluturo si zoge i lire... Ti... Po mos u bene kinse dashuron ti... Kjo i lendon njerëzit, vertet lendimi nuk shkruhet ne ball, nuk ka ze te bërtasë, nuk bene zhurmë, po ky lendim e bene folen e tij ne syt e asaj femere qe kinse e dashuroje si i cmendur. L.

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.