E ndihmova Të rilidhej me fëmijëT e Tij

Intervista - - MËKATE -

Unë që po ju shkruaj jam një grua rreth të 35-ave. Jam në një hall të madh. Nuk e di as vetë si ta zgjidh, prandaj vendosa të shkruaj te gazeta “Intervista”, që ta lexoni e të më jepni një mendim. Siç ju thashë edhe më lart, unë jam në një moshë jo shumë të madhe, por meqë jam martuar që në moshë të vogël, vajzën e kam 10 vjeçe.

Kur isha e re, isha nxënëse e mirë, por në fshatin tim u njoha me një djalë, u martova me të e nuk i vura detyrë vetes të mbaroja shkollën e të bëhesha dikushi në jetë. Megjithatë, që të jetoja, m’u desh të merrja një zanat. Afër shtëpisë me qira ishte një byrektore tek e cila blinte byrekë çdo njeri që kalonte. I bënin aq të mirë sa edhe unë shpesh blija atje e më pëlqenin shumë.

Vajza ishte rreth 4 vjeçe kur ata që e kishin dyqanin e nxorën në shitje dhe unë mora një kredi dhe e bleva. Ishte një guxim i madh, por duhej të bëja diçka sepse burri herë punonte e herë jo. E çova vajzën në kopësht dhe iu vura të mësoja të bëja vetë byrekë. Ishte një fillim i vështirë. Më duhej të mësoja jo vetëm të bëja byrekë, por edhe t’i bëja aq mirë sa ata që e kishin dyqanin përpara aty, që të mos më ikte klientela. U lodha, por ia arrita që të mësoja të bëja byrekë të shijshëm e madje shumë njerëz nuk e besonin (Vijon nga numri i kaluar)

- Unë jam nga punëtorët e babit tënd. - Edhe? - Edhe më erdhi shumë keq sot për veprimin tënd. Ai u prek shumë kur ti ike.

- Ti je një punëtore kështu, apo ndonjë nga dashnoret e tij?

- Mos fol kështu! Yt atë është njeriu më i ndershëm që njoh. Kam vite në atë kompani dhe nuk i ka rënë në sy ndokujt si feminist. Dhe asnjë nga punëtorët nuk thotë se ai është njeri i keq. Të gjithë e duan dhe e respektojnë, gjë që ndodh shumë rrallë në një kompani private. Ti e di se të gjithë punëtorët i urrejnë pronarët. - Ti po më jep leksione? - Nuk kam si të të jap leksione sepse jam më e vogël se ti, por po të tregoj të vërtetën që kam parë me sytë e mi. Ky është numri im. Për çfarë të duash, mund të më telefonosh. se i bëja unë.

- Po ti, si i mësove kaq shpejt? - më pyesnin.

- Ja, ashtu, me pak përpjekje. Mjafton që t’ju pëlqejnë juve.

Punoja shumë se kisha kredinë për të paguar. Kështu, nuk shpërdoroja para as për gjëra të rëndësishme. Sidomos për vete nuk blija asgjë dhe gjithë ditën ia kushtoja punës e më pas shtëpisë e vajzës. Pra, veten e kisha harruar komplet. Nejse, e rëndësishme ishte që po më ecte puna.

Burri, ashtu si më parë, herë punonte e herë jo.

- Më mirë eja e më ndihmo mua në dyqan. Tani puna është shtuar e nuk më del kohë edhe t’i bëj byrekët, edhe t’i shes.

- Mirë të ka shkuar ndërmend. Edhe unë kam dashur të të them, por po prisja që të ma thoje ti.

Ashtu u bë. Ai shiste, madje filloi edhe të më ndihmonte në bërjen e brumit. Sa mirë ishte tani që punonim bashkë! Dalëngadalë edhe vajza po rritej e ne kishim shumë mbarësi në familje. Meqenëse byrekët tanë kishin ecur mirë, menduam të

E mbylla bisedën duke ia lënë numrin në tavolinë. Të gjitha këto më erdhën instinktivisht. Nuk e prisja ta shihja në atë lokal dhe nuk e kisha planifikuar të flisja ndonjëherë me të. Çuditë ndodhin me të vërtetë. Ai kishte reflektuar dhe nuk vonoi aspak, por të nesërmen më mori në telefon. - A mund t’ju takoj? - Sigurisht. Eja, në punë jam.

- Më falni, mos ma merrni për keq, po desha t’ju takoj vetëm.

- Për mua, nuk asnjë problem. Kur të mbaroj punën, ju telefonoj dhe takohemi ku të doni.

Nuk i tregova askujt për këtë telefonatë dhe e takova në atë lokal që më tha.

- Më fal që të fola ashtu hapnim dhe një tjetër byrektore afër një shkolle.

- Duhet t’i përgatis këtu byrekët e atje të kemi vetëm një shitëse. Marrim ndonjë vajzë që ka nevojë të punojë paradite, se pasdite nuk kemi pse ta mbajmë hapur ngaqë nuk ka nxënës. Po kë të marrim?

- Nuk e di! Ndoshta është më mirë të nxjerrim një njoftim në gazetë. - më tha burri.

Ashtu bëmë. Nuk na u deshën shumë harxhime se edhe më parë kishte qenë byrektore kioska që ne morëm. Nga njoftimi na erdhën disa gra e vajza. Na duhej të zgjidhnim një që kishte pak eksperiencë. Ndër të gjitha ato që u paraqitën, mua më pëlqyen nja dy gra në moshë.

- Po janë të vjetra. - tha burri. - Të vjetra? - u habita. - Në kuptimin se duhet të jenë pak të reja që ta përballojnë punën.

- Ehu, edhe ju burrat, pak të kalojë gruaja mbi të tridhjetat e quani të vjetër.

- Mirë, zgjidh ti kë të duash. – më la mua të zgjidhja.

Sipas edhe “porosisë” së atë ditë. Unë babain tënd e kam njohur në fillim si një njeri të egër, por këto kohët e fundit kam vënë re se ai është një njeri i mrekullueshëm.

- Jo, ti nuk ke pse kërkon falje. Dua vetëm të më thuash a ke ndonjë lidhje me babin tim sepse fole me aq ndjenjë. Edhe nëse thua “po”, unë nuk të gjykoj aspak.

- Nuk kam asnjë lidhje me tët atë. Thjesht më erdhi keq se ai është në një gjendje mjaft të rëndë. Ai ka ndryshuar totalisht qëkur është divorcuar. Madje ai mendon dhe të kryejë ndonjë…

- Si?! Po nëse nuk je e dashura e tij, si i di këto gjëra?

- Gjithë punëtorët janë po aq të shqetësuar sa unë. Të gjithë e ndiejnë se ai është tij, zgjodha një vajzë rreth 25 vjeçe. Ishte një vajzë e pashme, por dukej se e kishte qejf punën e madje nga ato që na tregoi, mësuam se ishte në gjendje jo të mirë ekonomike. M’u kujtua vetja para se të filloja punën në byrektore e prandaj vendosa ta pranoja në punë.

Unë i përgatisja byrekët dhe burri i çonte te dyqani tjetër e në orën 7 e gjysëm, ishte çdo gjë gati.

Ju thashë edhe më lart se tani që i bënim së bashku me burrin, lodhesha më pak. Mbarësia na eci dhe te dyqani i dytë. Pra, ia vlejti gjithë ajo sakrificë e fillimit. Guxova, por nuk dola “huq”. Mirëpo do të dalë ndonjë gjë që të të prishë rehatinë. Në rastin tim është burri që do që t’i japë shkelmin kësaj që e kemi arritur me mund.

Para se të hapnim dyqanin tjetër, ai ishte shumë i dhënë pas meje e gati gjithë ditën e kalonim bashkë. Nuk diskutohet se nuk kishte çfarë të bënte tjetër se kishim vetëm një dyqan. Mirëpo ai filloi të largohej paksa nga unë gati nja dy muaj pas hapjes së dyqanit të dytë.

- Pse u vonove kaq në krizë. Ai ka ditë që nuk del fare nga zyra, nuk ha as kur ndonjë nga punëtorët i porosit ndonjë gjë.

- Po le t’i sjellin të dashurat për të ngrënë.

- Akoma nuk e beson se babai yt është shumë i pastër? Të thashë edhe atë ditë! Kam vite në atë kompani dhe as një çerek fjale nuk kam dëgjuar për këtë që e akuzon ti.

- Unë nuk e di se çfarë të mendoj më tani. Prandaj ju thirra që të sigurohem e ta marr shtruar këtë çështje se dhe unë në tym kam folur për babain, pa parë asgjë me sy. Por ta dish se ti flet për të sikur ai është shumë i rëndësishëm për ty...

- Unë flas kështu vetëm nga respekti që kam për të dhe se më dhimbset. shumë? Mendova se të kishte ndodhur ndonjë gjë. - i thashë herën e parë që u vonua kur çonte byrekët te dyqani tjetër.

