На­ша мо­ва

Gomelskaya Pravda - - ДЗЕНЬ БЕЛАРУСКАГА ПІСЬМЕНСТВА -

Ад­ны раз­маў­ля­ю­ць­на швед­скай, Дру­гія на поль­скай сва­ёй, А тр­эція дык на ня­мец­кай... Ці ма­ла тых моў за мя­жой? А я на сва­ёй, бе­ла­рус­кай, Хо­ць ін­ша­му гэта няў­цям, Ка­жу “доб­ры дзень”

хлоп­цам глу­скім. Ка­жу гэта на­шым гас­цям. Я бу­ду да са­ма­га ско­ну На мо­ве сва­ёй раз­маў­ля­ць І несці яе, як іко­ну, Якой у мяне не ад­ня­ць.

Сло­ва пра твор­цаў

Рас­кве­ча­ны свя­точ­на Ра­га­чоў, Плы­ве наўкол вя­сё­лая га­мон­ка. Зда­ец­ца, чую зноў я Ма­ка­ён­ка, I верш чы­тае муж­ны Сурна­чоў. Міко­ла Грод­неў i Алесь Жаўрук, I слын­ны Ка­рат­кевіч Улад­зі­мір Пі­салі сэр­цам свет­ла аб Рад­зі­ме, Па­куль пя­ро не ўпа­ла

з ixнix рук. Пад пе­рак­ліч­ку хут­кіх цягнікоў I го­ма­ну бpyicтae кры­ні­цы Ад­точ­ваў рыф­мы тут

Ры­гор Суні­ца, Дзя­цей вучыў жыц­цю

Mixacь Лынь­коў. I Ян­чан­ку, i Стар­чан­ку сля­ды Вя­лі да сон­ца i жа­да­най ма­ры, I шчы­ра­валі хлоп­цы

ў “Ка­му­на­ры” — Зві­неў па­этаў го­лас ма­ла­ды. ...Дзе хва­ляў бег дзіво­с­на­га

Дня­п­ра, Дзе мяк­кі во­дар кра­сак ка­ля Дру­ці, I сён­ня твор­цаў дум­кі i па­чуц­ці Сця­ка­ю­ць сло­вам з руп­на­га пя­ра. Тут твор­чы старт узяў Васіль Тка­чоў, Гepoi п’ес яго з рад­зін­най Гу­ты, Здаў­на да зем­ля­коў ду­шой пры­ку­ты, — Ша­нуе твор­цу ўд­зяч­ны Ра­га­чоў. Без спраў-тур­бот не ўсед­зі­ць на­ват мiг, Пад­гоні­ць сло­вы, як ма­стак той фр­эс­кі, I ni­шa Слі­ва бой­ка гу­мар­эс­кі, Рас­це i стос яго вя­сё­лых кнiг. Бы­вае, ча­ла­ве­ка кры­ўд­зі­ць лёс, Ды Шпа­да­рук, пра­г­наў­шы сум за дзве­ры, Па­лёт ду­шы ма­люе на па­пе­ры Рад­ка­мі, што дык­ту­юц­ца з ня­бёс. Хва­ла зям­лі ка­ля Дня­п­ра-ра­кі, Дзе ўтуль­на ўciм пад па­ра­со­нам неба, Дзе гос­ця стр­эця­ць па-сла­вян­ску хле­бам I по­ціс­кам сяброўс­кае pyкi.

Newspapers in Russian

Newspapers from Belarus

© PressReader. All rights reserved.