“Ik hou men­sen le­vend door naam te­rug te schil­de­ren”

Kem­pen­se Sa­rah Drie­sen her­stelt ver­weer­de in­scrip­ties op graf­zer­ken

Gazet van Antwerpen Kempen - - STANDPUNT -

Wat be­gon als een lief­de­vol­le fa­mi­lie­klus werd voor de jon­ge Kem­pen­se le­ra­res Sa­rah Drie­sen een uniek bij­be­roep: ver­weer­de graf­op­schrif­ten her­stel­len. Een tijd­ro­vend en moei­lijk mon­ni­ken­werk­je.

Met een bat­te­rij pen­se­len, verf­pot­jes en een kus­sen­tje vin­den we Sa­rah half lig­gend op de kou­de mar­mer­plaat op een gro­te graf­zerk in het Waas­land: niet di­rect de plaats waar je af­spreekt met een jon­ge, blon­de vrouw. In haar vrije uren is dit noch­tans al en­ke­le ja­ren haar werk­ge­bied.

“Ik zorg daar­voor, va­ke”

Al­les be­gon rond Allerheiligen 2010. “Mijn va­der, die in 2012 op zijn 62ste over­leed, was toen al zwaar ziek. Ik be­zocht met hem het kerk­hof­je van Vlim­me­ren waar zijn twee, zeer jong ge­stor­ven broers naast el­kaar in apar­te gra­ven lig­gen. Be­zorgd merk­te hij op dat de na­men bij­na niet meer lees­baar wa­ren. Hij voeg­de er­aan toe: ‘Wie gaat er voor die gra­ven zor­gen als ik er niet meer zal zijn?’ Ik ant­woord­de met­een: ‘Ik zorg daar wel voor, va­ke!’ Die na­men wa­ren zo be­lang­rijk voor hem.”

“Maar hoe be­gin je daar­aan? Ik on­der­zocht hoe ik dat zou aan­pak­ken, met wel­ke verf, welk ma­te­ri­aal, enz. Het werd een mooi werk. Hij was daar zo ge­luk­kig en dank­baar om. Die dank­baar­heid heb ik na­dien keer op keer ge­zien. ”

“Want van het een kwam het an­der. Ter­wijl ik daar op het kerk­hof van Vlim­me­ren be­zig was, wa­ren men­sen een praat­je ko­men ma­ken. En het dij­de uit... Men­sen uit het dorp vroe­gen me of ik ook eens naar hun fa­mi­lie­graf kon kij­ken, en la­ter vroeg fa­mi­lie van el­ders het­zelf­de. Ik merk­te niet al­leen hoe daar vraag naar was, maar ook hoe­zeer dit ge­waar­deerd werd.”

“Met een een­vou­dig op­schrift ben ik al snel en­ke­le uren be­zig. Met zo’n enor­me graf­plaat: da­gen. Ik moet na­tuur­lijk iets vra­gen en ben uit­ein­de­lijk of­fi­ci­eel met de­ze ac­ti­vi­teit in bij­be­roep be­gon­nen met een btw-num­mer. Maar ik doe dit toch in de eer­ste plaats uit lief­de en om­dat ik het ie­der­een gun om een on­der­hou­den fa­mi­lie­graf te heb­ben. Ik hou in fei­te men­sen le­vend door hun naam te­rug te schil­de­ren.”

“In­mid­dels is het niet al­leen bij gra­ven ge­ble­ven. Men vroeg me ook al voor mo­nu­men­ten, ge­denk­pla­ten, eer­ste­steen­leg­gin­gen. Wat ik nog nooit ge­daan heb en noch­tans heel graag zou doen, is de to­taal­res­tau­ra­tie van al­le ge­gra­veer­de ste­nen in een kerk. Dat re­sul­taat moet prach­tig zijn.”

Moe­der­ziel al­leen op een kerk­hof is dat niet lu­gu­ber?

Wel neen! Voor­eerst doe ik dit al­leen bij goed weer en bij dag­licht. Ten twee­de heb je daar vaak de ge­le­gen­heid om een praat­je te slaan. Je kan niet ge­lo­ven hoe vaak men­sen het kerk­hof als bin­nen­weg ge­brui­ken. Men­sen lij­ken op een kerk­hof ge­mak­ke­lij­ker ge­neigd om een ge­sprek aan te kno­pen. On­langs had ik ie­mand die net zijn moe­der had be­gra­ven. Een an­de­re keer ging het om een va­der wiens zoon ver­moord was. Als le­ra­res ge­schie­de­nis in­te­res­seer ik me erg voor de ver­ha­len over de over­le­de­nen van wie ik de naam aan het her­stel­len ben. Je vraagt je af: wat is er ge­beurd, wie was de­ze mens?

Na­tuur­lijk heb ik geen zin om op een kerk­hof te over­nach­ten. Dat zou wel écht lu­gu­ber zijn. In het na­jaar is het ex­tra op­let­ten, want op 1 ok­to­ber wij­zigt vaak het slui­tings­uur. On­langs was me dat ont­gaan, maar ge­luk­kig was de be­wa­ker zo vrien­de­lijk me te ko­men zeg­gen dat het kerk­hof in fei­te al een half­uur ge­slo­ten was. Eén keer, op het kerk­hof van Turn­hout, bleek de poort al ge­slo­ten. Ik vrees­de een ramp­sce­na­rio. Ge­luk­kig ver­nam ik via gsm dat er een au­to-

SA­RAH DRIE­SEN

Ge­spe­ci­a­li­seerd in het her­be­let­te­ren van gra­ven

“Ik doe dit in de eer­ste plaats uit lief­de en om­dat ik het ie­der­een gun om een on­der­hou­den

fa­mi­lie­graf te heb­ben.”

FOTO JORIS HERREGODS

Sa­rah Drie­sen ge­con­cen­treerd aan het werk op een fa­mi­lie­graf.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.