19 nëntor 2016 Poezia juaj...

Intervista - - POEZI -

Erdha përsësi e malluar Të shihja vëndin që kaq shumë më ka munguar, Grimca të vogëla kujtimesh në vite të lodhshme thërrmuar. Gjatë rrugës zhgënjimi mbuloi qënjen time dhe shpresat u shkoqën si gjethi i vjeshtës s’ë tretë, mu duk se kisha ngatërruar epokën në zgjime, ku kisha humbur pa e kuptuar dhe unë vet. Trishtimi, lypsar i rreckosur me sy të venitur e dorën e shtrirë për lëmoshë, Xha Sulo tërheq parmëndën në vënd të kaut. Traktori mbuluar me lavdi prehet në fund të hugarit . Askush nuk shpreson tek asgjë , dorëzuar në mëshirë të - lit kush foli dhe ç’farë thot. lluksoze ngërdheshin buzët me përçmim kasolles s’ë plasmasit përbri. Kopeja e « qënve» të rrugës kërkojnë në koshin e plehrave pak jet , për dreq s’kanë kujt t’i qahen për fatin e zi. Kombajna në parlament shin dokrra hambarëve të arureut shekullorë të kërrmës. Kurbanët tonelata, shiringat jepen falas me buzëqeshje cinike modë e fundit. UFO t varavinga, lëpushkat kullojnë gjak llërës. Harabelat kanë ikur në shtegëtim, direkut të anijeve kacavjerrë, pa kartë identiteti, vitrinave vezulluese tërheqin shpresën zvarrë. diellit, deri në fund të botës,përgysëm të ndarë. Burimet, plagë që s’mbyllen, rrjedhin lumit përtueshëm tatëpjetë i përgjumur në narkozë. Ari i plagosur. vijë me pajton, në duar dorashka dhe me një sjellje xhentile të përsosur. - sup. - - tisë, me sytë atje lartë, në baba Tomorrë mbërthyer.

DIANA ZHITI

rreze mbushur plot për plot, natyrës, njerëzve u dha ndriçimin, rrezet mbushur me të ngrohtë… Seç u shfaq, paprit, babëzia, diellin, ajrin i dua vet, dhe po ngordhi gjithë njerëzia nuk kam gajle, nuk kam dert… nxorri në dritë fytyrën e vet, nuk e dinë se ja bëjnë gropën, dielli, ajri s’janë veç t’vet’… Mos ja zini rrezen diellit, ajrin jo! -mos na helmoni, se do ngrihemi gjithë në këmbë, keqas fare do dërmoheni…!

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.