Shpirt i plagosur

Intervista - - POEZI -

Të ndodh ndonjëherë të ndjehesh në shpirt e plagosur, si një zog që ka rënë nga foleja, Një peshë e rëndë brenda zemrës, të mban të fundosur, nuk gjen kurajo ti thuash vehtes se cdo gjë do të shkojë,do kaloj. Dhe cohesh ecën buzë detit e heshtur, e vetme, shikon perëndimin e diellit deri në muzg, dëgjon hapat e tua të ngadaltë ,të sigurt. Deti eshtë shoqëria jote e vetme, shoqëria e besuar,që brengën ta kupton, dhe kur sytë lotojnë, deti përgjërohet, te nis një dallgë të fuqishme,të thotë, Jam edhe unë ketu, më beso të kuptoj!!

ANILA KARAPIDOU, Selanik

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.