R. WEILER

De Standaard - - Sport - PETER VANDENBEMPT

Zijn 44ste ver­jaar­dag was niet zijn ge­luk­kig­ste. Re­né Weiler vier­de hem in het ge­zel­schap van en­ke­le van de rech­ters die hem daags voor­dien op­nieuw naar de do­den­cel had­den ge­stuurd. De Zwit­ser zat er een klein jaar ge­le­den al een keer, maar net voor de do­de­lij­ke in­jec­tie kreeg hij on­ver­wacht nog gra­tie.

Nu is de be­slis­sing de­fi­ni­tief. Veel jour­na­lis­ten en ana­lis­ten heb­ben zich vo­rig seizoen al ge­for­ceerd bij het ne­men van een gro­te bocht, toen Weiler An­der­lecht kam­pi­oen maak­te. Dat zijn die echt geen twee­de keer van plan. En dus heb­ben de ko­men­de te­gen­stan­ders van An­der­lecht een paar ex­tra sup­por­ters, want de ja­gers hui­ve­ren bij de ge­dach­te aan een nieu­we Hou­di­ni­ont­snap­ping van hun prooi.

Op de spe­lers hoe­ven ze blijk­baar niet te re­ke­nen want die heb­ben off the re­cord veel be­den­kin­gen en klach­ten over hun vreem­de trai­ner, maar op het veld heb­ben ze hem nog niet la­ten val­len. Het had noch­tans mak­ke­lijk ge­kund te­gen Lo­ke­ren of in Mün­chen en dat is wel­licht toch een sig­naal dat ma­na­ger Van Hols­beeck en voor­zit­ter Van­den Stock sterkt in hun steun aan de coach. In de we­ten­schap dat er nu drin­gend veel ge­won­nen moet wor­den, an­ders ‘dwin­gen om­stan­dig­he­den hen tot een be­slis­sing’, zo­als Ivan De Wit­te dat tref­fend om­schrijft.

In­tus­sen heeft de kri­tiek op Weiler ook een an­de­re di­men­sie ge­kre­gen. Jel­le Van Dam­me zorg­de voor een pri­meur door als spe­ler van Ant­werp de trai­ner van An­der­lecht te schof­fe­ren en de ma­na­ger de les te spel­len. Toe­val­lig en­ke­le da­gen na­dat hij zelf via zijn be­vrien­de baas D’Onof­rio aan trai­ner Bö­lö­ni had ge­meld dat hij te­gen SintTrui­den lie­ver niet als rechts­ach­ter wil­de spe­len.

En Brecht De­jae­gere praat blijk­baar mak­ ke­lij­ker over de keu­zes van Weiler dan over die van Van­hae­ze­brou­ck. Dat zou noch­tans in­te­res­san­ter zijn. En moe­di­ger. So­li­da­ri­teit met Kums is mooi, maar het moet toch niet te gek wor­den, lijkt mij.

De kri­tiek is in­tus­sen ook per­soon­lijk ge­wor­den. De trai­ner èn de fi­guur Weiler lig­gen on­der vuur. En daar heeft de Zwit­ser zelf gro­te ver­dien­ste aan. El­ke keer weer laadt hij ei­gen­han­dig ge­we­ren die so­wie­so al op hem ge­richt zijn. In Mün­chen leun­de zijn hou­ding voor en na de wed­strijd dicht te­gen de ra­zer­nij aan. Woe­dend op een aan­tal jour­na­lis­ten van wie hij ver­moedt/weet dat ze zijn vel wil­len. Maar in één moei­te gaat hij el­ke dis­cus­sie over voetbal uit de weg, el­ke vraag lijkt hem nu een aan­val.

Over zijn ra­re kron­kels rond Sven Kums mag een jour­na­list toch een paar vra­gen for­mu­le­ren. Hij is ten­slot­te niet lan­ger trai­ner van Schaff­hau­sen of FC Aarau. En Kums pu­bliek ver­oor­de­len was ook een heel slecht idee. On­be­gre­pen, zo voelt Re­né Weiler zich. En mis­kend, on­recht­vaar­dig be­han­deld. Hij heet nu een ar­ro­gan­te, hau­tai­ne en cy­ni­sche Zwit­ser te zijn. Maar Mi­chel Preud’hom­me voer­de hier ja­ren­lang de­zelf­de strijd en dat is toch ge­woon een Belg. Maar met een sta­tus èn een pal­ma­res, dat scheelt in de be­na­de­ring.

Re­né Weiler rest dus maar één op­tie: zijn kalm­te en fo­cus te­rug­vin­den en het ge­vecht aan­gaan. En niet met de pers, maar voor be­ter voetbal (met Kums) en re­sul­ta­ten. En­fin, ge­woon doen wat we hier van een trai­ner van An­der­lecht ver­wach­ten. An­ders zijn we hem hier met kerst al lang ver­ge­ten.

El­ke keer weer laadt Weiler ei­gen­han­dig ge­we­ren die op hem ge­richt zijn

De vas­te voet­bal­com­men­ta­tor van Spor­za Ra­dio maakt twee­we­ke­lijks een tus­sen­stand van het voet­bal­sei­zoen op.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.