Pastruesja e shtëpisë na mori vajzën tonë të vetme

Intervista - - HISTORI NGA JETA -

E nderuar redaksi e gazetës!

Po ju shkruaj historine e vajzës time, dhe Ju shkruaj me dhimbjen e nënës. Unë jam nga Skrapari dhe bashkëshorti im është nga Elbasani. Mbarova shkollën e mesme në Skrapar dhe falë Zotit më doli bursa, sepse në kohën time e drejta e studimit jepej nga Këshilli I Lagjes, për Juridik. Kjo jo vetëm falë notave shumë të mira por edhe falë komshiut këshillit.

Kur u nisa për në shkollë përveç këshillave të prindërve të mi kisha edhe “Bija ime mos na turpëro, more bursën më të mirë në - detëm hipa në autobus me babanë tim e u nisëm. Babi pasi më sistemoi mua në edhe disa para që t’i kisha se do më duhej të ushqehesha në punë të mirë, d.m.th., ishin të parë e të mësuar, sërish pata shumë vështirësi të përshtatesha me jetën e konviktit. Aq me tepër kur shumë të mira, njëra nga Tropoja që sot ndodhet në Amerikë e tjera nga Vlora. Vazhdoj mbaj lidhje akoma ishim për herë të parë në Tiranë rrinim si trinjake, megjithëse studionim në degë vetëm vitin e parë por edhe e mbaruam me rezultate të

Në tri vitet e para të shkollës kisha sigurisht që kisha njohur jo vetëm shokë e shoqe që i kisha në grupin tim, por edhe shokë e shoqe të tjerë.

goxha miqësi me Eltonin që më vonë do të bëhej bashkëshorti im. Ai mbaroi arkitekturë kur unë isha në vitin e parë dhe ishim takuar disa herë në rreth shoqërie. Eltoni kishte dajën e tij që punonte në Ministrinë e Ndërtimit dhe punë në ministri. Edhe një që vazhduam të takoheshim - tur asnjë lidhje konkrete. E shihja që më kushtonte vëmendje më shumë se vajzave të tjera kur dilnim, por gjithmonë tërhiqesha sepse u kisha premtuar prindërve që do merresha vetëm me shkollën.

Kur unë isha në vitin e tretë ai mori një shtëpi në me përkrahjen e dajës së tij. Sapo Eltoni mori shtëpinë më tha që ishte i dashuruar me mua, por unë I thashë që pa mbaruar shkollën nuk do lidhesha me askënd.

-Atëherë ne do vazhdojmë të takohemi me grupin, dua të dëgjoj zërin tënd e të të shoh tek qesh, - më tha, - por dije se sapo të mbarojë shkolla je e imja.

-Asaj nuk i dihet, - i thashë për ta ngacmuar, - por qesha dhe e kapa për - va vitin e tretë Eltoni tha që ishte më mirë të vinin të më kërkonin dorën në shtëpi e të fejoheshim.

-Nuk duron njeriu gjithë vitin kështu, të shoh e s’të prezent që të takohem me - hën në shtëpinë time dhe fejesën. Sigurisht ato katër muaj ndenja në shtëpinë e Eltonit, vetëm në kohën e sezonit të provimeve u ktheva në konvikt. Duhej të mësoja. E në praninë e Tonit s’bëhej fjalë të më linte rehat.

fakultetin ne u martuam. Sigurisht kemi patur një të mirë, shtëpinë e kishim, ishim në kërkim të punës time. Meqenëse ishim të rinj me Tonin menduam dhe pasi të punoja pak të mendonim për fëmijë. Pas nëntë muajsh si shtëpiake një ditë të bukur vjen daja i Tonit dhe thotë se mund të me të vërtetë për tri javë zotërinjsh.

- sha ditëlindjen dhe na erdhi për vizitë daja. Në urime e sipër tha:

shtëpi keni, e unë dua një mbetëm për një moment sa ai qeshi me të madhe.

-Epo dua të bëhem me stërnip apo stërmbesë, ore budallenj, ç’më rrini si - po kërkoja butonin e artë (një shprehje nga një humor shkodran që e përdonim në rastet e korrupsionit).

-S’po merrja vesh, daja e tha këtë apo më bënë veshët, - tha Toni dhe qeshi.

-Po meqë e morëm vesh se ç’shpërblim do, ne do të kemi kënaqësinë e të ta plotësojmë kërkesën, - tha Toni dhe pasi përqafoi - e dëgjove se ç’duam ne. Nusja e dajës për të më nxjerrë nga sikleti i tha:

-Se mos je i pari burrë e i pari dajë që kërkoni na keni ne e ju durojmë, - dhe bashkë me të qeshëm të gjithë.

Kështu unë e Toni tashmë kishim të gjitha kushtet por nuk po na funksiononte. Kaluan gjashtë vite martesë e unë s’po mbetesha shtatzënë. Isha vizituar në mjekë të Toni e askush s’na jepte një zgjidhje.

emigrantëve dhe ndërmjet - basadën Gjermane dhe me shumë vështirësi po u rregullua.

ime erdhi një trajnim që do bëhej në Gjermani. Me që do shkoja unë. Ndërkohë që mblodha dokumentet për vizë, unë dhe im shoq bëmë të gjitha analizat që të kisha mundësi të vizitohesha te ndonjë mjek që mund të më çonte vëllai.

(Vazhdon javen tjeter)

Newspapers in Albanian

Newspapers from Albania

© PressReader. All rights reserved.