Ant­werp­se Ma­rok­ka­nen, Por­tu­ge­zen en Span­jaar­den sup­por­te­ren nooit voor el­kaar

Ant­wer­pe­naars met Ma­rok­kaan­se, Spaan­se, Por­tu­ge­se (en ge­meng­de) roots blik­ken voor­uit op wed­strij­den in groep B

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - VOORZIJDE PAGINA - KARIN VANHEUSDEN

“De Bel­gen moe­ten sup­por­te­ren zo­als Ant­werp­fans dat doen: kei­fier op hun club en de he­le match lang zin­gen. Of nog be­ter, zo­als wij, Por­tu­ge­zen, dat doen, met pas­sie en vuur.” Dou­g­las Lau­reysLe­mos is van Por­tu­ge­se af­komst. Sa­men met Ab­del­lah Acher­gui, Thier­ry Hen­d­rickx, Jo­sé An­to­nio Es­ca­lan­te Gon­za­lez en Mo­ha­med En­nou­chi blikt hij voor­uit op de “ban­ge­lijk­ste” pou­le van het WK, die van groep B, met Span­je, Por­tu­gal, Ma­rok­ko en Iran. Van­avond wor­den daar­in de eer­ste wed­strij­den ge­speeld.

Ie­mand die wei­nig of niets van voetbal kent naar voet­bal­fans stu­ren van Ma­rok­kaan­se, Spaan­se en Por­tu­ge­se af­komst om over de uit­da­gin­gen van groep B te pra­ten, vin­den ze een “in­te­res­san­te in­steek” op on­ze re­dac­tie.

La­ten we zeg­gen dat het in­der­daad een uit­da­ging was. Al­leen al om voet­bal­fans met de juis­te roots bij­een te krij­gen. Maar de we­reld is klein in Ant­wer­pen. Op één na ken­nen ze el­kaar al­le­maal, en op één na spe­len ze bin­nen­kort in de­zelf­de ploeg.

“On­ze pro­nos­tiek ge­ven? Dat is zo fout, ze­ker bij een WK. Het WK is een toer­nooi met zo veel ver­ras­sin­gen, je weet niet wat er gaat ge­beu­ren. Gro­te voet­bal­lan­den wor­den er af­ge­maakt. Kijk naar Span­je op het vo­ri­ge WK. En klei­ne spe­lers wor­den er groot. Neem nu de Au­stra­li­ër Tim Ca­hill. Nie­mand ken­de hem, tot het WK. Van 2006, van 2010 én van 2014. Of Ja­mes Ro­dri­gu­ez, die in 2014 Co­lum­bia tot in de kwart­fi­na­le speel­de, een ab­so­lu­te top­schut­ter. Had nie­mand ver­wacht.”

Mo­ment van het le­ven

Als Thier­ry Iha­dri­ne-Hen­d­rickx over het WK be­gint, is hij niet meer te stop­pen. Hij heeft Ma­rok­kaans-Bel­gi­sche roots en is stich­ter en kee­per van Ant­werp Uni­ted, een zaal­voet­bal­club (ze zoe­ken nog spon­sors!) met veer­tien ver­schil­len­de na­ti­o­na­li­tei­ten. Dou­g­las Le­mos, van Por­tu­ge­se af­komst, en Ab­del­lah Acher­gui, van Ma­rok­kaan­se af­komst, spe­len sa­men met hem bij Ant­werp Uni­ted. En Mo­ha­med En­nou­chi, de Spaan­se Ma­rok­kaan die we voor dit ge­sprek van­uit Ci­ty Pi­ra­tes-Ri­ver­si­de Stu­dio heb­ben op­ge­trom­meld, wil bin­nen­kort eens gaan tes­ten bij Ant­werp Uni­ted.

Niet al­leen Thier­ry, al­le­maal zijn ze ly­risch over het WK, het is hét mo­ment van het jaar, van hun le­ven. “Ik hou heel veel van voetbal, maar nog veel meer van mijn ver­loof­de”, be­gint Ab­del­lah. Hij heeft de la­chers meteen op zijn hand. “Zeg gas­ten, het is wel de eer­ste keer dat ik een WK écht mee­maak. Met de laat­ste deel­na­me van Ma­rok­ko

was ik net ge­bo­ren. Dit WK brengt al­le Ma­rok­ka­nen sa­men, we de­len voor één keer de­zelf­de pas­sie.”

“Niet moei­lijk, het is vier mil­jard jaar ge­le­den dat Ma­rok­ko nog eens mócht mee­doen”, merkt Dou­g­las sar­cas­tisch op. “Wij Por­tu­ge­zen

(1998, in Frank­rijk, red.) zijn ál­tijd trots op ons land. De eer­ste match kij­ken we thuis, met fa­mi­lie, zo’n twin­tig stuks. Met de no­di­ge al­co­hol, na­tuur­lijk, maar zon­der toe­ters en bel­len. Wij pro­du­ce­ren zelf ge­noeg ge­luid. Sa­men met Span­jaar­den kij­ken? Not! Dat brengt on­ge­luk.”

