Ai më përdhunoi

Intervista - - POSTA - HISTORI NGA JETA -

Sa kalon urën e Shkumbinit, majtas në mes të disa shelgjeve, dëgjoheshin ulërimat e dy vajzave që kërkonin ndihmë. Nisem në drejtimin nga vinte zëri dhe shoh dy vajza lakuriq dhe të rrahura keq. Heq xhaketën dhe këmishen dhe ua ofroj që të mbuloheshin, ndërkoh i pyes se çfarë kishte ndodhur. Për momentin me thonë se dy çuna i kishin përdhunuar e më mbrapa i kishin rrahur e zhveshur lakuriq. U njoftua policia e cila erdhi ne vendgjarje. Komandant policie ishte i ndjeri Gani Malushi. Mbasi pyeste vajzat me detaje. Ato thanë se ishin dy djem që ua kishin bërë këtë. Mbasi mori emrat dhe adresën e dy djemve që kishin kryer këtë akte të shëmtuar, Ganiu u nis me grupin e gatshëm për të bërë arrestimin e tyre. Po cili ishte shkaku i vërtetë i kësaj ngjarje.?..

Të dyja ato vajzat ishin nga Cërriku e punonin në kombinatin metalurgjik. Aty njihen me dy djem me të cilët kalonin natën gjatë turnit të tretë. Vajzat një ditë shkojnë te një plakë e cila mbahej si fallxhore dhe magjistare, për t’u bërë ndonjë magji të dashurve të tyre, që të martoheshin me ta. Plaka u thotë që t’i zërë magjia mirë, që ju të bëni ç‘të doni me ta, përgatituni diçka për të ngrënë dhe në gjëllë hidhuni gjakun e periodave tuaja. Çdo muaj kur ato kishin periodat, gatuanin për djemtë fërgesë elbasanse e gjellëra të tjera…

Por dy djemtë, mbas një farë kohe, i lënë këto e zënë dashnore dy vajza të tjera, njera nga të cilat, që kishte njohje me dy të parat, ju tregoi edhe magjinë e plakës. “Ato ju kanë ngopur me periodat e tyre, ju tha, ndaj shkoni e bëni një vizitë te doktori, se mos ju kanë lënë me infeksion”. Kaq deshën dy djemtë dhe nisen të dy te ish-të dashurat e tyre duke luajtur rolin e të dashuruarve. Ndërkohë ato menduan se ata tani i zuri magjia dhe të katër shkuan matanë urës së Shkumbinit. Aty djemtë i përdhunojnë, i rrahin, i zhveshin, u marrin rrobat e i lënë në mes të shelgjeve. E shkruaj këtë histori se sot numri i fallxhorve e gjoja magjistareve është shtuar shumë. Njëkohësisht është shtuar edhe numri i të mashtruarve prej tyre… KATAN TREBESHINA

(Vazhdon nga java e kafare. Do të tregojë se çfarë luar) është parajsa, do ndjesh

Nga mënyra se si u kënaqësinë që nuk e ke proshpërndanë nxënësit nëpër vuar kurrë. shtëpitë e tyre më bëri Nuk po kuptoja asgjë, shumë përshtypje, sepse vetëm e ndjeja se diçka e unë e kuptova që ai nuk keqe po më ndodhte, iu ndoqi rrugën në të cilën afrova derës dhe po i bija ecte gjithmonë. Gjëra të dritares duke kërkuar ndiç hmë, por ishte e kotë. E ndtë më vinin nëpër mendje, jeva se dora e tij, si një dorë ë kisha kafshe më kapi nga krahu frikë nga ai njeri. Zbritën dhe më tërhoqi nga vetja e të gjithë, dhe unë mbeta e tij. Po përpiqesha t’i shpëtofundit. Ai kishte marrë një ja po e kisha të pamundur ai pamje shumë të vrazhdët më kishte mbështjellë me në fytyrë, makinën kishte gjithë - ë loi të më puthte në të gjithë shpejtësi të madhe siç nuk pjesët e trupit. Unë qaja dhe e kishte bërë më parë. Përbërtisja me të madhe , por veç kësaj ai hidhte shikimin ai nuk e kishte problem këtë nga pasqyra sikur kënaqej sepse ai e dinte shumë mire me pamjen që unë kisha se ku më kishte sjellë. Ai e marrë nga tmerri prej atij shijoi në maksimum trupin njeriu. Më dukej sikur ai tim, dhe pastaj me paturpëdonte të më thoshte “duro sinë më të madhe më tha: se do ta shohësh se çfarë do -Shpresoj të jesh të bëj unë ty”. Sa më shumë kënaqur, po aq sa unë. ecte furgoni, aq më shumë Nëse do guxosh t’ju thuash më shtohej frika. E shikoja prindërve për këtë , unë do që ai po kalonte në rrugë e mohoj dhe do ju them të panjohura për mua, passë është djali që t’i bëje taj pashë se ndaloi në mes muhabet , ai që ta kë bërë të një ë këtë gjë, dhe për të mbuqaja. luar atë më hedh fajin mua.

-Ku jemi këtu, pse Ai ishte njeriu më mostër ndaluam, dua të shkoj në që kam njohur ndonjëherë. shtëpi, -po bërtisia me lot As prindërve nuk guxova në sy. t’ju tregoja, se ai më ki

Ai as që nuk më dëgjonte shte kërcënuar. Dhe asnjë u ngrit me qetësinë më të nuk do e besonte atë që më madhe dhe u afrua drejt bëri ai njeri. Këtë histori e meje duke hequr këmishën, di vetëm shoqja ime dhe pastaj rripin e pantallonave. ju. Historinë me djalin që Pastaj më ët ju fola më lart e vazhdoj dhe më tha: akoma, por atij nuk i kam

-Kënaqësinë që po kër - treguar këtë që më ndodhi. koje te ai djalë, mund të Nëse ai do më dojë vërtet, ta japë unë, pa ma kërkuar jo vetëm që nuk do të më braktisë, por shpresoj që një ditë atij njeriu t’i japi ndëshkimin që meriton për atë që më bëri. Uroj dhe shpresoj që asnjë vajzë tjetër të mos bjerë preh e epsheve të tij kafshërore. Tashmë e vetmja shpresë që më mban gjallë është dashuria e djalit me të cilin jam lidhur, dhe besimi se një ditë do hakmerrem ndaj njeriut që më shkatërroi jetën.

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.