“Eden Ha­zard is even

THO­MAS MEUNIER voelt zich bij PSG geen ‘klei­ne Belg’

Gazet van Antwerpen Kempen - - SPORT -

Van al­le trans­fers waar­mee PSG een zo­mer ge­le­den uit­pak­te, was Tho­mas Meunier de minst be­ken­de, de op één na goed­koop­ste zelfs. Van­daag is de Ro­de Dui­vel de eni­ge van de toen­ma­li­ge aan­win­sten die het heeft over­leefd. En dat ter­wijl de Fran­se vi­ce­kam­pi­oen nooit ster­ker uit een dol­le trans­fer­pe­ri­o­de is ge­ko­men, met on­der an­de­ren Ney­mar en Mbap­pé. “Ik vind niet dat ik me als Belg min­der moet voe­len.”

“Ha, een Kar­me­liet.” Wel­ke an­de­re Ro­de Dui­vel is op­recht blij als hij en­ke­le zwa­re bie­ren krijgt over­han­digd? Ein­de­lijk is Tho­mas Meunier daar om ons te ver­los­sen uit de tristes­se van de plaats van af­spraak: het oe­fen­com­plex van PSG. Dat staat in schril con­trast met de gran­deur die de Fran­se groot­macht wil uit­dra­gen. In af­wach­ting van een nieuw trai­nings­cen­trum, vol­tooid te­gen 2019, wordt er ge­traind in een do­de hoek van de Pa­rij­se rand. Om­ge­ven door we­gen­wer­ken, prik­kel­draad en af­tand­se le­ger­ba­rak­ken lig­gen de twee ter­rei­nen waar de duur­ste voet­bal­ler ter we­reld da­ge­lijks zijn skills on­der­houdt. In de toi­let­ten staan pot­ten verf, een ver­weer­de trap­lad­der en sta­pels kar­ton­nen do­zen die ooit azijn be­vat­ten. Ici, c’est Pa­ris?

Wan­neer Meunier, zo­als al­tijd met een kof­fie in de hand, zijn bier in ont­vangst neemt, heeft zijn vrien­din net een be­richt­je ge­stuurd. Ze wil we­ten of ze hem nu moet op­pik­ken. Meunier, nooit ge­haast, neemt zich voor een Uber-taxi te ne­men. Als­of dat voor een spe­ler van PSG dood­nor­maal is. “Men­sen her­ken­nen me nu wel va­ker dan een jaar ge­le­den, maar ik kan nog ge­woon naar de Car­re­four om bood­schap­pen. Bij mij ont­staat er geen volkstoe­loop. Ney­mar, die kan niet bui­ten­ko­men. ”

Ben jij geen ster dan?

“Niet zo­als Ney­mar, aan wie je niet ont­snapt als je re­cla­me ziet, als je de te­le­vi­sie aan­zet. Ik her­in­ner me nog on­ze eerste thuis­match vo­rig sei­zoen. Het was half au­gus­tus – Pa­rijs is dan leeg – en we trof­fen een be­schei­den te­gen­stan­der. Er zat geen kat. Twin­tig­dui­zend van de vijf­tig­dui­zend zit­jes wa­ren in­ge­no­men. Dit sei­zoen speel­den we in de­zelf­de pe­ri­o­de te­gen Amiens, pas ge­pro­mo­veerd uit twee­de klas­se. Wel, het sta­di­on zat vol. Op dat mo­ment be­greep ik dat ik met een ster speel. Al die men­sen kwa­men voor Ney­mar. Ik ben be­kend om­dat ik voet­bal­ler ben, maar dat heeft niets te ma­ken met een ster zijn.”

Jij ver­koopt geen trui­tjes in de boe­tiek van PSG?

“In de win­kels zie je al­leen de shirts van Ney­mar en Mbap­pé han­gen. Op ver­zoek kan je wel een shirt met Meunier la­ten ma­ken. (droog) Wel­licht krijg je dan kor­ting. Ik ver­koop er wel, hoor. Als men­sen een shirt met mijn naam ko­pen, stu­ren ze mij dat toe op Twit­ter. Een twee­tal per maand, dat is zo­wat het ge­mid­del­de. (lacht) Dat is nor­maal, hè. Ik zou ook geen trui­tje van een ver­de­di­ger ko­pen, ook al is Thia­go Sil­va uit­zon­der­lijk. Ik zou een shirt ko­pen van Ca­vani of Di Ma­ria, zo­als ik vroe­ger ook fan was van Ro­nal­din­ho en Ro­nal­do. En niet van Mal­di­ni of Gatt­uso.”

Maar je speelt nu wel met Ney­mar. Ver­an­dert een kleed­ka­mer niet als er een we­reld­ster ar­ri­veert?

