Wat u niet zag: Vic mocht toch op Puk­kel­pop blij­ven

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - Vrijuit - TOM DE LEUR

Het VTM­pro­gram­ma

Hoe Zal ik het Zeg­gen?

liet heel wat kij­kers maan­dag­avond ver­weesd ach­ter na­dat een 17­ja­ri­ge stu­dent wel héél streng werd ge­straft voor zijn slech­te rap­port: Vic Van Den Berg­he werd op Puk­kel­pop uit het pu­bliek ge­plukt en zon­der par­don bui­ten­ge­zet. Maar wat nie­mand te zien kreeg, was dat de jon­gen als­nog werd toe­ge­la­ten.

Geen goed rap­port, geen Puk­kel­pop: dat was de af­spraak die Ste­ven en Hil­de Van Den Berg­he vo­ri­ge zo­mer had­den ge­maakt met hun zoon Vic. Die had blijk­baar last van een on­weer­staan­ba­re drang toen hij on­danks slech­te school­re­sul­ta­ten toch zijn vrien­den ver­ge­zel­de naar het mu­ziek­fes­ti­val.

Of­fi­ci­eel ver­bleef hij bij een vriend, maar zijn ou­ders wa­ren via een om­weg te we­ten ge­ko­men dat hij naar Puk­kel­pop zou gaan. Daar werd Vic door pre­sen­ta­tor To­mas De Soe­te uit het pu­bliek ge­plukt en met zijn rap­port ge­con­fron­teerd.

Vic leek het aan­van­ke­lijk nog grap­pig te vin­den en nam met de han­den in de lucht dank­baar het ge­joel en het ap­plaus in ont­vangst, tot zijn fes­ti­val­band­je werd door­ge­knipt en hij door twee be­wa­kings­agen­ten werd weg­ge­leid. De kij­ker kreeg en­kel te zien hoe een stom­ver­baas­de Vic in het ge­zel­schap van zijn ou­ders het fes­ti­val­ter­rein ver­liet.

“Zijn hart brak echt”

Vol­gens So­fie Pee­ters van pro­duc­tie­huis Shel­ter heb­ben de ou­ders van Vic uit­ein­de­lijk be­slist hun zoon toch toe te la­ten op Puk­kel­pop. “Dat was niet de be­doe­ling, maar de jon­gen was meer aan­ge­daan dan ze dach­ten. Zijn hart brak echt toen hij hoor­de dat hij de fes­ti­val­wei­de moest ver­la­ten. Dat hij een nieuw pols­band­je kreeg en te­rug naar zijn vrien­den mocht, on­der­mijn­de vol­gens ons de bood­schap van zijn ou­ders en van het pro­gram­ma niet.”

“Bood­schap moet aan­ko­men”

Waar­om die goe­de af­loop maan­dag­avond niet in het pro­gram­ma te zien was, heeft vol­gens So­fie Pee­ters een goe­de re­den: “Niet elk ver­haal in Hoe Zal ik het Zeg­gen? moet mooi af­ge­rond wor­den. Het is en blijft een pro­gram­ma van Shel­ter: we zoe­ken af en toe het rand­je op. Het pro­gram­ma gaat niet over men­sen straf­fen of hen iets ont­ne­men, we wil­len niet voor rech­ter spe­len. Maar de bood­schap moet wel aan­ko­men. En dat is in dit ge­val wel ge­lukt.”

De vraag is na­tuur­lijk of je een jon­gen van 17 zo te kijk moet zet­ten: voor 700.000 kij­kers op­ge­voerd wor­den met je slech­te rap­port, dat zou je eer­der een pu­blie­ke ver­ne­de­ring dan een pe­da­go­gi­sche tik kun­nen noe­men.

“We had­den eer­lijk ge­zegd niet ver­wacht dat de beel­den van Vic zo hard bij de men­sen thuis zou­den bin­nen­ko­men. Maar we heb­ben dit wel de­ge­lijk goed voor­be­reid. Van zijn ou­ders en vrien­den wis­ten we dat Vic wel te­gen een stoot­je kon, dat hij er niet mee ge­pest zou wor­den. Het is een ver­stan­di­ge jon­gen die ge­woon eens wak­ker ge­schud moest wor­den. De kij­kers hoe­ven zich geen zor­gen te ma­ken.”

FO­TO'S VTM

De ar­me Vic op Puk­kel­pop: la­chend op het po­di­um bij To­mas De Soe­te, die klaarstaat om zijn band­je te knip­pen, en stom­ver­baasd bij zijn ou­ders.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.