Për një dashuriçkë u vra e tërë familja

Intervista - - HISTORI NGA JETA -

(Vazhdon nga java e kaluar)

Por erdhi edhe ’97 me rrëmujat e veta. U armatosëm të gjithë, krisi lufta gjithandej. Shkollat e larta u mbyllën e djali im dhe djali i motrës arritën të iknin në ën e një shoku ë kishte shok një bandit.

O Zot ç’tmerr kam kaluar ë arritën shëndoshë e mirë sepse e dija me kë kishin ikur. Ish i dashuri i mbesës Letës ishte bashkuar me një bandë rrugësh dhe e vranë shumë shpejt. Gjynah prindërit e tij se u është tharë shpirti atë djalë kishin dhe atë e kishin haram.

Mbesa ime rrinte mbyllur brenda e në fakt ia kisha frikën se ndonjë nga shokët e atij banditit mund të bënte ndonjë gjë. - ë gjithë atë luftë na tha të - nim fëmijët e t’i dërgonim në shkollë. I çonim në mëngjes, e shumica rrinim roje pas murit të shkollës e i mernim në gjysmë të ësim bëhej sa për të thënë.

Çdo ditë teksa ecnim rrugës na binte gjaku në fund të këmbë - shkëllima e gomave të makinave të ë ecnin me kallashnikove jashtë dritareve të makinave.

E po të mos i pë e ndonjërit rrugë ëllonin e su bënte përshtypje për asgjë.

U bënë zgjedhjet e famshme, ër e lufta vazhdonte ende. Në gjithë këtë zal- lamahi mbesën time na e kishte ngacmuar një djalë tjetër. Të merte më ë kur e shikoje, po nuk ishte nga anët tona. Bandat i kishin shokët e tyre nga i kishin e nga s’i kishin e rrinin bashkë. Dhe kësaj budallaçkës tonw i kishte rënë mendja në atë djalë.

ë më tregoi prapw, pasi asaj ia ë ishte në klasë me mbesën time. U ngrita e shkova te motra këtë radhë vetëm me mbesën, por edhe me motrën.

ësaj cupe, detyrohem unë të dal mes plumbash se jot bijë zgërdhihet lart e poshte herë me një e herë me një tjetë ë zgërdhihet, - tha motra, - ai tipi ë.

- Jo me atë zgërdhihet me një ë se dimë fare se kush është apo i kujt është. Pastaj edhe sikur a është shok me këta kriminelë ë dogjë ç’mund të presësh prej tij, - thashë me një frymë.

-Bobo ç’më zuri me këtë cupë, - tha motra. Kur erdhi vajza në dhomë të gjumit sapo pa fytyrë ë e kisha marrë vesh. Folëm të dyja me motrë kishte marrë koka erë. Ashtu në ditën e kiametit e të luftë ë ë pyesnim për të se kush ishte e nga vinte, ku i dihej e mund ta merrte e ta shiste cfarë s’po na dëgjonin veshët.

Në gjithë këtë rrëmujë të dy djemtë u kthyen për të vazhduar shkollën. Ndenjën vetëm nga një natë në shtëpi e ikën për Tiranë ë të mos i shihte kush se mendonin se kanë ardhur nga ë sjellë para e vinin e na vrisnin të gjithëve në shtëpi. Ata kishin sjellë ë mund të jetonin për dy apo tri muaj në Tiranë në konvikt.

Djemve nuk u treguam asgjw duke menduar se do ta largonim vetë vajzën dhe do vinte vera e pastaj do shkonte në shkollë të lartë e do shpëtonim. Filluam ta ruanim edhe gjatë orëve të mësimit se mos dilte. Po bandilli e gjente kohën të vinte. Gjithcka ishte bërë e madhe tashmë se ai vinte me eskortë nga lagjja, e kishte marrë vesh edhe burri i motrës, edhe djali i vogël.

Djali i motrës thoshte i shkreti: Trembem kur e shoh në rrugë, se çfarë i pë ka sytë si ujk. U pë ëm me çupë ë të ë, por ishte e pamundur. Ndërkohë kishim ë pyesnim se nga ishte ë të gjenim ndonjë ësi e ta largonim me lezet.

Edhe në këtë rast m’u gjet komshia ndihmë dhe pyeti të ënë se djali ishte nga një fshat i Vlorës dhe ishte i martuar e me fëmijë. Ia thamë të gjitha këto cupës, po ajo nuk na besonte neve. Ndërkohë ë ne pë - nim koha ecte dhe mbaroi edhe viti shkollor. Çupa doli mirë me mësim dhe ne menduam se e kishim edhe një shans. Edhën edhe djemtë nga Tirana. Djali im shkoi te halla e tij në Durrës të bë në Vlorë në 1997 s’bëhej fjalë, vetëm nëse ishe pjesë e njërës bandë. Kishte vetëm një javë ë kur ishte kthyer djali i motrës nga Tirana. I kishte vënë re ma ë vinin shpesh andej, por gjithçka e kishte vërtetuar vetë. Duke ndjekur se nga shohin, cilën rrugë i bien kishte parë të motrën të hipte në makinën e të dashurit.

Dhe sapo ajo kishte hipur në makinë, ai ishte kthyer në shtëpi. Kishte marrë armë ë babai i tij e kishte për vetmbrojtje në shtëpi e kishte shkuar e ulur në hije të një kumbulle aty ku motra e tij kish hipu në makinë. Pas dy orësh ishte kthyer e kishte zbritur po aty. Dhe djali i motrës nuk priti fare por ia numëroi të motrës aty në mes të rrugës dymbëdhjetë plumba. I dashuri i saj arriti të largohej i plagosur. Djali u kthye në shtëpi t’u thoshte prindërve se ç’kishte parë e ç’kishte bërë po në debat e sipë ë edhe prindërit e dinin po s’kishin arritur ta ndalonin vajzën.

Askush nuk e di të saktë se ç’ndodhi e çfarë u fol atë dhjetë minutësh në atë shtëpi. Komshinjtë thanë ë dëgjohej vetëm ulërima. Djali i motrën në fund vrau të dy prindërit dhe djalin e vogël dhe më pas vrau edhe veten. Kështu për herë të ë është hapur porta e oborrit të motrë ë dita e varrimit të të pestëve, U hap për të ë pesë arkivole dhe për të mos u hapur më kurrë. Shtëpia po shembet vete ngadalë, dhe unë vazhdoj të ndjej mungesën e motrës edhe pse kanë kaluar njëzet vite. Ajo ’97 u rrëfeftë thonë ë këndej nga ne, na plagosi të gjithëve.

Sh.

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.