Край, які нель­га не па­лю­бі­ць

Gomelskaya Pravda - - ТВОРЧАСЦЬ ЗЕМЛЯКОУ -

У ня­даў­няй ван­дроў­цы мін­скіх пісь­мен­нікаў на Го­мельш­чы­ну браў удзел пер­шы са­кра­тар Са­ю­за пісь­мен­нікаў Бе­ла­русі, лаўр­эат Дзяр­жаў­най пр­эміі, па­эт, пра­за­ік і пуб­лі­цыст Ге­надзь Паш­коў. Па­прасі­ла яго пад­зя­ліц­ца ўра­жан­ня­мі:

— Хо­ць я на­рад­зіў­ся на Ві­цебш­чыне, а дзя­цін­ства і юнацтва прай­шлі на Гро­дзен­шчыне, Гомельшчына для мяне вель­мі да­ра­гая. Неяк я меў маг­чы­мас­ць тра­пі­ць у Калін­кавічы, пад’язд­жа­ю­чы да го­ра­да, гляд­зеў у вак­но цягніка і быў ура­жа­ны цу­доў­ны­мі кра­яві­да­мі. Пас­ля не раз пры­язд­жаў у мяс­ці­ны, дзе цячэ рэч­ка Пціч — у га­рад­скі па­сё­лак Ка­пат­кевічы Пет­ры­каўска­га ра­ё­на, пра­вод­зіў там вод­пускі. І ра­біў па­да­ро­ж­жы на плы­тах! Та­ды я пра­ца­ваў на ра­дыё, та­му браў з са­бой “рэпар­цёр”. Па­куль хлоп­цы лавілі ры­бу, я хад­зіў па вёс­ках і за­пі­сваў ці­ка­выя гісто­рыі, якія рас­каз­валі мяс­цо­выя жы­ха­ры, на­род­ныя пес­ні. У вы­ніку з’явіў­ся шмат­се­рый­ны ра­ды­ё­фільм, які на­зы­ва­ец­ца “Па­лескія ван­дроўнікі”. Паз­ней я зра­біў кніж­ны ва­ры­янт з та­кой жа на­звай.

Вось з та­кі­мі пры­ем­ны­мі згад­ка­мі я вёз ня­даў­на пісь­мен­ніц­кую дэле­га­цыю на Го­мельш­чы­ну. Ска­жу шчы­ра: па­езд­ка гэтая ака­за­ла­ся з усіх на­шых ван­дро­вак у рэ­гіё­ны най­больш на­поў­не­най, ці­ка­вай, пазна­валь­най. Мы ат­ры­малі са­мую шы­ро­кую ін­фар­ма­цыю.

Мяне аса­бі­ста вель­мі ўразіў саў­гас-кам­бі­нат “За­ра”. На­вей­шыя сель­ска­га­спа­дар­чыя тэхна­ло­гіі! Па­це­шы­ла, калі мы ў бе­лых ха­ла­тах зай­шлі ў сві­нар­нік: та­ко­га я яш­чэ нід­зе не ба­чыў. Тоўс­цень­кія чы­с­цень­кія жва­выя пад­свін­кі, за­баў­ля­юц­ца, бы ма­ле­ча. А якая пе­ра­пра­цоўка! У “За­ры” вы­раб­ля­ю­ць пра­дук­цыю са­ма­га шы­ро­ка­га асар­ты­мен­ту і на­кіроў­ва­ю­ць у фір­мен­ныя ганд­лё­выя кроп­кі, якіх ня­ма­ла.

Су­стра­калі­ся мы і з жы­ха­ра­мі Мі­хал­каўс­кай Руд­ні ў До­ме куль­ту­ры, на­вед­валі шко­лу, слу­халі та­ле­навітых юных па­ле­шу­коў, уручы­лі біб­ліят­эч­ку кніг Са­ю­за пісь­мен­нікаў Бе­ла­русі.

За­па­мя­та­ла­ся і су­стр­э­ча са стар­шы­нёй Ма­зыр­ска­га рай­вы­кан­ка­ма Яў­ге­нам Ада­мен­кам. Мы па-са­праўд­на­му ад­чулі, які­мі кло­па­та­мі жы­ве кіраўнік.

Па­лес­се, Пры­пя­ць… Гэта і са­праў­ды край, які нель­га не па­лю­бі­ць! Вязі мяне, аўто­бус, у край той ба­ра­вы, дзе Пціч, дзе Ка­пат­кевічы, су­му­ю­ць над ва­дой, Там дзед, у лод­цы сед­зячы, вяс­луе ба­ра­дой…

За­пі­са­ла Т. КУПРЭВІЧ

Го­мель­ская ли­те­ра­тур­ная осень ока­за­лась очень щед­рой на встре­чи с на­ши­ми дав­ни­ми дру­зья­ми из Брян­ска, Рыль­ска, Глу­хо­ва.

Вла­ди­мир СО­РОЧ­КИН, по­эт, пред­се­да­тель Брян­ской об­ласт­ной пи­са­тель­ской ор­га­ни­за­ции: — Ду­маю, вре­мя убеж­да­ет в жиз­нен­но­сти та­ких встреч. Нам, пи­са­те­лям, нель­зя не рас­ши­рять круг об­ще­ния. В Го­мель к сво­им дав­ним дру­зьям все­гда едем с осо­бы­ми чув­ства­ми. Здо­ро­во, что у вас мно­го та­лант­ли­вых мо­ло­дых ре­бят — по­этов, про­за­и­ков, жур­на­ли­стов.

Для мо­ло­де­жи очень важ­на под­держ­ка и воз­мож­ность пуб­ли­ко­вать­ся. При­ят­но, что вы­хо­дят кни­ги ва­ших пи­са­те­лей и слу­ша­те­лей Шко­лы мо­ло­до­го ли­те­ра­то­ра. Мы вам по-доб­ро­му за­ви­ду­ем. У нас сей­час несколь­ко иная си­ту­а­ция: два го­да не вы­хо­дит жур­нал “Ли­те­ра­тур­ный Брянск”. И все рав­но мы жи­вем на­деж­дой на по­зи­тив­ные из­ме­не­ния. В сле­ду­ю­щем го­ду бу­дем от­ме­чать 50-ле­тие пи­са­тель­ской ор­га­ни­за­ции Брян­щи­ны. Вла­ди­мир МИ­РО­НЕН­КО, по­эт, г. Глу­хов (Укра­и­на): —Чуть боль­ше де­ся­ти­ле­тия то­му на­зад мы впер­вые при­е­ха­ли в го­род над Со­жем, что­бы на­ла­дить твор­че­ские свя­зи с мест­ны­ми по­эта­ми. Го­мель для ме­ня стал род­ным го­ро­дом, по­то­му что здесь у ме­ня на­сто­я­щие, про­ве­рен­ные вре­ме­нем друзья.

Все­гда с нескры­ва­е­мой ра­до­стью от­зы­ва­юсь на при­гла­ше­ния в Бе­ла­русь. Пе­ре­даю са­мый ис­крен­ний при­вет го­мель­ча­нам от жи­те­лей на­ше­го древ­не­го Глу­хо­ва, ко­то­ро­му в этом го­ду ис­пол­ни­лось 1120 лет. Га­ли­на КАРТАШОВА, по­эт, г. Брянск: — Го­мель для ме­ня род­ной го­род еще со­вет­ско­го дет­ства. Каж­дое ле­то при­ез­жаю к род­ным. Здесь жи­ла моя те­тя, сей­час — дво­ю­род­ные сест­ры, пле­мян­ни­ки. Мне зна­ком не толь­ко го­род, но и его окрест­но­сти — непо­вто­ри­мые ле­са, дет­ские оздо­ро­ви­тель­ные ла­ге­ря.

При­ят­но, что празд­ник “Го­мель­ская ли­те­ра­тур­ная осень” от­крыл­ся в день не толь­ко 130-ле­тия со дня рож­де­ния на­род­но­го пи­са­те­ля Бе­ла­ру­си Яку­ба Ко­ла­са, но и та­ко­го же юби­лея еще од­но­го клас­си­ка — Са­му­и­ла Мар­ша­ка. Ис­крен­нее спа­си­бо всем ор­га­ни­за­то­рам за воз­мож­ность уви­деть­ся, по­об­щать­ся, вдох­но­вить­ся но­вы­ми те­ма­ми для твор­че­ства.

КАК БУД­ТО ВЕЧ­НО­СТИ РЕ­КА...

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.