E fejuara me braktisi, për t’u punësuar në Gjermani

Intervista - - HISTORI NGA JETA -

shkruaj jam një djalë, i cili u mashtrua nga personi që unë e quaja më të shtrenjtën e zemrës. Historia ime nisi kur unë isha adoleshent. Prindërit, më ndërruan shkollën, në mënyrë që unë të ecja mirë me mësime. Te shkolla e re njoha Jolën. Ajo ishte vajza që më beri më shumë përshtypje në atë klasë. Ajo ishte një nga nxënëset më të mira për sa u përket mësimeve. Duke u nisur nga shumë nga njohuritë e saj. Të dy - trin, edhe pse ishim shumë të rinj për një lidhje serioze. Deri në momentin kur ne mbaruam gjimnazin, ishim një çift shumë i lumtur, ndjeheshim aq shumë mirë me njëri - tjetrin saqë as nuk e çonim në mendje ndarjen. Jola vajza që unë dashuroj ndryshe nga unë, ishte një njeri me shumë ambicie për të ardhmen, ajo gjithmonë më thoshte: « Dua të bëhem një njeri i suksesshëm, dua që prindërit e mi të krenohen me mua ».

mbas shkollës dhe të ardhmes së saj, saqë ndonjëherë kjo gjë më tmerronte. Unë i thoja se e ardhmja jote jam unë dhe për çdo të mirë materiale do të isha unë, ai që do ia plotësoja asaj. Çdo ditë që kalonte kjo temë na prishte humorin, gjërat arritën deri aty saqë një ditë ajo më tha:

-Unë do vazhdoj shkollën për mjekësi dhe ti po më deshe, mund të më ndjekësh nëse jo mund të shikosh punën tënde.

Aty nuk e përmbajta dot veten dhe e gjuajta me një pëllëmbë saqë ajo u rrëzua në divan. Dhe ashtu siç ishte m’u drejtua: « Kjo pëllëmbë do të kushtojë shumë shtrenjtë ».

U ngrit, hapi derën dhe iku, unë e ndoqa nga pas. Isha bërë si i tërbuar më dukej se ajo nuk më donte më si më parë. I kërkova të falur, ajo bëri sikur më fali, por brenda urrejtje për mua. E kisha kuptuar se ajo më largohej çdo ditë e më mjekësi më saktë për infermieri, dhe i detyrova prindërit të marrin kredi që të shkoja në privat për infermieri. Nuk mund të ndahesha nga e fejuara ime, ne kishim bërë në plan që mbas mbarimit të shkollës të dy të shkonim dhe të punësoheshim në Gjermani. Ajo përveç shkollës, pa dijeninë gjermanishtes. Këtë e mësova rastësisht nga shoqja e saj. Ajo, dhe si pretekst nxirrte faktin se kishte shumë për të mësuar. Nuk po dija, se si të sillesha me të, keq, me të mirë dhe keq, me të keq. E vendosa që ta mbështesja atë dhe t’i bëhesha krah në rrugën që ajo këshilluar këtë gjë, edhe unë e - ja atë. Mbas tre vitesh që ne kishim mbaruar dhe studimet, dukej sikur çdo gjë ishte normalizuar në lidhjen tonë. Të dy ne hodhëm sepse ajo kishte ecur me gjuhën, kurse unë ngela te testi i gjuhës gjermane. Nuk mundja ta pengoja atë që të shkonte në Gjemani, dhe sikur t’ia kërkoja këtë gjë, ajo as që nuk do më dëgjonte, për këtë isha i sigurt. Ditën që ajo i hipi avionit dhe u largua nga Shqipëria mua m’u duk se m’u shkul zemra nga trupi. Jolën e doja shumë fare, madje dashuria për të m’u shtua akoma më shumë, kur ajo të rrinte indiferente ndaj meje. Nga momenti që ajo u largua, ajo shkruante gjithnjë e më rrallë dhe unë isha shumë i mërzitur për këtë. Shkoja të pyesja te prindërit e saj, ata më thoshin, nuk e dimë se çfarë bëni ju të dy.Më ishte prekur krenaria dhe ajo nuk mund ta kalonte kaq kollaj ketë sjelljen e saj prej indiferenteje. Prita deri sa erdhën pushimet e vitit të ri, e dija se ajo do kthehej në familjen e saj. Në shpirt më ishte mbledhur një dhembje e madhe që nuk dija ku do e shkarkoja. Nga mëngjesi deri në darkë rrija në një lokal përballë shtëpisë të saj, që ta takoja dhe ta sqaroja pse ajo hoqi dorë prej meje. Dhe një ditë në mëngjes, pikërisht kur ishte dita e krishtlindjeve e pashë që ajo doli nga shtëpia e saj bashkë me një djalë që ishte rreth të tridhjetave. Atë nuk e njihja se kush ishte. I dal përpara dhe i ndaloj, Jola kur më pa, kapi krahun e djalit dhe u duk sikur donte të strukej afër tij. E pyeta: - Kush është ky? -Është i dashuri im, kthehu ajo.

e shtrëngoi më fortë djalin, duke i futur krahun rreth belit dhe duke u mbështetur në kraharorin e ti. Në moment e mblodha veten dhe i them:

-Ok e pranoj lidhjen tënde, aman vetëm një gjë dua nga ty, të vish në shtëpinë time dhe t’ju japësh një shpjegim prindërve të mi, duke i thënë arsyen se pse - ma më le. Nuk dua që ata të mendojnë se arsyeja e ndarjes tonë isha unë. Ajo e pranoi këtë gjë, dhe më pas po i përkthente djalit që mesa kuptova ishte gjerman. Ajo më tha se do vinte po atë ditë pasdite për t’ju thënë prindërve të mi, se çfarë ndodhi me ne. Prindërve ju kërkova të shkonin për kafe, pasi doja të rrija vetëm me Jolën për t’i sqaruar gjërat. Ajo erdhi, unë i hap derën dhe ajo gjithë nerva më pyet: -Ku janë prindërit e tu? -Si guxove dhe ma bëre mua një gjë të tillë, -i them.

Ajo tentoi të hapte derën, unë i kapa dorën, ajo po bërtiste duke më thënë:

-Të kisha thënë se një ditë do ma paguaje shtrenjtë atë pëllëmbë që më dhe atë ditë.

Aty nuk e mbajta më veten, e gjuajta edhe njëherë me gjithë dhembjen që më ishte akumuluar në shpirt, ajo ra mbi tavolinë, unë e shtyva edhe më fortë duke hiqej zvarrë në tapet duke dashur që të më shpëtonte nga duart, por që e ëndërroja çastin që unë do e takoja atë. Dhe nuk mund ta lija më kishin kapur aq shumë, saqë bëra atë që në gjendje normale nuk do e kisha bërë asnjëherë. Për herë të fundit e ndjeva trupin tim, pranë trupit të saj, duke i lënë asaj një një kujtim të dhimbshëm, që do e kujtojë për gjithë jetën e saj. Ajo iku nga shtëpia e mbytur mes lotëve duke më thënë:

-Je një monster, kjo që bëre nuk do t’i shërojë plagët e tua, përkundrazi....

Dhe ajo kishte të drejtë, hija e saj sot më përndjek, nuk jam më djali i lumtur që isha dikur, dashuria më transformoi duke më lënë një dhembje që nuk e di as vetë kur do të mbarojë.

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.