Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

“Nooit eer­der bracht ik lied­jes op m’n een­tje, kaal en naakt”

Jel­le Cley­mans toert so­lo met ‘Al­leen in het rui­me sop’ en hoopt op her­start ‘40-45’

- GUY VAN VLIET

Jel­le Cley­mans (35) heeft zo­wat al­le ar­tis­tie­ke wa­ter­tjes door­zwom­men, maar so­lo stond hij nog nooit op een po­di­um. Dat hi­aat vult de all­round ar­tiest nu op met Al­leen in het rui­me sop, waar­mee hij door Vlaan­de­ren toert en van­avond, donderdag, halt houdt in Berlare. In­tus­sen hoopt hij be­gin no­vem­ber te­rug te kun­nen ke­ren met de mu­si­cal 40-45.

De he­le the­a­ter­sec­tor, en dus ook al­le cul­tu­re­le cen­tra uit de re­gio, hou­den de adem in voor de Vei­lig­heids­raad van vrij­dag. Die be­slist of de be­staan­de pro­to­col­len over­eind blij­ven en de the­a­ters en cul­tu­re­le cen­tra de deu­ren open kun­nen hou­den. Ook voor Jel­le Cley­mans staat er veel op het spel. Nor­maal her­o­pent op 3 no­vem­ber het mu­si­cal­spek­ta­kel 40-45 in het Stu­dio 100 pop-up­the­a­ter in Puurs, waar­in hij een al­om be­ju­bel­de hoofd­rol speelt. En in­tus­sen trekt hij al door Vlaan­de­ren met Al­leen in het rui­me sop, een tour die hem van­avond, donderdag, naar Berlare brengt. In te­gen­stel­ling tot de mees­te van zijn col­le­ga’s zat hij de voor­bije maan­den dan ook niet stil. “Ik mag niet kla­gen”, be­seft Cley­mans. “Ik ben een van die ge­luk­zak­ken die veel kan doen. Pre­sen­te­ren bij Ra­dio 2 of te­le­vi­sie­werk bij VTM. En ook mee­doen aan Lief­de voor Mu­ziek. Bo­ven­dien kan ik ook mu­ziek ma­ken en mijn plan trek­ken op een po­di­um.”

Lief­des­breuk

Gro­ter kan het con­trast niet zijn tus­sen een mas­to­dont als 40-45, waar tien­tal­len men­sen aan mee­wer­ken, en Al­leen in het rui­me sop waar­in Cley­mans er al­leen voor staat. Dat laat­ste was aan­van­ke­lijk niet het op­zet. “Ik plan­de een al­bum met de­zelf­de ti­tel, dus de the­ma­tiek lag al vast. Het was ook de be­doe­ling om te toe­ren met een vol­le­di­ge band. Maar toen kwam co­ro­na en be­sef­ten we al snel dat zo’n tour­nee on­mo­ge­lijk zou zijn. Hoe gro­ter de pro­duc­tie, hoe moei­lij­ker het mo­men­teel is.”

Ge­luk­kig hoef­de Cley­mans zijn plan­nen niet vol­le­dig op te ber­gen. “Het was al een tijd­je mijn droom om een keer so­lo te spe­len. Ge­zien het the­ma van mijn voor­stel­ling was dit het juis­te mo­ment. Het gaat over een lief­des­breuk, van in­tus­sen 4,5 jaar ge­le­den.” Wat Cley­mans niet op voor­hand kon in­schat­ten, was het ef­fect op het pu­bliek. “Ik heb in­tus­sen al een aan­tal voor­stel­lin­gen ach­ter de rug en het was op­val­lend

Jel­le Cley­mans (35) heeft zo­wat al­le ar­tis­tie­ke wa­ter­tjes door­zwom­men, maar so­lo stond hij nog nooit op een po­di­um

hoe dank­baar de men­sen wa­ren dat er iets was om voor bui­ten te ko­men. Er heerst een heel war­me sfeer. Men­sen ge­nie­ten echt. Het klopt ze­ker dat er mo­men­teel nood is aan cul­tuur.” Het feit dat het pu­bliek de voor­stel­ling van Cley­mans om­armt, heeft on­ge­twij­feld ook te ma­ken met het per­soon­lij­ke ka­rak­ter er­van. “Ik ver­tel over wat er 4,5 jaar ge­le­den is ge­beurd. En over wat er ge­beurt met ie­mand die na der­tig jaar in het le­ven al­leen komt te staan. Lief­de is com­plex. Het is niet uit of af. Je hebt el­kaar graag ge­zien, dus je hoeft niet uit el­kaars le­ven te ver­dwij­nen. Ik geef me­zelf hier­mee bloot. Een vrien­din die de voor­stel­ling zag, zei dat ik wel heel ver ga. Toch laat ik ook wel de­tails weg. De toe­schou­wer blijft zoe­ken hoe het ei­gen­lijk in el­kaar zat. Een beet­je mysterie moet er blij­ven, vind ik. Ik merk dat het de men­sen raakt. Ik kreeg een lan­ge mail van ie­mand die de voor­stel­ling twee we­ken ge­le­den zag. Ook zij kreeg met een breuk te ma­ken. Na de voor­stel­ling nam ze con­tact op met haar ex en nu com­mu­ni­ce­ren ze te­rug op een fij­ne ma­nier. Een arts zei na af­loop dan weer dat hij het zo fijn vond om ein­de­lijk nog eens aan iets an­ders te den­ken. Zo’n reac

ties to­nen dat de ver­ha­len die wij bren­gen in het the­a­ter, ef­fec­tief im­pact heb­ben op de men­sen. Dat is het mooi­ste com­pli­ment dat ik kan krij­gen. Ze­ker in tij­den zo­als nu, op ogen­blik­ken dat men­sen er nood aan heb­ben, is het ma­gisch om te mer­ken dat ze echt iets aan mijn pro­gram­ma heb­ben”, zegt Cley­mans.

Pluim

Voor Cley­mans is het een dub­be­le op­luch­ting dat het zo goed loopt. “Ik twij­fel­de nog nooit zo hard. Nooit eer­der bracht ik lied­jes op m’n een­tje, kaal en naakt. Dat is heel span­nend. Al ben ik ook wel echt fier op het re­sul­taat. Bij Al­leen in het rui­me sop voel ik me als een vis in het wa­ter. En dat be­te­kent niet dat ik zee­mans­lied­jes breng”, lacht Jel­le: “Ik ben ook op­ge­lucht dat de cul­tu­re­le cen­tra de co­ron­a­maat­re­ge­len zo goed op­vol­gen. Ook na af­loop, wan­neer ik het al­bum sig­neer dat bij de voor­stel­ling hoort. Dat ge­beurt na­me­lijk ach­ter plexi­glas, dus he­le­maal vei­lig voor de men­sen. De cul­tu­re­le cen­tra ver­die­nen een pluim voor hun har­de werk om al­les co­rona­proof te ma­ken.”

www.jelle­c­ley­mans.be

 ?? FO­TO RR ??
FO­TO RR

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium