Не­вы­нос­нае пы­танне

Gazeta Slonimskaya - - СПОРТ -

ду­маю, што Бе­ла­русь павін­на пра­яві­цьг­эту­ю­во­лю.Мо­жа­бы­ць, на­ват не звяр­та­ю­чы ўва­гу на мер­ка­ван­ні люд­зей, якія вы­сту­па­ю­ць­за­заха­ван­не­смя­рот­най ка­ры», — ка­жа ён.

Дз­міт­ры­еў, няг­лед­зячы на тое, што ме­навіта «Га­ва­ры праўду!» раз­гля­дае маг­чы­мас­ць вы­на­су гэ­та­га пы­тан­ня на рэфер­эн­дум, лічы­ць бес­с­эн­соў­ным на ім та­кое пы­танне. Пры­нам­сі, за­раз. «У ад­сут­на­сці нар­маль­най пуб­ліч­най дыс­кусіі пры­ма­ць та­кія ра­ш­эн­ні не­маг­чы­ма. Тэ­ма на­столь­кі спе­цы­фіч­ная, што, з ад­на­го бо­ку, ёй вель­мі лёг­ка мані­пу­ля­ва­ць, а з ін­ша­га бо­ку — яна не да­з­ва­ляе зра­зу­ме­ць, мае ча­ла­век на­конт гэ­та­га пе­ра­ка­на­нае і ак­р­эс­ле­нае меркаванне аль­бо яго­ная пазі­цыя вы­клі­ка­ная эмо­цы­я­мі»,—ка­жаДз­міт­ры­еў.

Ана­ла­гіч­най пазі­цыі пры­трым­лі­ва­ец­ца і Па­лу­да. Калі пы­танне да­волі эма­цый­нае, то ім вель­мі про­ста мані­пу­ля­ва­ць. А праз гэтыя мані­пу­ля­цыі праваабаронцы могуць стра­ці­ць тыя пазі­цыі, якія ў іх ёс­ць за­раз. «Калі па тэле­ба­чан­ні пач­ну­ць па­каз­ва­ць ад­мыс­ло­выя пра­па­гандысц­кія філь­мы пра неаб­ход­на­сць заха­ван­ня смя­рот­на­га па­ка­ран­ня, то на­род вы­ка­жац­ца за яго заха­ванне. А калі на­род вы­ка­жац­ца заха­ва­цьг­этую­ме­ру,то­та­ды­ўво­гу­ле не буд­зе пля­цоўкі для аб­мер­ка­ван­няг­э­та­га­пы­тан­ня. За­раз ула­ды ка­жу­ць пра рэфер­эн­дум 1996 го­да. А калі яны бу­ду­ць­ка­за­ць­прар­эфер­эн­дум 2014 го­да — у нас уво­гу­ле знікне на­ват маг­чы­мас­ць ка­за­ць пра ад­ме­ну смя­рот­на­га па­ка­ран­ня», — ад­зна­чае Па­лу­да.

І вель­мі ці­ка­вую пазі­цыю, праў­да, з чу­жых вуснаў, вы­ка­за­ла Лю­боў Лу­нё­ва. «Як ка­за­ла расій­скі пра­ва­а­ба­рон­ца Ва­ле­рыя На­ва­двор­ская, на­во­шта мы вучым юры­стаў, ства­ра­ем ім та­кую кар’ер­ную ле­сві­цу, да Кан­сты­ту­цый­на­га су­да, калі важ­ней­шыя юры­дыч­ныя пы­тан­ні бу­ду­ць вы­ра­ша­ць ба­буль­кі ля пад’ез­да?»

КАЛІ НЕ ГЭТА, ШТО ЗА­МЕСТ?

Калі пы­танне пра смя­рот­нае па­ка­ранне вы­носі­ць на рэфер­эн­дум не вар­та, то якое ж пы­танне мож­на вы­нес­ці, каб ад­мяні­ць­смя­рот­ну­ю­ка­руўБе­ла­русі? Па­вел Са­пел­ка пра­па­на­ваў за­пы­тац­ца, ці павін­на Бе­ла­русь вы­кон­ва­ць свае міжнародныя аба­вяз­кі? Са­праў­ды, міжнародныя нор­мы да­пус­ка­ю­ць заха­ванне смя­рот­на­га па­ка­ран­ня. На­ват Між­на­род­ны па к т аб г ра ма дзя нскі х і па літыч­ных пра­вах пра­ду­г­ле­дж­вае,штосмя­рот­на­я­ка­ра мо­жа ча­со­ва іс­на­ва­ць да яе ад­ме­ны. «Але не тр­э­ба за­бы­вац­ца пра тое, што ёс­ць і шэраг ін­шых між­на­род­ных ак­таў, якія наў­прост за­ба­ра­ня­ю­ць ка­та­ван­ні, жорст­кае і пры­ні­жа­ю­чае абы­ход­жанне, гвалт у ад­но­сі­нах да асо­бы і гэтак да­лей. Усег­эты­я­прык­ме­ты­су­пра­ва­д­жа­ю­ць­вы­ня­сен­неі­вы­ка­нанне смя­рот­на­га пры­су­ду. Калі сы­ход­зі­ць з бе­ла­рус­кай прак­ты­кі, немаг­чы­ма­на­ват­па­ха­ва­ць­ча­ла­ве­ка ў ад­па­вед­на­сці з яго­ным ве­ра­вы­знан­нем, — а гэта ўжо ка­та­ванне яго ро­дзі­чаў, па­ру­ш­эн­не­пра­ва­на­сва­бо­дуве­ра- вы­знан­ня», — ад­зна­чае Са­пел­ка.

Яш­чэ ад­зін шлях — вы­нес­ці на раз­гляд пы­танне не пра ад­ме­ну смя­рот­на­га па­ка­ран­ня, а пра ўвяд­зенне ма­ра­то­рыя на яго. Гэта буд­зе прас­цей: па-пер­шае, ма­ра­то­рый не ёс­ць кан­чат­ко­вай ад­ме­най па­ка­ран­ня, яго мож­на і зня­ць. Па-дру­гое, д л я ма­ра­то­рыя не т рэ­ба змя­ня­ць за­ко­ны: у Кан­сты­ту­цыі пра­пі­са­на, што смя­рот­ная ка­ра носі­ць ча­со­вы ха­рак­тар. Дастат­ко­ва ад­на­го ро­счыр­ку на ўка­зе пр­эзід­эн­та, каб увес­ці ма­ра­то­рый.

Да та­го ж вы­нікі рэфер­эн­ду­му1996го­даб­ы­ліўзнач­най­сту­пе­ні абу­моў­ле­ныя тым, што та­ды ў за­коне не бы­ло альт­эр­на­ты­вы­смя­рот­на­му­па­ка­ран­ню. Альт­эр­на­ты­ва з’явіла­ся толь­кі ў 1998 год­зе — па­жыц­цё­вае зня­во­ленне. Ме­навіта ў су­вязі з гэтым з 1999 го­да коль­кас­ць смя­рот­ны­х­пры­су­даўз­мен­шы­ла­ся ў ра­зы. Так што ма­ра­то­рый, пэў­на, быў бы альт­эр­на­ты­вай смя­рот­най ка­ры.

Сяр­гей ПУЛЬША,

“Но­вы Час”

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.