Кроп­ля ва­ды

Gazeta Slonimskaya - - У ВОЛЬНУЮ ХВІЛІНУ -

Сяд­зі­ць чор­ны му­раш на пянь­ку і дры­жы­ць, ка­ло­ціц­ца: — В-в-в, в-в-в, в-в-в... — Што зда­ры­ла­ся з та­бою, су­сед? — уба­чы­ў­шы яго, за­хва­ля­ваў­ся ры­жы му­раш.

— Х-ха­лод­ная к-кроп­ля в-ва­ды з г-галін­кі на мяне ўпа­ла!.. В-в-в, в-в-в, вв-в... — ка­ло­цячы­ся, па­ве­да­міў чор­ны му­раш.

— Ну і што? — вы­цяг­нуў­ся твар у Ры­жы­ка.

— У-упа­ла і а-аб­лі­ла ммяне!..

— Як жа гэта зда­ры­ла­ся?

— В-ва­ро­на л-ля­це­ла, кры­ла­мі м-мах­ну­ла, і ггалін­ка с-стра­ся­ну­ла­ся... В-в-в, в-в-в, в-в-в...

— Ця­пер та­бе хо­лад­на! — пас­па­чу­ваў Ры­жык.

— М-мне ц-ця­пер ввель­мі хо­лад­на... В-в-в, вв-в, в-в-в...

— А ты ўстань, — пра­па­на­ваў су­се­ду ры­жы му­раш.

Чар­ныш устаў і з недаў­мен­нем па­гляд­зеў на сяб­ра.

— Устаў. Н-ну і што?.. Вв-в, в-в-в, в-в-в...

—За­разты­сам­но­ю­пад вя­сё­лую пе­сень­ку фіз­куль­тур­най гім­на­сты­кай па­зай­ма­еш­ся, — ска­заў Чар­ны­шу Ры­жык.

— І ц-цёп­ла мне стане?.. В-в-в, в-в-в, в-в-в...

— Па д вя­сё­лую пе сень­ку­ты­хут­ка­са­гр­эеш­ся, — пра­мо­віў Ры­жык і за­спя­ваў, вы­кон­ва­ю­чы фіз­куль­тур­ныя прак­ты­ка­ван­ні: На за­рад­ку со­ней­ка За­пра­шае нас. Рукі пад­ні­ма­ем мы. Па ка­ман­дзе "раз". — Ра­дас­ць нам пры

носі­ць Зя­лё­ная тра­ва. Рукі апус­ка­ем мы Па ка­ман­дзе "два", — вы­кон­ва­ю­чы фіз­куль­тур­ныя прак­ты­ка­ван­ні, па­д­ха­піў чор­ны му­раш. Цёп­ла яму ста­ла. Заўсмі­хаў­ся ён.

— Добра та­бе? — за­кон­чы­ў­шы спя­ва­ць, па­ці­кавіў­ся ры­жы му­раш.

— Добра, ве­се­ла! — пра­мо­віў чор­ны му­раш.

— А ты ве­да­еш, з якой літа­ры па­чы­на­ец­ца сло­вы "ве­се­ла"? — за­пы­таў­ся Ры­жык.

— З літа­ры "В", — ад­ка­заў Чар­ныш і, сха­піў­шы вострую ігол­ку елач­кі, на пяс­ку на­пі­саў літа­ру "В".

— А я ве­даю ско­ра­га­вор­ку, у якой усе сло­вы па­чы­на­юц­ца з літа­ры "В", — пра­га­ва­рыў ры­жы му­раш.

— Няў­жо? — уск­лік­нуў чор­ны му­раш.

— Ва­ро­на ва­ры­ла ва­ра­ня­ня­там ва­ры­ва,

— на­зваў сваю ско­ра­га­вор­ку ры­жы му­раш.

— Мы ра­зам яе буд­зем вы­маў­ля­ць! — уск­лік­нуў чор­ны­му­раш.—Гэт­а­так ці­ка­ва!

— Да­вай, — кіў­нуў га­ла­вою Ры­жык.

Два­му­ра­шы­селі­по­бач на пянь­ку і па­чалі вы­маў­ля­ць ско­ра­га­вор­ку "Ва­ро­на ва­ры­ла ва­ра­ня­ня­там ва­ры­ва".

Аляк­сей ЯКІМОВІЧ

Не бы­ва­ет злых учи­те­лей — бы­ва­ет ма­ло цве­тов и кон­фет!

За­яв­ле­ни­е­учи­те­ля­ди­рек­то­ру­шко­лы: «Про­шу по­слать ме­ня на кур­сы по­вы­ше­ния зар­пла­ты».

При­го­вор: 11 лет школь­но­го ре­жи­ма с кон­фис­ка­ци­ей иг­ру­шек.

Прав­ду в гла­за ди­рек­то­ру луч­ше го­во­рить по те­ле­фо­ну.

Мяч еще ле­тел в ок­но ди­рек­тора, а де­ти уже иг­ра­ли в прят­ки...

Кри­ми­наль­ные но­во­сти: в школь­ной биб­лио­те­ке об­на­ру­жи­ли мёрт­вую... ти­ши­ну.

Мо­ло­дые учителя не уме­ют ра­бо­тать. За­то опыт­ные уме­ют не ра­бо­тать... За­ва­лин­ка — это неудач­ные эк­за­ме­ны. В шко­ле на ли­ней­ке 1 сен­тяб­ря по за­га­ру мож­но опре­де­лить, кто по-лю­бо­му по­сту­пит в ин­сти­тут.

Как толь­ко от­ме­ни­ли школь­ную фор­му, все сра­зу по­ня­ли, кто как жи­вет.

ног. во­семь ко­ня сы­то­го У 10. Стоп. 9. Во­семь. 8. России. В 7. го­ду. в ме­ся­цем вось­мым был он Це­за­ре Юлии при лен­да­ря ка­ре­фор­мы До Ок­тябрь. 6. вось­мёр­ку. ле­жа­щую на­ет на­по­ми­ко­то­рый бес­ко­неч­но­сти, Знак 5. ми­нут. семь Во4. во­семь. е.т. VIII, по­лу­чим то чер­той, зон­таль­ной го­ри­по­по­лам раз­ре­жем XIII чис­ло рим­ское Ес­ли 3. 8. = 6 + 6 : 6)+ 6( 2. 0. то по­пе­рёк, ес­ли 3, то вдоль, Ес­ли 1.

»Вось­мё­роч­ка« Вик­то­ри­на

фаб­рик. с ра­бо­чи­ми обу­ви Во­ров­ство

ума для Пи­ща

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.