- Kishte pak problem furra që nxeh byrekët.

- Po tani, është në rregull?

- Më duhet të merrem prapë nesër me të.

Ju tregova vetëm një nga justifikimet e tij për vonesat e herëpashershme. Nuk mund të shkëputesha e të shikoja nëse ishin të vërteta ato që më thoshte sepse isha e izoluar në dyqan, mirëpo dyshimet po më shtoheshin se ai krijoi një hapësirë mes ne të dyve.

- Je larguar shumë nga unë. - nuk durova e ia thashë një ditë.

- Në ç’kuptim? - ai nuk donte të fliste shumë rreth kësaj teme.

- Po ja, kalon pjesën më të madhe të kohës te dyqani tjetër e nuk kemi shumë kohë që të rrimë si më parë, kur kishim vetëm një dyqan.

- Po kush do ta bëjë punën atje?

- Po atje nuk ka punë! Byrekët shkojnë të gatshëm e shitësja duhet vetëm t’i

Biseduam edhe më gjatë dhe nga fundi pashë se ai po “thyhej”. Kur u ndamë, ai më falënderoi, ndoshta se isha treguar e çlirët me të. Pasi u ndava, në mend më shkonin fjalët e tij. Jo më për mendimin që kishte për babain, por kur më tha se flisja për të me shumë ndjenjë. A thua me të vërtetë po filloja të ndieja diçka për atë njeri? Unë që po futesha kaq thellë në problemet e tij, duke i mbushur mendjen edhe të birit se ai ishte shumë i mirë?!

Këto dyshime filluan të më shtoheshin sidomos të nesërmen, kur e shikoja nga tavolina ime dhe më dukej shumë i pashëm. Edhe pse ishte shumë vite më i madh se unë, kjo gjë nuk më pengonte aspak. Ai më shkroi një mesazh: “Kam diçka për të ngrohë nëse kalon kohë pa i blerë njeri.

- E ç’të bëjë e shkreta më përpara? Ti e ke kollaj, se je e vjetër në zanat.

- E vjetër? Çfarë po thua kështu?

- Thashë në zanat, jo se je e vjetër. Pastaj, ajo dihet që është në kulmin e jetës, nuk do t’i them “e vjetër”.

- Po ti, me atë sy e sheh? Ajo është punëtorja jonë e duhet të punojë nëse do të mbajë vendin e punës.

- O punon ajo, o nuk punon kush! Po mban e vetme një dyqan, ndërsa ti je bashkë me mua e vetëm ankohesh.

Nuk po e besoja dot që këto fjalë dilnin nga goja e tij. Atij i dukej se ajo punonte më shumë se unë. Pse e mbronte kaq shumë e pse fliste për të sikur ia dinte të gjitha hallet? Pse i dhimbsej kur punonte? Këto pyetje më bënë të mendohesha gjatë dhe nga ky mendim arrita në përfundimin se duhet ta ndiqja që ta vërtetoja me sytë e mi nëse më tradhtonte apo jo.

Vendosa të shkoja ndonjë ditë e ta... (Vijon numrin e ardhshëm) të thënë. Kur të mbarosh, eja te zyra ime”.

Ashtu bëra. U futa në zyrë dhe ai më tha se i biri i kishte telefonuar dhe i kishte kërkuar falje për gjithçka. Andaj më ftonte për darkë. Nuk kisha si t’i thoja jo. Edhe unë isha e kënaqur për këtë gjë. E pranova menjëherë. Gjatë darkës vura re se ai më tërhiqte shumë. Ai ishte shumë i gëzuar për atë që i kishte ndodhur dhe ky gëzim ia kishte shtuar sharmin.

Dhe ashtu siç shkojnë të gjitha këto histori, unë tani jam e lidhur me të. Edhe pse kemi shumë diferencë në moshë, lidhja jonë është e përkryer. Vetëm një gjë të thënë nga djali i tij do t’jua them si mbyllje:

- A të thashë që ndieje për babin tim?

Pra, tani gjithçka është mirë. Ish-e shoqja nuk ka shumë ndikim në mendimet e fëmijëve sepse ata tani e kuptuan se gjithçka ka qenë e sajuar, që faji t’i mbetej atij.

Gazetën “Intervista”, të plotë, mund ta blini online që ditën e daljes në treg, vetëm për 89 cent në: http://www.pressreader.com/albania/intervista

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.