cur­sief

-

De Standaard - - Vooraan - Hans Cot­tyn

Wil jij mijn am­per­sand zijn, vroeg ik, dan kun­nen we sa­men ne­ven­schik­ken. Ge­luk­kig zei ze ja. An­ders was ik een vraag­te­ken ge­ble­ven en zij een punt. Of een be­let­sel­te­ken, wij on­be­schre­ven ge­ble­ven in de le­ge ruim­te tus­sen­in.

Frie Ley­sen noem­de zich, te be­schei­den als ik de stuk­ken over haar lees, een kop­pel­te­ken. Een klein streep­je dat es­sen­ti­eel is om ver­bin­din­gen te leg­gen. Het is een mooi beeld. Het kop­pel­te­ken is een neer­ge­la­ten brug, een uit­no­di­ging om el­kaar er­gens half­weg te ont­moe­ten, de snel­le hand­rei­king, van toen we el­kaar nog reik­ten en be­reik­ten.

In de let­ter­kast van het mens­dom zijn som­mi­ge lees­te­kens al­ler­nood­za­ke­lijkst.

Het kop­pel­te­ken is geen min­te­ken. Een min­ku­kel van een lees­te­ken is dat. Nie­mand wil el­kaars min­te­ken zijn, of er moet een vecht­schei­ding aan de gang zijn.

Het kop­pel­te­ken is kor­ter dan het ge­dach­te­streep­je, en ze­ker kor­ter dan de en-dash of de em-dash, die voor­al in het En­gels wor­den ge­bruikt, lees­te­kens van on­der de deeg­rol.

Trait-d’union heet het kop­pel­te­ken in het Frans. Ge­schikt naar de in­houd, met dat streep­je. Zou­den we in het Ne­der­lands ook kun­nen doen. Kop­pel-te­ken.

Ik denk dat het kop­pel­te­ken in de snel­heid van de di­gi­ta­le let­ter­kast ver­on­acht­zaamd raakt. Ver­ma­len als krent tus­sen het boos aan­een­schrij­ven van al­les en het loos wit­ruim­te la­ten. We moe­ten vast­hou­den aan het kop­pel­te­ken, aan bei­de kan­ten.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.