Ру­ка­піс­ная іко­на вы­ра­та­ва­ла вёс­ку ад мо­ру

Gomelskaya Pravda - - СПАДЧЫНА -

У Цэн­тры ткацтва мяр­ку­ец­ца ад­кры­ць некаль­кі па­ко­яў. Са­мы вя­лікі — ад­вя­ду­ць пад му­зей. На­вед­валь­нікі апы­нуц­ца ў звы­чай­най ся­лян­скай ха­це, змо­гу­ць па­ба­чы­ць пры­ла­ды, што амаль зніклі з по­бы­ту: са­на­пра­ху, мя­лі­цу, драў­ля­ную бікла­гу для ва­ды, люль­ку з пя­ла­мі. “Усе га­рыш­чы ў вёс­цы ўжо пад­чы­с­цілі”, — прызна­ец­ца Люд­мі­ла Мі­хал­коўская. Дастае з куф­ра і дэ­ман­струе тка­ныя рэчы, што за­сталі­ся ад пра­ба­буль: руч­нікі, по­сціл­кі, сур­вэт­кі, фіран­кі, ды­ва­ны. “Ра­ней ткалі вель­мі мно­га, — ка­жа субя­сед­ні­ца, — усё, што апра­налі, на чым спалі і ка­ры­сталі­ся ў паў­сяд­зён­ным жыц­ці. Лён доў­га за­хоў­ва­ец­ца, бо яго не ча­пае Па на­род­най тра­ды­цыі, аб­ра­зы свя­тых за­ў­сё­ды на­кры­валі руч­ніком. “Гэта бож­кі­на ад­зёж­ка”, — ка­жу­ць вяс­коў­цы. Стро­га за­ба­ро­не­на по­тым ка­ры­стац­ца ім як вы­ціраль­ні­кам.

Ба­біц­кая на­род­ная школа іка­на­пі­су — унікаль­ная з’ява ў на­цы­я­наль­най куль­ту­ры Бе­ла­русі. Лікі свя­тых ма­ю­ць яс­кра­выя ад­мет­ныя асаб­лі­вас­ці. Апош­ні­мі май­стра­мі ся­лян­скай ды­на­стыі “ба­га­ма­заў” бы­лі Улад­зі­мір і Гаўры­іл Ге­ра­ко­вы. Бра­ты пі­салі аб­ра­зы для мяс­цо­вых хра­маў і ад­на­вяс­коў­цаў. Шмат заха­ва­ла­ся да на­шых дзён. Ста­ра­даў­нюю іко­ну Міка­лая Цу­датвор­ца пе­ра­да­ла ў му­зей стар­э­нь­кая ся­лян­ка. “Хут­ка па­м­ру, не ха­чу,

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.