E fshehta e mamasë sime xheloze

Intervista - - HISTORI NGA JETA -

(Vazhdon nga java e kaluar)

Më i habitshmi ishte babai. Ai kur mami nuk ishte sëmurë dhe e mërziste me xhelozinë e saj, nuk i afrohej shumë asaj,por që në momentin që mori vesh se ajo ishte sëmurë u bë si një mur mbrojtës për të. Pra, harroi se si ia kishte shkatërruar jetën ajo gjithmonë duke e sharë e mallkuar.

Mirëpo unë që ende nuk dija gjë se si ishte në të vërtetë ai e akuzoja madje edhe për sëmundjen e mamit.

-Tani po i rri afër mamit!- nuk u përmbajta një ditë në spital kur ajo ishte futur të bënte kimiotera këtë gradë e tani bën sikur të vjen keq.

Unë gjithmonë kam qënë njeri i sjellshëm dhe kam bërë çdo gjë ashtu si duhet.

-Si e shpjegon, pra, se unë asnjëherë nuk të kam parë më parë t’i rrish mamit afër,vetëm tani që e di se do të vdesë?

-Ajo vetë më largonte me fjalët e saj, e kur je i ndershëm nuk i duron dot akuzat.

-Ndoshta po të vjen mirë, ashtu siç e thoshte dhe mami,se mund të bësh ç’të duash kur ajo të mos jetë më.

-Dëgjo bir,e di se je i mërzitur për shëndetin e nënës tënde,prandaj po i fshij këto fjalë,sikur nuk i ke thënë. E vërteta del gjithmonë në shesh.

U zbuta pak nga këto fjalë dhe nga mënyra se si m’i tha e kuptova se gjërat nuk ishin ashtu si dukeshin.

Mamaja nuk jetoi shumë dhe u nda nga ne përgjithmonë. Para se të vdiste, olën bashkë për një kohë të gjatë dhe kur babi doli nga dhoma ishte i shkatërruar. Dukej se kishte qarë se sytë i kishte të skuqur.

Edhe me mua foli mami e më tha:

-Kujdesu

-Mos fol kështu mami,ti ke vuajtur shumë me atë plehrë!

-Mos e bëj më këtë gabim zemër mundohu të harrosh gjith ka që kemi kaluar e gjithçka ke dëgjuar nga goja ime! Fillo të jetosh si duhet! Unë kam gabuar shumë!

Këto fjalë më lënduan zemrën dhe më përshtjelluan mendjen.

’gabim është ky që mami e tha në shtratin e vdekjes? A ishte e mundur të gabonte një grua perfekte si ajo?

Këto pyetje e shumë të tjera më mundonin së bashku me humbjen e rëndë të mamasë. Pas vdekjes s saj, babi dukej sikur po i shk puste lidhjet me bot n. Dukej sikur po mbyllej n vetvete dhe ishte dob suar shum .

Pasi kaluan disa muaj nga vdekja e mamit dhe m shqet sonin edhe fjal t e fundit t saj, por edhe babi q kishte ndryshuar shum .

E mora nj dit dhe i ofrova nj drek jasht sht pis .

-Baba ke ndonjë gjë që do ta ndash me mua? -Jo,pse? -Dukesh se ke diçka që të shqetëson.

-Po ja humbja e mamas . Kaq mjafton besoj.

-Vetëm kjo? Po ti nuk e ke dashur asnjëherë, pse duhet të mërzitesh kaq shumë?

-E ke gabim djalë! Unë atë e kam dashur më shumë se këdo në botë. Në jetën time nuk kam prekur me dorë femër tjetër.

-Po mami ishte e sigurt për këtë!

-Eh,mami yt! Sa e mir ka q n !

-Po ajo nuk e dinte se ti nuk e ke tradhëtuar kurrë?

-E dinte, por kjo ishte

Këtu atij iu pre fjala në grykë dhe mori atë hijen e zëzë që e kishte pllakosur që kur kishte dal nga dhoma,ku kishte folur me mamanë.

- ’farë të fshihte, babi? ’është ajo gjë e rëndësishme që duhej të fshihte? Ajo ka qënë gjithmonë e hapur me mua. M’i ka thënë të gjitha gjërat e nuk më mbante të fshehta.

-Këtë nuk kishte si të ta thoshte!

-Çfarë baba? Të lutem ma thuaj!

-Do të vijë koha kur edhe ti ta marrësh vesh! Tani e kam të vështirë të ta them.

E vërteta ishte se mamaja kishte patur për vete të dashur. Që para se të lindte motra ishte njohur me një njeri,i cili ishte edhe babai biologjik i motrës.

Kjo gjë ishte më e rëndë se vdekja e saj. E ndjeja veten me faj se kisha humbur pjesën më të mirë timen duke besuar gënjeshtrat e mamasë sime.

Kisha akuzuar pa të drejtë babain tim dhe nuk kisha kaluar fëmijëri si fëmijët e tjerë,të udhëhequr nga babai.

Që nga ajo ditë unë jam shumë i afërt me babin,madje bashkë me motrën i gjetëm dhe një shoqe e tani më duket se babai im do të

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.