Shoqja që më rrëmbeu dashurinë e djalit

Intervista - - HISTORI NGA JETA -

të shkruaj historinë e jetës time, dua të përshëndes të gjitha ato gra dhe vajza, të cilat kanë qenë pjesë e historive nga jeta pikërisht në gazetën « Intervista ».

Për mua ishte shume e vështirë që të shkruaja historinë time, sepse ka qenë një gabim i madh, që unë kam bërë dhe sot po e vuaj jashtë mase.

- ni historinë time do të më paragjykoni, mirëpo njeriu sikur t’i parashikonte gjërat që mund të vinë nga një gabim, nuk do gabonte kurrë.

Ishte koha kur u prishën kooperativat. Unë kisha punuar në restorantin e fshatit tonë. Në këtë punë unë kisha një shoqe, e cila punonte kameriere si unë. - nim bashkë lokalin, po ajo nuk deshi. Në fakt nuk deshi sepse ne ishim, jo si shoqe, po si motra me njëra-tjetrën , dhe po të krijonim biznes bashkë, miqësia jonë nuk i dihej se si do të përfundonte, mendonte ajo. Atëherë, me bashkëshortin tim, e blemë punë, por më pas në qendrën e të binte. Kishte lindur konkurrenca dhe bëhej fjalë që kush të mbante klientët që ishin në punë shteti, sepse kishte shumë të tjerë që pinin me listë. Burri i shoqes time për të cilën ju fola më lartë, punonte në arsim dhe ai gjith - lim pinte vetëm një kafe, por më të pinte dhe alkool. Mua nga një anë më vinte mirë, sepse ai pinte në lokalin tim, por nga ana tjetër shoqen ,e cila po më akuzonte se unë isha shkaktarja për të cilën

përzësh nga lokali, që ai të mos pijë më”. Mirëpo kjo gjë mua nuk më interesonte, jo vetëm që të pinte unë i çoja dhe ndonjë meze të vogël për ta shoqëruar, ( kjo ishte bërë e modës në lokalet e fshatit). Historia jonë e arriti - nin llafe, se burri i shoqes time ishte dashnori im. Në fakt kishte raste kur ai më hidhte llafe, ose më bënte shenja, por këtë e bënte nga pija dhe unë sigurisht qeshja, por asnjëherë nuk shkuam më tutje. Me shoqen u zura shumë keq madje ajo kishte arritur deri mend, se do vi dita ku ti ke për të m’u ulur në gjunjë, por atëherë ka për të qenë shumë vonë”. Unë qesha me të madhe për atë që ajo më tha, mendoja “e çfarë do më bëjë ajo mua, burri im nuk pi alkool, ai rri gjithë ditën në lokal me mua”. Kishin kaluar gati gjashtë vite, gjërat kishin ndryshuar në fshat, shumë njerëz po largoheshin, ca nga varfëria dhe disa sepse kishin vënë lek me biznesin e tyre.

bleu një dyqan ushqimor, punoi një vit me të, dhe më pas dyqanin e kthehu në lokal. I shoqi tashmë e kishte lënë punën sepse i ishte futur rrugës së alkoolit. Mirëpo, atë e ndihmuan njerëzit e saj që kishte në Itali, i dhanë lekë Ndërkohë, djali im kishte hyrë në moshën e adoleshencës, ai ishte shtatëmbëdhjetë vjeç, dhe kishte Në kuptimin që shkonin sa në një lokal në një tjetër, dhe leku djalit tim nuk i kishte munguar asnjëherë. Unë, duke qenë se isha e lidhur gjithmonë mbas punës, nuk e kisha kuptuar se djali im duart, (djalin e kisha të vetëm, pasi mbas një ndërhyrje që pata në mitër nuk munda që të lind fë me orar e pa orar, në shtëpi dhe në lokal, gjithashtu, disa prej mësuesve më kishin thënë se djali im kishte rënë nga mësimet dhe më vajti mendja se me siguri, djali im kishte rënë në dashuri, por kur e mora vesh arsyen e vërtetë u zhgënjeva shumë, dhe sa nuk më ra qielli mbi kokë. Im intime më shoqen për të cilën më të, por më vonë kuptova që ai çmendej për të. Ish shoqja ime ishte rreth dyzet e gjashtë vjeçe, por, që kur bleu lokalin, ajo ki - ten, plus kësaj, ajo as që nuk e pyeste më burrin e saj, sepse ajo po t’i jepte alkool atij, çdo gjë për të shkonte mirë. Ai nuk kuptonte më se çfarë po ndodhte me gruan apo me familjen e tij. U bëra shumë keq nga ajo që dëgjova për të gjitha mënyrat që ta largoja prej saj. Madje kisha arritur deri aty sa e kisha kërcënuar ata grua, ti me mua, por të kisha bërë një betim dhe ja ku e mbajta dua të shikoj para këmbëve të mia dhe të më lutesh deri në frymën e fundit, dhe prapë me ty nuk ndjej të ngopur”. E pashë se çdo gjë ishte e kotë, djali ishte në moshën më delikate, ai na kërkonte lekë në çdo kohë dhe kur nuk i jepnim ai bëhej si i çmendur, thyente çfarë t’i dilte përpara. Ajo grua nuk i mësoi vetëm alkoolin djalit tim, - luar të bëhej si i çmendur, kur donte të më vriste fare. Dita ditës kuotën e lekëve, dhe i propozoj tim shoqi, që para se të ishte vonë të blinim një shtëpi në Tiranë dhe ta largonim djalin nga ai fshat, por edhe kjo nuk ishte zgjidhje. dhe nga ajo grua nuk ndahem. bënte lek të madh, sepse të gjithë burrat vinin në lokalin e saj, fëmijët iu rritën dhe i dërgoi me shkollë në Tiranë, ndërsa djali im, edhe sot e kësaj dite akoma nuk e ka marr diplomën e shkollën së mesme. Një hall i madh na ka gjetur me djalin, nuk di ta shpjegoj se çfarë po ndodh me të, vitet ikin dhe unë pres që ai të ndërgjegjësohet për veprimet e tij. Por asnjë ndryshim nuk shikoj te ai. Ia kemi kthyer në të gjitha mënyrat që ai të heq dorë prej saj, por është e kotë. Shokët e tij, po shkollohen dhe po martohen, atij i ka ngelur ora te një grua pesëdhjetëvjeçare, kam përdorur çdo mënyrë për ta hequr nga ajo, por asnjë ndryshim . Tashmë më ka mbetur vetëm një mënyrë, që unë të gjunjëzohem para asaj gruaje të përdalë dhe sigurisht edhe këtë gjë do e bëj, sepse kush është nënë e kupton se prindi për fëmijën bënë çdo gjë. Dikur qesha unë me të, por tani po qesh ajo dhe gjithë fshati me mua.

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.