Shukri Ëzjilldiz: Ende skuqem kur…

Intervista - - TELENOVELA -

Shukri ka lindur në Izmir të Turqisë, më 18 shkurt 1988. E e tij ishte me origjinë greke, ndërsa i ati nga brigjet e Detit të Zi. Shukriu ishte 9 vjeç kur i vdiq e Ai ka edhe një motër dy vjet më të vogël se vetja. Shukriu marrë me në fëmijëri. Ai Inxhinieri Detare në universitetin e Stambollit, por bëri vetëm një vit aty dhe më pas kaloi në universitetin e Egjeut, për Administrim Biznes. Gjatë viteve të shkollës ai mori pjesë në programin Erasmus dhe shkoi në Portugali. Kur ishte jashtë merrte më

aktrimi dhe vendosi të bëhej aktor. Ai u kthye në Turqi dhe vazhdoi të merrte mësime aktrimi. Karrierën e aktorit e nisi me pjesëmarrjen në serialet “Ujëra të thella”, por i njohur u bë me “Unë ende kam shpresë”. Filmi i tij i parë, “Neva”, u xhirua në 2013- Ai ka luajtur edhe një rol të vogël në telenovelën “Fatmagyl”. Për telespektatorin tonë u bë të Efes/ Metes në telenovelën “Dielli i dimrit”. Seriali i tij i fundit titullohet “Një nderi”.

sime ën. i Ëzjelldiz ëma ëma. është ë ër ë ë

çështje - Si vendose të bëheshe aktor?

- Aktrimi është diçka që e kisha brenda vetes. Duhet të bëja një zgjedhje, ose të punoja nga ora 9 e mëngjesit në 5 të darkës, ose të zgjidhja një punë nga shtëpia, ose të thyeja traditën dhe të bëja atë që doja. Pasi vendosa të bëhesha ër këtë dhe pastaj gjithçka rrodhi vetë.

- Si e zhvillove pasionin tënd pasi more vendimin?

- Unë shkova në Portugali me programin Erasmus ndërkohë që po studioja për Administrim Biznes në universitetin e Egjeut dhe mora pjesë në një atelie aktrimi. Aty u lashë mbresa profesorëve. ë merrja leksioni aktrimi në Qendrën e Artit Mujdat Gezen. Kam lexuar shumë libra për zhvillimin personal, të cilët janë shumë të dobishëm për një aktor.

- Ke pasur kërkesa për t’u bërë model?

- Kam pasur por nuk kam qenë i interesuar, vetëm aktrimi më tërhiqte. E shoh aktrimin si pjesë të ndërgjegjies njerëzore dhe me çdo rol mësojë diçka të re.

- Aktrimi është një profesion që të bën të famshëm. E pate të vështirë ta pranoje atë?

- Nuk e mbaj veten për njeri të famshëm. Unë vazhdoj të jetoj si çdo person tjetër. Kur njerëzit duan të dalin në unë përsë miqtë nganjëherë e harroj që jam aktor. Unë ën si Shukriu, aktrimi u shtua më vonë.

- Si e shpërblen veten pas një dite pune të vështirë?

- Nuk kam shumë kohë të lirë, por më pëlqen ta kaloj në shtëpi. Unë e kam rregulluar shtëpinë sipas shijes sime, më pëlqen të rri atje. Pastaj bëj sport, nganjëherë dal edhe mbrëmjeve. Në fakt nuk kam shumë kohë në dispozicion, por me rastin më të parë do të bëj ndonjë pushim jashtë. Kënaqësia ime më e madhe është të udhëtoj. Nuk dua të vdes pa parë botë me sy. Ndjej sikur duhet t’i shoh të gjitha. - Udhëton shpesh? - Po, sa herë kam mundësi. Im atë jeton në Hollandë dhe unë shkoj shpesh atje për ta vizituar. Kam edhe shokë në Gjermani që shkoj t’i shoh. Përveç kësaj më pëlqen Izmiri dhe Stambolli.

- Ti thua se të pëlqen të vishesh mirë. Çfarë quan ti me këtë?

- Më pëlqen të vesh gjëra të rehatshme, si një t-shirt dhe një palë mokasina. Stili im është i thjeshtë, por cilësor. Nuk më pëlqen të përdor shumë aksesorë. Në fund të fundit, kujt nuk i pëlqen të vishet mirë?

