“Jasper komt echt tot rust in de zoo”

Ou­ders van jon­gen met au­tis­me be­treu­ren slui­ting

Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier - - Nieuws - (tj)

Wer­ner Jan­sen en zijn vrouw So­fie Le­naers vin­den de slui­ting van de Ol­men­se Zoo erg jam­mer, om een heel bij­zon­de­re re­den. “Voor ons zoon­tje Jasper, die een vorm van au­tis­me heeft, is de zoo een van de wei­ni­ge plaat­sen waar hij echt tot rust komt. Het wordt heel moei­lijk om hem dit uit te leg­gen. Hij zal het ge­woon moe­ten mis­sen.”

Vier jaar ge­le­den wer­den Wer­ner ● en So­fie de trot­se ou­ders van Jasper. Snel werd dui­de­lijk dat hun zoon­tje een beet­je an­ders was. “Jasper is bij­voor­beeld nu nog al­tijd aan het le­ren pra­ten. Hij kan wel een paar woord­jes, maar de com­mu­ni­ca­tie ver­loopt heel moei­lijk. Al lukt het voor ons nog re­de­lijk”, zegt Wer­ner.

La­chen in de au­to

Na een lang en moei­lijk tra­ject volg­de dit voor­jaar de dia­gno­se: Au­tis­me Spec­trum Stoor­nis ty­pe 2, met een ver­stan­de­lij­ke be­per­king. Wer­ner en So­fie moe­ten al­les aan hun zoon­tje pro­be­ren te voor­spel­len. “We vol­gen vas­te ri­tu­e­len: het ont­bijt, het ver­trek naar school,… Des­on­danks heb­ben we al­tijd ge­pro­beerd om, zo­als an­de­re ge­zin­nen, fij­ne uit­stap­pen te ma­ken. Jasper was am­per een maand, toen we hem al mee naar de Ol­men­se Zoo na­men.”

On­der­tus­sen is het die­ren­park be­kend ter­rein voor Jasper. De fa­mi­lie Jan­sen pro­beer­de één keer per maand naar de zoo te gaan. “Als het mooi weer was en we had­den tijd, dan wa­ren we weg. Hal­ver­we­ge wist Jasper al waar we naar­toe gin­gen. Dan be­gon hij al te la­chen in de au­to. Hij kwam in de Ol­men­se Zoo echt tot rust, en was er heel ge­luk­kig. Hij kent er zijn weg, er zijn veel open ruim­tes, en het is min­der druk dan in an­de­re die­ren­tui­nen. We zijn naar Plan­c­ken­dael en Pai­ri Dai­za ge­weest, maar dat is voor hem niet het­zelf­de. Ik wil geen af­breuk doen aan die par­ken, maar daar staan veer­tig men­sen naar de pin­gu­ïns te kij­ken. Dat maakt Jasper niet ge­luk­kig.”

Als fer­ven­te be­zoe­kers zijn Wer­ner en So­fie goed ge­plaatst om de si­tu­a­tie van de Ol­men­se Zoo in te schat­ten. “Toen we er ze­ven jaar ge­le­den voor het eerst kwa­men, von­den we het er niet pro­per. Maar we zijn blij­ven gaan. Ze­ker de laat­ste twee jaar zijn er im­men­se in­ves­te­rin­gen ge­daan. De leeu­wen en de kat­ach­ti­gen heb­ben nieu­we, rui­me ge­bou­wen, er is een nieuw rep­tie­len­huis,… En al­le­maal met ei­gen mid­de­len. Maar als er iets aan de hand is, vin­den we dat er iets moet ge­beu­ren. Het die­ren­wel­zijn staat voor­op. Al weet ik niet of een slui­ting voor die die­ren een be­te­re op­los­sing is.”

Wer­ner en So­fie moe­ten Jasper uit­leg­gen dat hij niet meer naar de Ol­men­se Zoo kan. “Dat wordt heel moei­lijk. Hij zal het ge­woon moe­ten mis­sen, en dat als ech­te die­ren­vriend.”

FOTO DICK DEMEY

Wer­ner en So­fie: “Voor Jasper is de slui­ting ver­schrik­ke­lijk.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.