“No­mi­na­tie is voor­al er­ken­ning voor werk van vrij­wil­li­gers”

De drie ge­no­mi­neer­den die in aan­mer­king ko­men voor de Erf­goed­prijs van de pro­vin­cie Ant­wer­pen zijn be­kend. Naast het Kar­ren­mu­se­um uit Es­sen ma­ken ook twee pro­jec­ten uit de re­gio kans om op 18 ok­to­ber tot win­naar te wor­den uit­ge­roe­pen. Uw krant ging al een

Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier - - Nieuws Uit Uw Gemeente - WARD BOSMANS

Wel­ge­teld één per­soon werkt er op de dienst Erf­goed van de ge­meen­te Bornem. Ge­luk­kig kan Gert Van Kerckhoven re­ke­nen op een ploeg van bij­na tach­tig vrij­wil­li­gers. Die zijn sinds 2012 aan de slag in de Ab­dij van Bornem, waar ze een in­ven­ta­ris maak­ten van de ve­le waar­de­vol­le boe­ken in de bi­bli­o­theek.

Gert Van Kerckhoven (53), die ● voor de co­ör­di­na­tie zorgt van al die vrij­wil­li­gers, leg­de zelf een op­mer­ke­lijk loop­baan­tra­ject af. Hij stu­deer­de in 1986 af als li­cen­ti­aat li­cha­me­lij­ke op­voe­ding. Tus­sen 1987 en 2003 werk­te hij voor de ge­meen­te Bornem als sport­func­ti­o­na­ris. Van­af 2003 nam zijn car­ri­è­re een an­de­re wen­ding en werd hij ver­ant­woor­de­lijk voor het ar­chief en het erf­goed in de ge­meen­te.

“Ik was al­tijd al ge­ïn­te­res­seerd in ge­schie­de­nis, maar uit­ein­de­lijk heb ik toch voor sport ge­ko­zen. Net als in de sport heb je hier cre­a­ti­vi­teit no­dig. Je moet kun­nen zoe­ken naar op­los­sin­gen. We vin­den het al­le­maal van­zelf­spre­kend dat we er­gens in het cen­trum van een stad een pin­tje gaan drin­ken op een ter­ras tus­sen de his­to­ri­sche ge­bou­wen. Ik heb ge­leerd dat dat niet zo evi­dent is als het lijkt. Het is soms vech­ten om dat erf­goed in stand te hou­den. De bud­get­ten zijn meest­al be­perkt. Erf­goed wordt stief­moe­der­lijk be­han­deld als je het ver­ge­lijkt met sport en cul­tuur.”

Lief­de voor het lo­ka­le erf­goed

De ju­ry van de Erf­goed­prijs was ge­char­meerd door de ge­toon­de lief­de voor het lo­ka­le erf­goed en het niet af­la­tend en­thou­si­as­me van de vrij­wil­li­gers. Gert kan dat al­leen maar be­a­men. “We heb­ben hier heel wat troe­ven op toe­ris­tisch vlak. Denk maar aan Kas­teel d’Ur­sel en de No­te­laer in Hin­ge­ne of het kas­teeldo­mein van Mar­nix de Sint-Al­de­gon­de. De ab­dij draagt zo’n ge­schie­de­nis met zich mee dat ze ze­ker in dat rij­tje past. Daar­om be­slis­te de ge­meen­te om het do­mein aan te ko­pen en te be­gin­nen met de res­tau­ra­tie van de zeer waar­de­vol­le ab­dij­si­te.”

Op de eerste en twee­de ver­die­ping ko­men ap­par­te­men­ten, maar het ge­lijk­vloers met on­der an­de­re de ka­pit­tel­zaal en de bi­bli­o­theek wordt in zijn ou­de glo­rie her­steld. “Het eerste wat we dus moesten doen, was al­les leeg­ma­ken. Het groot­ste werk was de bi­bli­o­theek. Het ging om on­ge­veer 50.000 boe­ken. Zeer waar­de­vol­le boe­ken. We heb­ben dan in 2012 een op­roep ge­daan naar vrij­wil­li­gers. We hoop­ten op een vijf­tien­tal kan­di­da­ten. Tot mijn gro­te ver­ba­zing kwa­men er bij­na ze­ven­tig men­sen naar de eerste inf­over­ga­de­ring. Toen we ef­fec­tief be­gon­nen, wa­ren we zelfs met tach­tig. Het was een goeie mix van ver­schil­len­de leef­tij­den en ach­ter­gron­den. Niet al­leen men­sen uit Bornem, maar ook van daar­bui­ten.”

30.000 boe­ken in 2,5 jaar tijd

Waar­om dat zo een groot suc­ces was, weet Gert niet ze­ker, maar het is vol­gens hem wel zo dat er al­tijd een gro­te ver­bon­den­heid was tus­sen de ab­dij en de in­wo­ners van Bornem. “Al­les wat we in de ab­dij or­ga­ni­se­ren, kan al­tijd op veel be­lang­stel­ling re­ke­nen. Ik denk dat dat komt om­dat de pa­ters die er vroe­ger woon­den hun deur open­zet­ten voor ie­der­een.”

Er werd een sys­teem uit­ge­werkt waar­bij er ie­de­re voor- en na­mid­dag een an­de­re ploeg aan de slag ging in de bi­bli­o­theek. Om­dat er zo­veel kan­di­da­ten wa­ren, kon ie­der­een een job kie­zen die hem of haar het bes­te lag. Het re­sul­taat is dat in 2,5 jaar al­le boe­ken ge­rei- nigd, ge­stof­zuigd en ge­ïn­ven­ta­ri­seerd wer­den. Al­les werd tij­de­lijk over­ge­bracht naar het rijks­ar­chief in Be­ve­ren. Na de res­tau­ra­tie ko­men ze te­rug naar Bornem.

“De boe­ken die we te­rug­von­den, wa­ren zeer di­vers. Al­le we­ten­schap­pen wa­ren aan­we­zig, na­tuur­lijk heel wat bij­bels, maar ook pro­za. Het oud­ste boek was er een­tje uit de 12de eeuw”, ver­telt Van Kerckhoven.

Vrij uniek hier­bij is dat het en­ga­ge­ment en en­thou­si­as­me van de vrij­wil­li­gers zo sterk groei­de dat ze na de ver­schil­len­de les­sen pa­le­o­gra­fie een vol­le­dig jaar­boek sa­men­stel­den. Toen het pro­ject in de ab­dij ten ein­de was, wil­de Gert dat en­thou­si­as­me niet la­ten ver­lo­ren gaan. “We heb­ben ze nog no­dig op het mo­ment dat de boe­ken te­rug­ko­men naar Bornem. On­der­tus­sen zijn ze be­zig met de in­ven­ta­ri­sa­tie van de bur­ger­lij­ke stand en het kas­teel­ar­chief van

GERT VAN KERCKHOVEN Ar­chief en Erf­goed Bornem

Mar­nix de Sint-Al­de­gon­de. Daar zit na­tuur­lijk een brok in­te­res­san­te ge­schie­de­nis van Bornem in. Om­dat er ou­de tek­sten tus­sen­zit­ten, heb­ben we voor de vrij­wil­li­gers een aan­tal cur­sus­sen pa­le­o­gra­fie ge­ge­ven.”

De no­mi­na­tie voor de Erf­goed­prijs van de pro­vin­cie Ant­wer­pen is wat Gert Van Kerckhoven be­treft voor­al een er­ken­ning voor het werk van de vrij­wil­li­gers. “Dat doet deugd, ze­ker als je weet dat we al­les met zeer be­perk­te mid­de­len heb­ben ge­daan. On­ze vrij­wil­li­gers wor­den niet be­taald, ze krij­gen hoog­stens af en toe een feest­je. Of we nu win­nen of niet, dat maakt niet zo­veel uit.”

‘‘On­ze vrij­wil­li­gers wor­den niet be­taald, ze krij­gen hoog­stens af en toe een feest­je.’’

Vrij­wil­li­gers wor­den vrien­den

Een van de vrij­wil­li­gers die al van bij het be­gin mee­werkt, is Lu­ce Led­rus (79) uit Bornem. Ze is heel haar le­ven le­ra­res Frans ge­weest. Een van haar leer­lin­gen was trou­wens Gert Van Kerckhoven. “Ik kom uit Brus­sel,

maar woon al vijf­tig jaar in Bornem, recht over de ab­dij. Toen ik de op­roep voor vrij­wil­li­gers zag, heb ik geen se­con­de ge­twij­feld. Sa­men met mijn man heb ik me met­een op­ge­ge­ven. We zijn al­le­bei dol op dit werk. Ik kom steeds op dins­dag­na­mid­dag. Wat ik er zo boei­end aan vind? Voor­al de ou­de tek­sten ont­cij­fe­ren. Maar het leuk­ste is dat we een heel goeie ploeg heb­ben met al­le­maal en­thou­si­as­te men­sen. We zijn on- der­tus­sen al goe­de vrien­den ge- wor­den. Ik zou dit voor geen geld meer wil­len mis­sen. Wat ik van de no­mi­na­tie vind? Ik wist het niet eens. Het is na­tuur­lijk fijn als ons werk ge­ap­pre­ci­eerd wordt.”

Gert Van Kerk­cho­ven werkt als eni­ge op de dienst Erf­goed van de ge­meent

En­ke­le vrij­wil­li­gers aan het werk.

FOTO'S GIL PLAQUET

te Bornem.

Tach­tig men­sen en­ga­ge­ren zich om mee te hel­pen.

El­ke vrij­wil­li­ger kan een job kie­zen die hem of haar ligt.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.