Het rad van for­tuin draait vier­kant

Gazet van Antwerpen Kempen - - VRIJUIT - (js)

Won­der Wheel

Van: Woody Al­len

Met: Ka­te Winslet, Jus­tin Tim­ber­la­ke, Ju­no Tem­ple, Jim Be­lus­hi 101 min.

Mag een mens nog naar films van Woody Al­len gaan kij­ken? Hol­ly­wood­ac­teurs dis­tan­ti­ë­ren zich van de re­gis­seur om­dat zijn doch­ter hem be­schul­digt van mis­bruik. Wie zijn wij om te oor­de­len? Een mak­ke­lij­ke­re vraag: wil een mens wel nog naar films van Woody Al­len kij­ken? Zijn hoog­da­gen lig­gen lang ach­ter hem, ter­wijl hij aan hoog tem­po voort­bor­duurt op de­zelf­de the­ma’s.

Won­der Wheel com­pen­seert de ve­le ge­bre­ken met een on­weer­staan­ba­re char­me, te dan­ken aan een ge­wel­di­ge Ka­te Winslet in be­to­ve­rend licht. Af en toe treft het je bo­ven­dien: nie­mand schrijft zul­ke gees­ti­ge dia­lo­gen als Al­len. He­laas slechts af en toe.

Het ver­haal wordt ver­teld door Jus­tin Tim­ber­la­ke, het flat­te­ren­de al­ter ego van Al­len: een strand­red­der op Co­ney Is­land in de ja­ren vijf­tig, of toch zo­als Al­len het New York­se pret­park uit zijn jeugd bij el­kaar fan­ta­seert.

Mic­key wil een groot to­neel­schrij­ver wor­den à la Eu­ge­ne O’Neill. Ooit zal hij het le­ven zelf vat­ten in groot­se tra­ge­dies, “waar­in de pro­ta­go­nis­ten wor­den ver­plet­terd door een of an­de­re fa­ta­le zwak­te”. Wat volgt, is pre­cies zo’n to­neel­stuk, met Ka­te Winslet als Gin­ny, tra­gi­sche held van een ver­geefs le­ven. Zo dekt Al­len zich­zelf in: als som­mi­ge scè­nes ar­ti­fi­ci­eel en to­neel­ach­tig aan­voe­len, is dat de be­doe­ling.

Na een le­ven van fou­te be­slis­sin­gen is de ooit zo ta­lent­rij­ke Gin­ny ge­ëin­digd als een 40-ja­ri­ge ser­veu­se op Co­ney Is­land, waar haar twee­de echt­ge­noot het reu­zen­rad uit­baat. Wan­neer zijn ver­dwe­nen doch­ter te­rug­keert, wordt ze ja­loers. “Je be­han­delt haar als­of ze je lief­je is!”, snerpt de vrouw des hui­zes naar haar man. On­der­tus­sen valt zo­wel Gin­ny als de doch­ter (Ju­no Tem­ple) voor de strand­red­der. Sug­ges­ties van in­cest en een drie­hoeks­ver­hou­ding met een stief­moe­der en doch­ter: Al­len maakt het je niet mak­ke­lijk om bi­o­gra­fie en film van el­kaar te schei­den.

Eén scè­ne is stun­te­lig, het la­ge tem­po ver­raadt Al­lens ho­ge leef­tijd en het al­maar te­rug­ke­ren­de jazz­deun­tje is al even voor­spel­baar als de plot.

Dat je het soms weer ver­geet, is te dan­ken aan chef fo­to­gra­fie Vit­to­rio Sto­ra­ro, die ook Ca­fé Society voor hem draai­de. Het ne­on­licht van de ker­mis ver­an­dert van kleur op Winslets ge­zicht naar­ge­lang de mood van de dia­loog keert. Het is als­of hij licht in­zet als een sound­track. Dan slaat als­nog de be­to­ve­ring over en over­tuigt Al­len je weer: net als het le­ven zelf, is ook de­ze film niet meer dan een rond­je op het reu­zen­rad.

FOTO RR

Het ne­on­licht van de ker­mis ver­an­dert van kleur op Winslets ge­zicht naar­ge­lang de mood van de dia­loog keert.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.