“Vroe­ger za­gen klan­ten mij als vrouw, nu wíl­len ze half man, half vrouw”

Trans­sek­su­e­le Jo­han­na Su­a­res (51) uit Ecu­a­dor: pi­o­nier in het Schip­pers­kwar­tier

Gazet van Antwerpen Kempen - - PROSTITUTIE - SYLVIA MARIËN

De Ant­werp­se ros­se buurt is in het pros­ti­tu­tie­mi­li­eu be­kend als een plek waar veel tra­ves­ties, trans­sek­su­e­len en trans­gen­ders wer­ken. En die groep groeit nog, te­gen de al­ge­me­ne ten­dens in. “Vroe­ger za­gen klan­ten mij als vrouw, nu wíl­len ze half man, half vrouw”, zegt Jo­han­na Su­a­res uit Ecu­a­dor. Ze was de twee­de ‘T-seks­wer­ker’ die in Ant­wer­pen neer­streek. “En de al­ler­eer­ste met een uni­ver­si­tair di­plo­ma.”

Mi­grant, seks­wer­ker én trans­sek­su­eel: qua min­der­heid kan dat tel­len. “Maar hoe com­plexer mijn le­ven, hoe meer ik kan groei­en”, ver­telt Jo­han­na Su­a­res (51). Met de pros­ti­tu­tie is ze in­mid­dels ge­stopt, zegt ze. “Het is he­le­maal an­ders dan toen ik be­gon.”

Jo­han­na woont ruim 26 jaar in Ant­wer­pen. Be­gin ja­ren ne­gen­tig liet ze in Rot­ter­dam bor­sten en bil­len im­plan­te­ren en leer­de ze een vrien­din ken­nen die als eerste trans van de stad een raam huur- de in Ant­wer­pen. “Ze wil­de ook eens kun­nen ont­span­nen. Zo kreeg ik de kans om de twee­de she­ma­le van Ant­wer­pen te wor­den. Het was pi­o­niers­werk. We ver­dien­den 1.000 of 2.000 Bel­gi­sche frank (25 of 50 eu­ro, red.) per klant, en 8.000 frank (200 eu­ro, red.) voor anaal. Er was toen geen en­ke­le vrouw die dat toe­liet, dus als trans kon je iets heel bij­zon­ders bie­den. Nu is daar niks spe­ci­aals meer aan, ie- der­een doet het.”

Jo­han­na werd in 1956 als Jo­an ge­bo­ren in Gu­ayaquil, de groot­ste stad van het Zuid-Ame­ri­kaan­se land Ecu­a­dor. Ze laat de ou­de agen­da zien waar­in ze heel haar jeugd van zich af heeft ge­schre­ven.

“Het was moei­lijk, ik zag er als een jon­gen uit, maar voel­de me een meis­je. Het was een heel an­de­re tijd dan nu. En ik kom uit een ma­cho­cul­tuur. Mijn ou­ders wa­ren de eer­sten die het van mij wis­ten, zon­der dat ik het hen hoef­de te ver­tel­len, maar ze wa­ren de laat­sten om het te aan­vaar­den. Bi­zar ge­noeg kreeg ik wél al­tijd steun van mijn groot­moe­der, ze maak­te zelfs stie­kem meis­jes­kle­ding voor mij.”

Il­le­ga­le hor­mo­nen

“Ik werd ver­liefd op jon­gens, maar ho­mo­sek­su­a­li­teit was niet al­leen ta­boe, er ston­den ook straf­fen op. Ik ben op­ge­groeid in angst. Ik had van kleins af aan een bes­te vriend, en we wis­ten van el­kaar dat we zo wa­ren, maar we heb­ben er te­gen el­kaar nooit een woord over ge­rept. Hij ging aan de unief rech­ten stu­de­ren, ik fi­lo­so­fie, en daar­na gin­gen we elk on­ze weg. Maar we heb­ben nog con­tact. Hij leeft als man in Ecu­a­dor, met een man.”

Tij­dens haar stu­die leer­de Jo­han­na een jon­gen ken­nen, de zoon van een dok­ter. “Die heeft bij mij il­le­gaal hor­mo­nen ge­ïn­jec­teerd”, ver­telt ze. “Het ver­hoog­de mijn stem en stop­te mijn baard­groei. Als ik merk­te dat ik bor­sten kreeg, moest ik stop­pen.”

Ze ging wer­ken als le­raar li­te­ra­tuur in een mid­del­ba­re school. “Ik droeg een pak en das, als le­raar had ik een – man­ne­lij­ke – voor­beeld­func­tie. Het was een goe­de job, die ik on­danks mijn in­ner­lij­ke strijd niet wou op­ge­ven. Tot ik mijn zo­mer­va­kan­ties in Pa­rijs door­bracht en daar het vrije le­ven leer­de ken­nen. Het le­ven van de trans­pros­ti­tu­tie. Na een paar jaar heb ik be­slist om vrouw te wor­den in Eu­ro­pa, een nieu­we start.”

Veel res­pect

“Een seks­wer­ker is niet al­tijd een slacht­of­fer of een ziek of cri­mi­neel per­soon”, zegt an­tro­po­lo­ge Julie Rausenberger (UAnt­wer­pen). “Ze ma­ken ra­ti­o­ne­le keu­zes in lijn met hun dro­men.”

Rausenberger be­stu­deer­de vo­rig jaar het fe­no­meen van de la­ti­naen trans­gen­der­pros­ti­tu­ees in het Ant­werp­se Schip­pers­kwar­tier, in­ter­view­de hen en schreef er een ar­ti­kel over. “In La­tijns-Ame­ri­ka gaan ze ge­bukt on­der ho­mo­haat en trans­fo­bie – het wordt be­schouwd als een schen­ding van het tra­di­ti­o­ne­le ge­loof en de cul­tu­re­le waar­den. In Eu­ro­pa vin­den ze meer mo­ge­lijk­he­den, to­le­ran­tie en sek­su­e­le vrij­heid. Het is een groep die heel zicht­baar aan­we­zig is in de ra­men­buurt. Dat ze she­ma­le zijn, staat zelfs ge­af­fi­cheerd en ze to­nen het ook. Ik was be­nieuwd naar hun le­ven en ont­moet­te ook Jo­han­na. Ze ge­niet er veel res­pect.”

“Toen ik nog ac­tief was, was dat noch­tans an­ders”, zegt Jo­han­na. “Ik was de eni­ge met een uni­ver­si­tair di­plo­ma. An­de­ren dach­ten dat ik mij ‘be­ter’ waan­de. Als ik in een dis­co­theek met man­nen aan de praat ge­raak­te, von­den ze dat ‘in­pik­ken. Maar ik ga graag in ge­sprek. Ik hou van dis­cus­sies. Daar­om heb ik nu een vrien­den­groep­je met ge­lijk­ge­stem­den, on­der wie een trans­sek­su­e­le tand­arts en en­ke­le in­ge­ni­eurs. We gaan an­ders met el­kaar om.”

JO­HAN­NA SU­A­RES T-seks­wer­ker uit Ecu­a­dor “Ik heb fi­lo­so­fie ge­stu­deerd en had een goe­de job als le­raar. On­danks mijn in­ner­lij­ke strijd wou ik die job niet op­ge­ven. Tot ik mijn zo­mer­va­kan­ties in Pa­rijs door­bracht en daar het vrije le­ven leer­de ken­nen.” JULIE RAUSENBERGER

An­tro­po­lo­ge (UAnt­wer­pen) “Een seks­wer­ker is niet al­tijd een slacht­of­fer of ziek of cri­mi­neel per­soon. In La­tijns-Ame­ri­ka gaan trans­gen­ders ge­bukt on­der ho­mo­haat en trans­fo­bie. Hier vin­den ze meer to­le­ran­tie en vrij­heid.”

Trans­bu­si­ness

“In mijn tijd za­gen klan­ten mij als vrouw, nu wíl­len ze half man, half vrouw. Er zijn man­nen die als vrouw wer­ken, puur voor de bu­si­ness. Ze zijn niet eens trans.”

“Ik ver­mijd de ra­men nu, hoe­wel ik er vlak­bij woon. Dat ik een fi­lo­so­fi­sche ach­ter­grond heb, helpt. Ik haal het bes­te uit de idee­ën van de gro­te na­men. Mijn emo­ties schrijf ik van me af in ge­dich­ten en ver­beeld ik in schil­de­rij­en. Ik voel mij heel goed in mijn vel. Ooit had ik plan­nen voor die laat­ste ge­slachts­ope­ra­tie, maar het hoeft niet meer.”

FOTO JAN VAN DER PERRE

Jo­han­na Su­a­res is op­nieuw aan het schil­de­ren. Hier staat ze bij een van haar kunst­wer­ken, met in het mid­den een ge­zicht: half vrouw, half man. “Je moet sterk als een oli­fant zijn om de switch te ma­ken.”

FOTO JORIS HERREGODS

De groep T-seks­wer­kers in de Ant­werp­se ros­se buurt groeit. Op het raam to­nen de­ze pros­ti­tu­ees dat ze trans­sek­su­eel zijn met het woord ‘she­ma­le’.

FOTO WIM HENDRIX

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.