- Ti merr pjesë edhe në ë seriale, edhe në pjesë teatrale. Cili zhanër të pëlqen më shumë? - Është e vështirë të zgjedhësh ndërmjet tyre, sepse secili ka bukurinë e vet. Serialet janë mënyra me të cilën takon një masë më të gjerë njerëzish. Në to nuk e di ç‘do të ndodhë me personazhin tënd pas tre kapitujsh dhe duhet të jesh i përgatitur për një udhëtim të tillë. Në kinema kërkohet një farë përgatitje dhe është një proçes tjetër xhirimi. Meqë luan një personazh që e di si do të përfundojë mund ta përdorësh hapësirën në mënyrë më

- Kur je me shoqërinë, çfarë të pëlqen të bësh më shumë?

hapur me njëri-tjetrin për zgjedhjet tona në jetë.

- Kush nga frymëzon?

- Nga aktorët e huaj më pëlqen Daniel Dei Ljuis, ndërsa nga ata turq, Haluk Bilginer.

- Pse të pëlqeu pjesë marrja në serialin “Dielli i dimrit”?

- Në të luaja dy role njëkohësisht, atë të Efes dhe më pas të Metes, gjë që ishte diçka e re dhe eksituese për mua.

- Kemi marrë vesh nga Instagrami se ke marrë një qen. Si shkoni ju të dy?

- Kur e mora ishte 1 muaj e gjysmë, menjëherë pasi u shkëput nga e ëma. E bleva në një fermë qensh në Bursa dhe e çova menjëherë tek veterineri. Ai peshonte 700 gramë. i dhamë ushqim, ujë dhe vitamina dhe pas dy javëve e aktorët të gjysmë peshonte 2.1 kg.

- Pse e zgjodhe të racës Xhek Rasëll?

- Për shkak të që e kemi parë të gjithë besoj. Kishte një periudhë - mi “101 dalmacianët”që të gjithë ë adoptonin dalmacianë. - Po pse i vure emrin Fadik? - Nuk e di, nuk më pëlqejnë emrat e zakonshëm të qenve. - Si ka qenë fëmijëria jote? - Unë kam qenë fëmijë normal, domethënë i lëvizshëm. Nëse një fëmijë rri qetë, atëherë diçka nuk shkon me të. Mendoj se kam qenë fëmijë hiperaktiv. Kur isha i vogël luaja me top në lagje. - Doje të bëheshe futbollist? - Nuk kam qenë fëmijë i tillë, por për ca kohë doja vërtet të bëhesha astronaut. Kjo zgjati deri në shkollën e mesme. Më pas, im atë u bë idhulli im dhe unë doja të bëja punën që bënte ai. Ai bënte mobilje.

ën për inxhinier marine. Të pëlqen deti?

- Po, e adhuroj, por nuk e dija se ç‘më priste në atë shkollë ishte derisa shkova atje. Kur shkova dhe pashë uniformat, rregullat disiplinare, u befasova. Pasi futeshe në shkollë nuk të lejonin të ktheheshe në shtëpi për gjashtë muaj, gjë që m’u duk e vështirë. E kuptova se nuk ishte ajo që doja, pra t’ia dedikoja jetën time kësaj karriere.

- Flokët e tu gjithmonë e kanë tërhequr vëmendjen si tani?

- Të gjithë më thonë ët e mi janë të bukur, por unë nuk jam parrukier.

- Përdor ndonjë kujdes të veçantë pë ët?

- Thjesht kujdesem për to dhe kaq. Edhe thinjat që kam në pjesën ballore janë natyrale. Mesa duket i ngjava tim eti, i cili është thinjur herët.

- Kur u ndërgjegjësove për faktin se je i pashëm?

- Ende më vjen zor kur dikush më thotë “ti je shumë i pashëm”. Unë kurrë nuk e kam parë veten time në pasqyrë dhe kam menduar sa i pashëm jam. - Vazhdon të kërcesh tango? - Ah jo dhe me ka marrë malli për të. Ishte një kohë kur kërceja shumë. Më pëlqen shumë tangoja.

- Cila është me gratë?

- Jam pak i ndrojtur me gratë dhe e kam të vështirë t’u afrohem kur më pëlqen ndonjëra. Në përgjithësi nuk jam tip që shumë. - Cili tip grash të pëlqen? - Ato që ndjehen mirë me veten, që kanë besim në vetvete dhe janë energjike. Edhe aura e një gruaje është e rëndësishme për mua. Nuk më pëlqejnë gratë egocentrike. marëdhënia jote

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.