Dua të marr gjakun babait, por duhet të vras kushëririn

Intervista - - HISTORI NGA JETA -

E nderuar redaksi, të nderuar është e dhimbshme në ë lloj rasti. Por kur jetën ta marrin të afërmit e tu është akoma më e tmerrshme. Dhe sot jam në dilemë

Jam dyzet e pesë - toj në Durrës. Kam pak kohë ë kam blerë shtëpinë në ër shkak të shkollës së fëmijëve. Vetë jam lindur e rritur në fshat e prindërit e mi kanë ë punëtorë të thjeshtë. Babai im ka punuar në ndë ndë ë kuzhiniere në mencën e kooperativës. Në jemi pesë fëmijë. Kam dy vëllezër e më pas dy motra e i fundit jam unë. Vëllezërit e mi jetojnë të dy në fshatin e lindjes. ë të dy janë mirë ekonomikisht, por kanë të njëjtin problem-hall me mua. Ndërsa motrat janë mar ë ndërsa e dyta në ësisht janë sistemuar mirë e kanë fëmijë të mbarë ë ë jam më i vogli kam jetuar në fshat me prindërit shumë pak, pastaj në ë kthehesha ndodhi gjëma, në shtëpinë e tokë ë ërit u kujdesën të na i linin neve.

Kur unë u rrita, sapo ndryshuan kohërat, e prindërit e mi jo vetëm nuk kishin para sepse kishin rroga të vogla, por edhe kishin pesë fëmijë. Por në atë kohë u martuan të dy motrat të parat dhe dy vëllezërit më pas, e kështu shtëpia vetë e nuk futej asnjë ë të ruhej. Fatmirësisht janë shpenzuar për mirë ë bëra ushtrinë dhe në fakt më doli për mirë ushtria.

E bëra ushtrinë në Tiranë dhe reparti ku rashë unë ishte për riparimin e makinave. Mësova gjith ëm nga etja për dije, por e pashë ë ishte zanat i mirë. ëria do mbushej me makina nga emigrantët e gjithmonë do të gjeja punë. Ndërsa mësova zana ë kisha ë. Ai ki ët për të marrë ndonjë ditë lejë më shumë i sillnin gjithmonë ndonjë shishkë me raki. Një shoku im ushtar i solli një raki të zier dy herë dhe Maksuti u bë më tapë se herët e tjera. Nuk e mbanin këmbët të shkonte në shtëpi. Më kapi përkrahu dhe mezi më ë donte ta përcillja. Sigurisht ë u nisa përnjëherësh me të dhe e përcolla. Kishte një shtëpi private shumë të këndëshme sapo kalon Kombinatin. Kur hyra në oborr djali i tij erdhi të më ndihmonte, por vetëm ai nuk e mbante dot se ishte më i vogël dhe trup imë ë tha ë ta shtrinim direkt në krevat. Ndërsa hyra në shtëpi sytë më mbetën të vajza e madhe. Sapo sistemuam Maksutin desha të ë tha të të ë paktën në këmbë se do më duhej të bëja gjithë atë rrugë në - rasjen me shumë dëshirë ë të pushoja sytë në fytyrën e vajzës së ë vërtetë e bukur, por dola zemërplasur se ku do ma varte mua ajo, unë ushtar dhe nga fshati, jo se ajo ishte në

Pas dy javësh Maksuti më tha ë shtëpi një ë ë ia kishin sjellë me gjëra nga fshati. E pashë ë ia solli burri i motrës së tij, vinte nga Skrapari.

Sigurisht shkova me gjithë ën e hapi vajza e Mak ë rëndë ë krye të shkallëve të shtëpisë. Sërish gruaja e Maksutit këmbënguli të më - ë - si, më pyeti nga isha e për familjen time. Më pyeti se si e kaloja me Maksutin.

-Jam rehat me të, pastaj ushtri është kjo, s’jam me pushime, - i thashë

-Epo përderisa ka besim të të sjellë në shtëpi, besoj se ia kaloni mirë me njëri-tjetrin,- tha dhe më buzë ë sërisht shikimi im gjithë kohën ishte të ë po më plaste shpirtin. Nuk isha i zoti t’i thosha asnjë fjalë, as të mësoja në - kollë ishte. Asgjë nuk dija. Vendosa të pyesja me lezet Maksutin. Dhe ai më ësisht për fëmijë ër djalin se ishte adoleshent, pë kësaj e kishin llastuar se ishte djalë mbas tri vajzash.

-Të bekuar kam vajzën e madhe, sivjet mbaroi shkollën e ë ka sjellë asnjë herë ësim, more edhe bebe nuk mbaj mend të më ketë prishur gjumin ajo vajzë, - tha dhe gjithë fytyra i

ë nuk kisha ku ta shihja rrugës për në shkollë. Por rasti e ë unë të shkoja edhe disa herë të tjera te shtëpia e tyre. Një herë gjeta vetëm vajzën e Maksutit.

Sapo hapi portë ë lejoi të hyja të ën me vegla. ë lutem më jep dot një gotë ujë, - i thashë ër,- më ë të kisha ftuar të vish brenda, po nuk kam njeri, - dhe ngjiti shkallët. Sa hap e mbyll sytë më solli gotën me ujë. Pasi piva ujë i thashë

-Do pë ë je vetëm, mund të dalësh ndonjë herë të më takosh. Ndoshta po të dukem si halabak, por nuk di kur mund të ta them herë tjetër, - i thashë.

ë dhe mblod ë lutem më thuaj një ditë kur mund të dalësh dhe ku të vi. Mos ki frikë nga unë, ja pyet babain tënd jo direkt se e kupton ai, po pyete për mua.

-Pasnesër do dal të shkoj të ës. Do jem rreth orës dhjetë paradite te lulishtja para Pallatit të Kongreseve. Kur të ndahem me to, mund të ë, - tha me një frymë.

-Do vi patjetër, do më kesh pas vetes derisa të ndahesh me ë krejt i lumturuar. ë mirëutakofshim për atë ditë dhe u ktheva në repart.

ën jo vetëm atë ditë, por edhe për tre muaj me radhë. Pas tre muajsh i thashë ë tashmë duhej t’i tregonim prindërve të saj, isha i dashuruar kokë e këmbë me të dhe nuk doja ta takoja ashtu gjithë frikë. Kështu një ditë kur Maksuti ishte në humor të mirë i thashë.

ë ë duhej të mendohej pak.

-Epo unë nuk do vi ta marr sot, - i thashë duhet ta dish se pas dy javësh kur të iki në shtëpi unë do t’u them prindërve të mi dhe ata do të vijnë pastaj në shtëpi e t’i bëjmë këto punë ëhen. Dhe kështu kur unë po mbaroja ushtrinë u fejova. Sigurisht pastaj isha vetëm rrugëve të Tiranës duke shëtitur me Mirandën time....

ë viti fejesë. Dhë ë ishte në më tha të ikja bashkë me gruan në për punë e shtëpi. Dhe kështu dy muaj pasi u martova ikëm bashkë me Mirandën në ë gjeti punë ë zonjë plakë ë jetonte vetëm. Pas ë punë. Pas një viti ne u bëmë me djalë. Ditë ë lindi im bir morrëm edhe letrat greke. Mund të vinim në ëri te prindërit sa herë të kishim pushim. Kur djali u bë dy ël e pas tre vitesh na lindi edhe një vajzë. time. Edhe të afërmit e mi i kisha mirë kë ë ë.

Po s’është e thënë ë ësia të vazhdojë përjetësisht. Për pushime në ëm unë me gjithë familjen e motra e fëmijët në ëri.

Kur pashë nënën time të përgjysmuar më dhembi shpirti.

-Po ne kemi folur në telefon, dhe ju s’keni thënë ë është sëmurë, - i thashë babait kur dolëm në korridor. - O biri im, është së ë ën, pë ë ë babai dhe lotët i rodhë ne s’na mungon asgjë. Akoma nuk i kam mbaruar ato paratë ë më le herën tjetër,- tha babai.

-Po ndoshta ka nevojë për ndonjë ësues e kisha sjellë unë ë andej, - thashë me gjysmë zë ë ëson apo shëron. Thjesht duhet të përgatitemi për më të babai.

Pas pesë muajsh mamaja ime ë moshën gjashtëdhjetë e pesë ështu babai im mbeti vetëm në shtëpi. Shtëpitë e dy vëllezërve të tjerë nuk ishin ë nuk ishin bashkë.

(Vazhdon javen tjeter)

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.