Bujar Nishani:Njeriu i zot di si ta nxjerrë paranë

Intervista - - HUMOR -

Sa mora vesh që pardje nuk u votua Presidenti i ri se nuk kishin përcaktuar emër konkret, u nisa me vrap drejt Presidencës. Pasi mora përshëndetjen e merituar nga rojet e Gardës, hyra brenda në godinë dhe direkt në zyrën e zoti Nishani.

Kaso Kosa : -Përshëndetje zoti Nishani!

Bujar Nishani : -Uuu Kasoja! Hajde, ë bërë që erdhe. - Desha t’ju pyes zoti Nishani... - Akoma me pyetje ti o Kaso. Unë kujtova se erdhe të të pyesja unë ty. -Po ç’gazetar zeza, por meqë s’kam marrë vesh ç’bëhet. Lexova gazetat, po ë për çështjen time. E kanë

-Vërtet ç’do bëhet me presidentin e ri?

-Ku di unë, Kaso, ç’do bëjnë vazhdojnë kështu zihen me shoshoqin par president. -Doni të rrini akoma? -Po ç’të bëj Kaso! Të iki. Kam ca muaj jam për bukuri. Nuk më iket nga posti.

-Kur kemi biseduar para një viti e gjysëm, ju m’u ankuat. S’kishit fonde. Ju kanë ardhur fondet tani?

-Kush më jep fonde mua, o Kaso. Por ë eksperiencës që kam i nxjerr vetë dondet. -I nxirrni vetë?! Po si? -E mo Kaso që mbete aguridhe. Ja, të ta shjegoj unë ëherë, se të ë në këmbë. Ç’do pishë? Më kërko ç’raki të duash, ta jap. -Raki!? - meti? Apo e do nga zona jote?

-Po unë s’pi raki, zoti Nishani. Rrallë, shumë rrallë pi alkool.

-E paskërkeni kthyer Presidencën në magazinë, zoti President. Mos ja ka dhënë në kokë Ramës dhe e ka kthyer këtë godinë të Rezervave të Shtetit?

-Ku kemi rezerva si shtet neve, o Kaso. Ne s’kemi shtet, e jo më të kemi rezerva. Këto raki dhe mish që të thashë, i kam gje - -Po më bëni lëmsh, zoti Nishani. dje. Janë të freskëta. -Kush ja u solli? muajsh, nëse e mban mend Kaso. M’i djathë gjirokastre? -Po djathin ku e gjetët? -Isha në Gjirokastër para ca ditësh, Kaso. Dekorova ca partizanë. Ja futën djathin në torbë shoferit tim fshatarët. Merre i

-Ja dhanë shoferit tuaj dhe ju ja morrët atij. Po kjo nuk është e drejtë zoti President.

-E kush e gjeti në jetë të drejtën mor Kaso. Nuk ja mora djathin shoferit, mor jo. Ai ma dha vetë. I ndajmë gjërat me sho jep qeveria buxhet të mjaftueshëm. -Dhe ju keni... -Po, mor Kaso, po. Unë shkoj nëpër fshatra , dekoroj njerëzoti Ç’të bëj! Për - gjë, se më thanë barkun këtu në Presidencë. Lekë për të vrarë tartaniqet nuk kam.

-Po me karburantin si ja bëni? Ku e gjeni që shkoni nëpër zona...?

- -

-Ju japin ndonjë litër benzinë?! Po ky qenka lajm ekskluzivisht për mua.

ëherë një karburant, që thua ti, Kaso. I kërkuam naftë. Unë ju jap, na tha, nëse më deko një nga shoqëruesit e mi. Aqif i tha ai. U tha, u bë, i tha shoqëruesi. Ndërkohë unë -Ç’ndodhi? Shpëtuat? -Po fakti që jam tani me ty, tregon që shpëtovao Kaso. Na kishte hedhur ujë, ë unë ëto ditë më duhen ë, se do shkoj më Voskopojë. -Përse do shkoni atje? -Kot o do shkoj. Për pushime, meqë ka rënë borë këto ditë. Bëjnë byrek të mirë kam dëgjuar. Besoj se do ma shtrojnë me të ngrënë edhe atje.

-Po sikur mos t’ja u shtrojnë, zoti President?

-Do gjej ndonjërin t’i jap ndonjë dekoratë, ose urdhër unë Kaso. Ja për shem - të atij fshati. Ja t’ju them pastaj këtyre të - ketë ndonjë të afërm. Edhe saç për të na afërmi. Ja, kështu, Kaso.

-Paskërkeni mendje pjellore, zoti President

ë si si ta nxjerrë paranë. Më ër vjetë pa kokë

Bisedoi me shaka Kaso KOSA

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.