WAAR­OM we de­ze win­ter ze­ven jas­sen te­ge­lijk dra­gen

De Standaard - - Cultuur & Media - CATHÉRINE DE KOCK

‘Kijk voor je je huis ver­laat in de spie­gel en doe min­ stens één kle­ding­stuk uit.’ Als Co­co Cha­nel van­ daag één blik op In­sta­ gram zou wer­pen, zou ze we­ten dat heel wat mo­de­be­wus­te vrou­wen en he­ren lak heb­ben aan haar goe­de raad. Maxi­ma­lis­ ti­sche mo­de viert hoog­tij op de cat­walk en in de mo­de­bla­den en pro­pa­geert pre­ cies het om­ge­keer­de: net die ex­tra sjaal of die ex­tra trui maakt het plaat­je af.

Een rat­je­toe van kleu­ren, tex­tu­ren en prints, veel bor­duur­werk en pail­let­ten, veel ac­ces­soi­res en veel laag­jes: min­der is saai, meer is de max. Maxi­ma­lis­me is ves­ti­men­tai­re fo­mo. Waar­om kie­zen als je het al­le­maal kunt dra­gen? Een jurk over een broek met daar­over een bla­zer én een pull? Ba­len­cia­ga pakt dit sei­zoen uit met een jas die maar liefst uit ze­ven la­gen be­staat, waar­on­der een fleece­shirt en een hoodie. Ook bij Le­mai­re, Ve­te­ments (op­ge­richt door Dem­na Gva­ sa­lia, cre­a­tief di­rec­teur van Ba­len­cia­ga) en Gi­ven­chy zijn jas­sen­op­jas­sen po­pu­ lair. En dus draagt de maxi­ma­list niet één maar vier jas­sen over el­kaar. Ei­gen­ lijk komt het er­op neer dat je er­uit­ziet als een kou­we­lij­ke kerst­boom. Of als een ui met een dis­co­ob­ses­sie.

In een tijd waar­in we met min­der kle­ren het mi­li­eu zou­den spa­ren, lijkt het gek dat de­sig­ners op de prop­pen ko­men met een look waar­mee je mak­ke­ lijk nog drie men­sen kunt kle­den. On­ge­ twij­feld is de maxi­ma­lis­ti­sche stijl een te­ gen­re­ac­tie op het so­be­re kleu­ren­pa­let en de clea­ne lij­nen van de mi­ni­ma­lis­ti­sche mo­de waar­mee Phoe­be Phi­lo scoor­de bij Cé­li­ne, maar er is meer aan de hand.

De ho­ge­pries­ter van het her­ont­dek­te maxi­ma­lis­me in de mo­de is Al­es­san­dro Mi­che­le, cre­a­tief di­rec­teur bij Guc­ci. Met zijn ex­cen­trie­ke col­lec­ties waar­in hij gren­zen tus­sen ge­slach­ten, cul­tu­ren en tijd­per­ken vro­lijk door el­kaar klutst, maak­te hij Guc­ci tot een van de fa­vo­rie­te luxe­mer­ken van de mil­len­ni­als. El­ton Jo­hn, die Mi­che­le in­spi­reer­de voor zijn len­te­zo­mer­col­lec­tie 2018, roem­de de ont­wer­per al om­dat hij kle­ren met hu­mor maakt.

Spreek El­ton Jo­hn maar eens te­gen: het is moei­lijk om je­zelf se­ri­eus te ne­men als je een Mic­key Mou­se­hand­tas of stoe­re wan­del­schoe­nen met een ro­ze kris­tal­len­ket­ting draagt – laat staan met ze­ven jas­sen over el­kaar. In het erg­ste ge­ val vind je maxi­ma­lis­ti­sche mo­de spuug­ le­lijk, maar glim­la­chen doe je so­wie­so.

De nieu­we ec­lec­ti­sche, the­a­tra­le mo­ de matcht won­der­wel met de In­st­agram­ ge­ne­ra­tie. ‘In een tijd waar­in het in­ter­net ons laat com­mu­ni­ce­ren in hoofd­let­ters, what­the­fucks en emo­ji’s, is het niet ver­ ras­send dat ook on­ze kle­ren even gro­te hy­per­bo­len wor­den’, no­teert El­le­re­dac­ tri­ce Ke­nya Hunt. ‘Als mo­de een taal is, wordt on­ze ma­nier van spre­ken steeds lui­der en fel­ler.’

Over­daad schaadt? Niet voor wie er de fun van in­ziet. Zo wordt Cé­li­ne Di­on, be­kend voor haar dra­ma­ti­sche out­fits (in al­le be­te­ke­nis­sen van het woord), op­ge­ waar­deerd tot een on­ver­wacht stij­licoon. De zan­ge­res pa­ra­deer­de al in die­ren­ prints en ca­pes toen die nog fout wa­ren. Wat ze aan­trekt, kun je or­di­nair vin­den (ook al is het Bal­ main of Guc­ci), maar je moet haar hoe dan ook be­won­de­ren voor haar lef. Geen ri­si­co­loos mi­ni­ma­ lis­me bij Cé­li­ne Di­on, maar kleur en durf en, ja, per­soon­lijk­heid.

Dat maakt de maxi­ma­ lis­ti­sche mo­de zo aan­trek­ke­lijk: ze geeft let­ter­lijk en fi­guur­lijk al­le ruim­te aan de cre­a­ti­vi­teit van het in­di­vi­du. Al­les kan en mag, slech­te smaak be­staat niet. Met al die laag­jes en ex­tra’s is de kans ook klein dat ie­mand an­ders al die kle­ren op krek de­zelf­de ma­nier com­bi­neert. De maxi­ma­lis­ti­sche stijl is dus een ma­nier om het band­werk op In­st­agram een hak te zet­ten. Zo’n look is im­mers veel moei­ lij­ker exact te ko­pi­ë­ren.

De Ne­der­land­se trend­wat­cher Bij Ba­len­cia­ga kij­ken ze niet op een laag­je min­der in hun herfst­win­ter­col­lec­tie 2018. Li Edel­koort voor­spel­de twee jaar ge­le­den al dat kle­ding ex­tra­va­gan­ter zou wor­den. Zij zag een ver­band met de Ame­ri­kaan­se pre­si­dent Trump en de toe­ne­men­de angst in de sa­men­le­ving. ‘Er is een ur­gen­tie om van vorm te ver­an­de­ren’, zei ze op DW.com. ‘Mo­de is te lang ba­sic ge­ble­ven. The­a­tra­le kle­ren zul­len be­lang­rijk wor­den.’

Trump aan een mo­de­trend lin­ken lijkt ons zelfs voor de maxi­ma­lis­ti­sche stijl een beet­je over the top. Maar het is een feit dat er ook een po­li­tie­ke laag in de­ze hip­pe laag­jes­mo­de zit. Want de maxi­ma­lis­ti­sche trend hoeft niet per se te be­te­ke­nen dat we en mas­se nieu­we kle­ren moe­ten in­slaan: het is ook een ma­nier om kle­ren die je al in je kast hebt han­gen, een twee­de, span­nen­der le­ven te ge­ven door on­ge­wo­ne com­bi­na­ties. In die zin kan laag­jes­mo­de de over­con­sump­tie in de mo­de­we­reld net aan de kaak stel­len.

Bo­ven­dien doen die over­si­zed jas­sen met gro­te zak­ken en kle­ren op kle­ren on­ver­mij­de­lijk den­ken aan men­sen die geen thuis heb­ben, aan vluch­te­lin­gen of zwer­vers. Wie zijn he­le kleer­kast in één sil­hou­et draagt, cre­ëert een vei­li­ge co­con te­gen een vij­an­di­ge we­reld. Zo krijgt het on­schul­di­ge ple­zier en es­ca­pis­me dat de maxi­ma­lis­ti­sche fas­hi­o­nis­ta uit­straalt, plots een dysto­pi­sche, maat­schap­pij­kri­ti­sche di­men­sie. Dat klinkt pa­ra­doxaal, maar mo­de waar­voor meer nooit ge­noeg is, is het al­le­maal.

Waar­om kie­zen als je het al­le­maal kunt dra­gen?

© belgaimage

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.