Gazet van Antwerpen Mechelen-Lier

Murw

- BERT PROVOOST

Dit week­end kwam ik op Fa­ce­book een zes maan­den oud film­pje te­gen.

las ik. Ik zag hoe er mi­nu­ten­lang ap­plaus weer­klonk aan het AZ SintMaar­ten in Me­che­len.

Spon­taan klik­te ik ver­der naar een paar film­pjes in de­zelf­de trant waar ik in het voor­jaar zelf ben langs­ge­weest.

Of:

Of het film­pje van Jan uit Nij­len die da­ge­lijks met een rij­den­de ju­ke­box door Nij­len reed om het mo­reel hoog te hou­den. En zo had ik nog wel een tijd­je kun­nen door­gaan.

Het voel­de als her­in­ne­rin­gen op­ha­len aan een bi­zar­re tijd, die weer ake­lig dicht­bij lijkt te ko­men. Al zag ik ook wel een paar dui­de­lij­ke ver­schil­pun­ten tus­sen toen en nu. De zon was toen nog pro­mi­nent van de par­tij. En het voelt raar om te zien dat de men­sen blijk­baar nog geen mond­mas­kers droe­gen, zelfs niet als ze een ca­deau over­han­dig­den aan het zie­ken­huis­per­so­neel.

Maar het be­gon me voor­al te da­gen dat er toen echt wel héél veel hart­ver­war­men­de ge­ba­ren ge­steld wer­den, in alle ge­meen­ten van on­ze pro­vin­cie. Dat is, nu het zie­ken­huis­per­so­neel weer alle zei­len bij moet zet­ten, toch wel veel min­der het ge­val. Het lijkt of ie­der­een murw ge­sla­gen in zijn kot zit. Mentaal uit­ge­put, er­gens half­weg de ma­ra­thon waar­aan we on­ge­vraagd moesten deel­ne­men.

We wis­ten in­der­tijd wel dat on­ze lied­jes, on­ze be­ren en wit­te la­kens aan het raam en on­ze ap­plaus­sal­vo’s de grond van de zaak niet zou­den ver­an­de­ren. Maar het deed wel deugd om te mer­ken dat we op de één of an­de­re ma­nier toch sa­men een strijd aan het le­ve­ren wa­ren.

Daar­om hoop ik stie­kem dat er ook nu weer men­sen ons af en toe een mo­re­le op­kik­ker gaan ge­ven. Niet om­dat het iets ver­an­dert aan de grond van de zaak. Maar ge­woon om­dat het deugd doet.

 ??  ??

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium