Pyetje për psikologun A mund të biesh në depresion nga droga?

Intervista - - POSTA -

Përshëndetje i nderuar psikolog! Jam një djalë 17 vjeçar dhe kam problem me ankthin, kam mendime të këqija, kam frikë se mos çmendem dhe bie në gjendje depresive. Më dhemb koka dhe kam një lloj frike, një lloj ndjenje pasigurie, kam konsumuar lëndë narkotike si bari para një viti, shpresoj mos ta kem këtë shqetësim nga ndikimi i saj. Unë nuk e di se çfarë të bëj, jam një person i mbyllur dhe më janë bërë shumë vese. Fal namazin por nuk mundem ta harroj këtë shqetësim. A kam nevojë për ndonjë medikament apo jo?

Prof. Jashar Demiri psi I nderuar 17 vjeçar, këto që po ndodhin me ty, pra këto mendime të frikshme dhe gjendje ankthi unë të vogla” pa të “pjekuria e madhe”. Kur unë u them klientëve të mi se edhe ankthi ka të mirat e veta, pothuajse të gjithë shqyejnë sytë e thonë: “të lutem o profesor, çfarë të mirash paska, nuk i dua të mirat”! Nuk e imagjinoni dot se sa pikëllues që është, ndoshta as vdekja nuk është aq e vështirë. Unë i mirëkuptoj ata e i dëgjoj më vëmendje pasi i shoh aq shumë të trembur sapo ti dëgjonte dikush që s’ka njohuri për ankthin do ti quante të “çmendur” por sado që ata janë të stresuar dhe dukshëm të trembur dhe në ankth, gati si të shpërfytyruar, ata nuk janë as të sëmurë e as të çmendur, madje e kam thënë edhe tek intervistat e mija në sikur të duan të çmenden apo të pësojnë atake zemre apo t’u bjerë të ët, nuk munden, pasi vetë kjo gjëndje tregon qëndrueshmëri të fortë mendore dhe shë ë shkëlqyer, pasi ankthi është mbrojtës, se për këtë qëllim e ka bërë “Krijuesi”, natyra siç thuhej dikur. Do të ishte qesharake nëse do mendonim se “Arkitekti” e bëri ankthin për ta mbrojtur njeriun dhe gabimisht e dëmton atë, siç do të ishte vërtet qesharake po të mendonim se qumështi i gjirit të nënës u “projektua” për t’i rritur foshnjat, por gabimisht i dëmton ato. Kur unë u them klientëve se ankthi është një mësues i “rreptë” por ama të mëson, ata nuk e kuptojnë. Pastaj, pasi për shkak të tij njerëzit u ikin abuzimeve, drogërave, alkoolit, duhanit dhe të gjitha “shkapërdredhjeve” të jetës që po për shkak të ankthit sepse nuk i durojnë dot dhimbjet e “shkundjet” e tij atëherë binden. Një klient më tha si me humor se ky ankthi paska qenë si aty ku bie tërmeti dhe “prishi” një shtëpi të vjetër e aty unë, në vënd të asaj shtëpie që mund të më zinte brenda, bëra një vilë të re e të bukur. Më pëlqeu ky paralelizëm sepse shumë herë e kam shpjeguar se rruga drejt largimit të ankthit është pak e vështirë, por edhe një udhëtim interesant, pas të shumë “shpërblime” ose siç - sionon bukur “më na detyron që të vetëanalizohemi dhe të vetëpërmirësohe psikoterapinë si “dhuratën më të bukur”, sepse përmes kësaj ne mësojmë jo vetëm se simptomat nuk janë sëmundje por edhe se për të shmangur përfundimisht dhimbjet e tyre pikëlluese ne duhet që të duam dhe të kërkojmë dhimbjet e punës e të pasdites me realitetin për ta ndryshuar atë në favorin tonë. Prandaj rruga drejt shërimit nga ankthi përmes psikoterapive do pak mund e përkushtim por është edhe një udhëtim interesant. Në një libë ërbejnë njeriut për zhvillimin e jetës e ngritjen shpirtërore, se ato janë si ai zjarri pa të ër nga mbetjetet e këqia. Kjo është arsyeja pse feja thotë se pas këtyre sporteve njeriu ka shpërblime nga Zoti., kurse unë ë them se aftësitë e mundësitë e tyre Universi ua ka dhënë që në lindje dhimbjen dhe ankthin dhe jepen vetëm sepse personi nuk po i vë ato në punë, pra nuk i mirëpërdor. Shumë njerëz të çliruar nga ankthi e obsesionet ju është dukur sikur i’a dhashë unë aftësitë e suksesit, kurse në fakt unë thjesht u kam bërë atyre disa shërbime siç mund të quhen pastrimi i ose krasitja e pemëve për më tepër zhvillim dhe prodhim. (në këtë rast degët e “thata” apo ato të këqija janë obsesionet ose mendimet negative - jmë këtë si një kurs “patente” apo për të mësuar një gjuhë të huaj, gjë që nuk bëhet pa një - jen profesionale-psikologjike. Jam çuditur nga përgjigja që më dha një Imam shumë i njohur e i ditur në Kosovë. Kur unë e pyeta se përse Zoti nuk ia heq ankthin besimtarit “robit të vet’ kur ai kupton se po vdes, po çmendet, sikur bota po përmbyset mbi të, sikur ai po mbytet sepse nuk mbushet dot me frymë e të tjera tmerre si këto. Ai mu përgjigj:“Vetë Zoti i ka bërë gjëndjet e ankthit të padëmshme si dhimbjet e lindjes, se po të ishte ashtu pylli do mbushej me kafshë të ngordhura nga frika ose një fushë-luftë do mbushej me të vdekur nga tmerri. Përse Zoti në këto raste qan bashkë me besimtarin e vet dhe sikur i lutet, mos më kërko mua një “patentë” apo një gjuhë të huaj po ik e futu në kurs se ashtu si notin që e vlerësojnë të gjithë e nuk e harrojnë, e tillë është edhe ajo që quhet mëshira ose sebepi i mirë, pra vajtja tek psikoterapia, shken

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.