“Be­grip su­per­food is ver­zon­nen door mar­ke­ting”

Hy­pe dan toch niet zo ‘su­per’ als eerst ge­dacht

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - Nieuws Uit Uw Stad - ELIEN VAN WYNSBERGHE

NICK PRIMEN

Zaak­voer­der Su­per Food “Wij be­schou­wen su­per­foods als een han­di­ge ex­tra, als een sup­ple­ment voor mocht je niet tot een ge­zon­de maal­tijd ko­men.” VERO­NI­QUE LEY­SEN

Ant­werp­se on­der­neem­ster “Het mag geen re­li­gie of ob­ses­sie wor­den. Quinoa of een aard­ap­pel: het is al­le­bei ge­zond, zo­lang je er niet mee over­drijft.”

Su­per­foods als go­ji­bes­sen, chi­a­zaad of Açai­bes­sen: het is over­hy­ped en veel te duur voor wat het is. Dat vindt Vero­ni­que Ley­sen, de be­zielster ach­ter Maurice Cof­fee & Knits. “Ik be­grijp dat men­sen ge­zond wil­len leven, maar doe ge­woon nor­maal. Eten moet ple­zant blij­ven.”

In haar uit­spraak krijgt Ley­sen ge­lijk van di­ë­tist bij het Uni­ver­si­tair Zie­ken­huis Ant­wer­pen (UZA) Axel Stas. “Su­per­food: dat be­staat niet. Het is een door mar­ke­ting ge­cre­ëerd be­grip”, legt hij uit. “De voe­dings­mid­de­len die de­ze term op­ge­plakt krij­gen, vaak bes­sen en za­den, be­vat­ten een hoog ge­hal­te aan be­paal­de stof­fen die je li­chaam no­dig heeft. Maar dat is het dan ook. Men­sen grij­pen nu naar pak­weg go­ji­bes­sen om ex­tra po­si­tie­ve ef­fec­ten op hun li­chaam te be­ko­men, ter­wijl an­de­re voe­dings­mid­de­len even ge­zond zijn.”

Op zich is er niets mis met het eten van chi­a­zaad of go­ji­bes­sen, zegt Stas. “Wan­neer je je en­kel op de­ze su­per­foods gaat fo­cus­sen, loop je het ri­si­co dat je een een­zij­dig eet­pa­troon aan­neemt. Dit le­vert mis­schien een over­vloed van een be­paal­de voe­dings­stof op, maar leidt dan weer tot te­kor­ten van an­de­re voe­dings­stof­fen. Bo­ven­dien be­taal je er veel geld voor, ter­wijl ge­wo­ne ge­zon­de voe­ding exact het­zelf­de ef­fect heeft. Wij zul­len de­ze su­per­foods dus nooit op­ne­men in on­ze di­eet­ad­vie­zen. Het is een on­no­di­ge meer­kost”, zegt hij.

“Men­sen grij­pen ge­woon graag naar een kant-en-kla­re op­los­sing die in een keer al hun ge­zond­heids­pro­ble­men recht­trekt. Maar die op­los­sing be­staat nu een­maal niet. Eet je al­les met ma­te en in de juis­te ver­hou­din­gen, dan ben je pas echt ge­zond be­zig. Al­leen klinkt dat nu een­maal net iets min­der baan­bre­kend.”

In dat ad­vies kan Ley­sen zich vol­le­dig vin­den. De Ant­werp­se on­der­neem­ster werkt mo­men­teel aan haar ei­gen kook­boek. Daar­op kan ze haar lief­de voor lek­ker eten vol­le­dig bot­vie­ren. “Ik eet ge­woon heel graag en voor mij is het be­lang­rijk­ste met eten te kun­nen be­zig zijn, zon­der tel­kens te moe­ten tel­len hoe­veel calorieën er in mijn maal­tijd zit­ten”, ver­telt ze.

Vet en ge­sui­kerd

“Te­gen­woor­dig gaan men­sen in over­dri­ve. Ze ho­ren dat so­ja ge­zond is, en gaan met­een vol­op so­ja­melk drin­ken ter­wijl die vaak erg ge­sui­kerd is. Dan denk ik: doe maar nor­maal. Eten moet ple­zant blij­ven. Al be­grijp ik wel dat men­sen op zoek gaan naar ge­zon­de al- ter­na­tie­ven. Want door­gaans eten wij, Vla­min­gen, be­hoor­lijk vet en ge­sui­kerd”, weet ze.

“Ook ik eet soms quinoa of chi­a­zaad. Maar dat mag niet het eni­ge zijn”, gaat Ley­sen ver­der. “Dan breng je je li­chaam uit ba­lans. Bo­ven­dien: een avo­ca­do is even ge- zond als broc­co­li. En in ker­sen of blau­we bes­jes zit­ten bij­na even­veel an­ti­oxi­dan­ten als in açai­bes­sen, en die pluk je hier ge­woon van de bo­men. Want ben je dan toch be­zig met ge­zon­de en bi­o­lo­gi­sche voe­ding, dan moet je er ook bij stil­staan dat heel wat van de­ze zo­ge­zeg­de su­per­foods ge­kweekt wor­den aan de an­de­re kant van de we­reld. En dat is niet be­paald goed voor je eco­lo­gi­sche voet­af­druk”, stelt Ley­sen.

Wat haar bo­ven­dien zor­gen baart, is dat heel wat jon­ge meis­jes zich gaan fo­cus­sen op de­ze hy­pe. “Het mag geen re­li­gie wor­den, geen ob­ses­sie. Quinoa of een aard­ap­pel: het is al­le­bei ge­zond, zo­lang je er niet in over­drijft.” Met die leu­ze en met haar groot­va­ders re­cep­ten gaat ze aan de slag voor haar nieu­we kook­boek. “Die geef ik een he­den­daags en vro­lijk saus­je. En ja, hier en daar zal je wel eens zo’n su­per­food te­rug­vin­den in mijn re­cep­ten, ik ga me er niet te­gen we­ren. Juist do­se­ren is de boodschap.”

Han­dig ex­traatje

In dat be­toog krijgt ze steun uit een iet­wat on­ver­wach­te hoek. Want ook Nick Primen, ei­ge­naar van het nieu­we zaak­je Su­per Food op de Plan­tin en Mo­re­tus­lei, geeft Ley­sen en Stas ge­lijk. “De naam su­per­food wordt in­der­daad van­uit com­mer­ci­eel oog­punt op be­paal­de voe­dings­mid­de­len ge­plakt. Wij zien al­le ge­zon­de voe­ding als su­per­food. En dat hoeft bo­ven­dien he­le­maal niet duur te zijn.”

Ook Primen stelt dat een even­wich­ti­ge voe­ding pri­meert op de go­ji­bes­sen- en chi­a­za­den­hy­pe. “Eet je uit­ge­ba­lan­ceer­de maal­tij­den, dan heb je die he­le­maal niet no­dig. Al ver­ko­pen wij ze wel. Wij be­schou­wen ze een han­di­ge ex­tra, als een sup­ple­ment voor mocht je niet tot een ge­zon­de maal­tijd ko­men. Net zo­als spor­ters af en toe een voe­dings­sup­ple­ment ne­men.”

En wat de prijs be­treft? “In su­per­mark­ten wordt er veel geld ge­vraagd voor su­per­foods, ter­wijl wij ze te­gen een re­de­lij­ke prijs kun­nen aan­ko­pen en bij­ge­volg ook ver­ko­pen. De­ze pro­duc­ten hoe­ven he­le­maal niet duur te zijn. En ge­zond eten al he­le­maal niet.”

FOTO JAN VAN DER PERRE

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.