“Neen, het is niet zo­als des­tijds met Zla­tan. Ik was er niet toen hij nog bij PSG speel­de, maar naar ik hoor, was dat an­ders. Als Ibra­hi­mo­vic er­gens bin­nen­kwam, sloeg de sfeer met­een om. Men­sen zet­ten zich met­een schrap. Zla­tan was een chef, Ney­mar is een ex­cep­ti­o­ne­le spe­ler die zich amu­seert. Hij is jong, maakt de he­le tijd grap­jes, zingt, danst. Op het veld zien men­sen hem meer als een hy­per­ge­ta­len­teer­de show­man dan een ben­de­lei­der die ie­der­een in­struc­ties geeft. Dat is meer de rol van Thia­go Sil­va of Thia­go Mot­ta. In de­ze groep zit­ten geen dik­ke nek­ken of moei­lij­ke ka­rak­ters.”

Voel­de jij je dan geen ‘pe­tit Bel­ge’ in het bij­zijn van Ney­mar?

(schudt het hoofd) “Ik voel me een lid van de kern van PSG, punt aan de lijn. Geen Belg die zich min­der moet voe­len om­dat hier een Ita­li­aan of Bra­zi­li­aan speelt. We staan op het­zelf­de ni­veau al­le­maal, min of meer toch. Ik ben ook he­le­maal niet ge­ïn­ti­mi­deerd op zo’n mo­ment. Dank­zij zijn voor­ko­men. Ney­mar kwam hier aan met een pe­tje, in een trai­ning en hij zei ie­der­een goei­en­dag. Mocht hij hier ijs­koud ar­ri­ve­ren, dan vraag je je wel af hoe je die moet aan­pak­ken.”

Kan je met hem pra­ten?

“Hij is Frans aan het le­ren en spreekt een mond­je En­gels. Want, euh, mijn Por­tu­gees en Spaans zijn niet top...”

Zeg eens, is er een ni­veau­ver­schil tus­sen Ney­mar en Eden Ha­zard?

“Neen. Eden is ook zo’n na­tuur­ta­lent en wat mij be­treft staat hij in de top vijf van de we­reld, sa­men met Mes­si, Ro­nal­do, Ney­mar. Ik vind wel dat Eden een­vou­di­ger speelt in ver­ge­lij­king met vroe­ger. In het be­gin was hij zeer gul­zig, iet­wat zo­als Ney­mar. Die houdt de bal graag bij, daagt een te­gen­stan­der uit en wil voor­al iets in zijn een­tje for­ce­ren, al­vo­rens col­lec­tief te den­ken. Eden heeft nog steeds zijn tech­niek en zijn vis­ta, maar hij denkt col­lec­tie­ver nu. Voor mij mag Eden naar Pa­rijs ko­men. Dat zou een su­per­trans­fer zijn.”

Jul­lie heb­ben geen plaats voor hem. Is jul­lie aan­val met Mbap­pé, Ca­vani en Ney­mar be­ter dan Mes­si-Su­a­rez-Ney­mar?

“Ze­ker. Mbap­pé is nu al uit­zon­der­lijk en die jon­gen is nog zo jong. Ney­mar ken je. En Ed­dy (Ca­vani, red.), die maakt al ja­ren vijf­tig goals per sei­zoen. Cij­fer­ma­tig zijn we be­ter. We heb­ben nu al een ge­mid­del­de van vier goals per wed­strijd. Dat is een an­de­re ca­te­go­rie. Ak­koord, men­sen zul­len zeg­gen dat we nog geen se­ri­eu­ze te­gen­stan­ders trof­fen. Zon­dag tref­fen we Ly­on, bin­nen­kort Bay­ern. Dan gaan we zien hoe so­li­de we zijn. Maar mo­men­teel zie ik al­leen maar hoe goed we zijn.”

Jul­lie heb­ben ei­gen­lijk te wei­nig te­gen­stand.

“Dat is niet nieuw. Wel an­ders is dat wij nu met een psy­cho­lo­gisch over­wicht aan de wed­strijd be­gin­nen. Als je te­gen Bar­cel­o­na speel­de, met Mes­si, Ney­mar en Su­a­rez, dan zucht­te je al op voorhand. Je wist dat het een las­ti­ge avond kon wor­den. Met on­ze voor­li­nie speelt dat ook een psy­cho­lo­gi­sche rol. Dat merk je. We heb­ben nog geen en­ke­le ploeg voor ons ge­had die het spel wil­de ma­ken.”

Hoe goed is Mbap­pé nu ei­gen­lijk?

“Da’s een toe­kom­sti­ge Gou­den Bal. (blaast) Lin­ker­voet, rech­ter­voet, zijn af­wer­king, ver­snel­ling. Die hoeft na trai­ning geen ex­tra werk te ver­rich­ten om zijn man­ke­men­ten bij te scha­ven. Na twee trai­nin­gen had­den wij al door dat de­ze jon­gen goud in zijn voe­ten heeft. Als hij het­zelf­de ni­veau aan­houdt van bij Mo­na­co, dan wordt hij sterk. En hij is pas 18 jaar. Toen speel­de ik nog bij Vir­ton, in der­de klas­se.” (lacht)

Mbap­pé heeft blijk­baar al een bij­naam waar­mee hij wordt ge­plaagd. Jij doet er ook aan mee, niet­waar?

“Ja, ik was laatst op een de­co­ra­tie- en de­sign­beurs. Er stond daar een rek met plu­chen bees­ten, waar­on­der spul­len

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.