Met zijn voor­zich­ti­ge pro­nos­tiek (“Span­je-Por­tu­gal: 0-1”) maar ook met zijn am­bi­ti­eu­ze voor­uit­blik (“Por­tu­gal tot in de kwart­fi­na­le”) oogst Dou­g­las spot bij de rest. “Vo­ri­ge keer was het voor Por­tu­gal iets min­der, niet? In de eer­ste ron­de al uit­ge­scha­keld.”

Ro­nal­do

En dan be­gint Dou­g­las over Ro­nal­do, zon­der wie Por­tu­gal het EK heeft kun­nen win­nen, en ie­der­een zwijgt ... Op mijn op­mer­king dat die Ro­nal­do wel kan voet­bal­len, maar toch voor­al een om­hoog­ge­val­len dik­ke nek is, wordt niet ge­re­a­geerd. Wan­neer ik mijn op­mer­king nog eens her­haal, zet Dou­g­las zich schrap. Hij lijkt in­eens twee keer zo breed: “Me­vrouw, zul­len we het be­leefd hou­den, als­je­blieft?” En hij meent het.

En dan gaan we vlot­jes van de ene top­per naar de an­de­re: Mbark Bous­sou­fa bij­voor­beeld, die vol­gens Mo­ha­med tij­dens de match Ma­rok­ko-Iran een hat­trick zal sco­ren. “Hij is de Ro­nal­do, de Ke­vin De Bruy­ne van Ma­rok­ko. Een on­ge­loof­lijk goeie voet­bal­ler. Bé­ter dan De Bruy­ne.” Met dat laat­ste zijn de an­de­ren het niet eens. Er wordt wat ge­mom­peld. “Het is in ie­der ge­val ge­woon be­la­che­lijk dat Rad­ja niet mee is”, gaat Mo­ha­med ver­der. “Echt be-la-che-lijk. Ik ken hem nog van de Bloe­men­tuin op Lin­ker­oe­ver, tof­fe ke­rel.”

Nu geeft ie­der­een Mo­ha­med ge­lijk: “Rad­ja was de eni­ge die de Duivels nog wat grin­ta gaf”, zegt Dou­g­las. “Een schan­de is het. Die Mar­ti­nez zou moe­ten op­stap­pen.”

Sui­ker­feest of WK dan maar? “Sui­ker­feest én WK, na­tuur­lijk”, zegt Ab­del­lah. “Maakt toch niet uit? Of­wel kij­ken we sa­men met de fa­mi­lie, of­wel gaan we la­ter naar de fa­mi­lie. Ik ga met mijn vrien­den op een groot scherm kij­ken in de Bo­ca­de­ro. De vol­gen­de mat­chen van Ma­rok­ko in een Ma­rok­kaans ca­feetje: ook tof. Met thee­tjes, ja.”

Ri­va­li­teit

Jo­sé-An­to­nio Es­ca­lan­te Gon­za­lez is op­val­lend stil. En dat heeft niets te ma­ken met het on­ver­wach­te ont­slag van de Spaan­se coach Ju­len Lop­ete­gui, want ons ge­sprek heeft daar­voor plaats­ge­von­den. “Stil? Ik ben ge­woon heel ge­rust in de Spaan­se na­ti­o­na­le ploeg. Wij spe­len ze­ker de fi­na­le en zul­len die wel­licht win­nen. Als ze geen slech­te dag heb­ben.”

“Wow, het vo­ri­ge WK ver­ge­ten? En dan voor­al de wed­strijd Span­je-Ne­der­land, met die we­reld­goal van Ro­bin van Per­sie?”, prikt Thier­ry.

“Auch ja, dat deed pijn”, geeft Jo­sé-An­to­nio toe. “Maar dat was ik al ver­ge­ten. Daar­voor heb­ben wij ál­les ge­pakt: het EK in 2008, het WK in 2010, het EK in 2012; en dat gaan we nu op­nieuw doen.”

Als ik la­ter bij hem pols of hij er nog al­tijd even ge­rust in is, nu Span­je het zon­der Lop­ete­gui moet doen, is hij nog al­tijd de rust zel­ve. “Een ploeg als Span­je heeft ei­gen­lijk geen coach no­dig”, zegt hij droog.

Ik leer ver­der dat Por­tu­ge­zen nóóit voor Span­je sup­por­te­ren, om­ge­keerd ook niet. Het­zelf­de met Ma­rok­ka­nen: nooit voor Span­je, en ook niet voor Por­tu­gal. “Ja, dat is ri­va­li­teit”, zegt Ab­del­lah. “Maar ge­zon­de ri­va­li­teit. Het heeft niets met het ver­le­den of

met ge­schie­de­nis te ma­ken, dat is het ge­voel. Span­je en Por­tu­gal zijn ster­ke ploe­gen, maar mijn hart gaat uit naar Bel­gië, het land dat mij heeft groot­ge­bracht. Als Bel­gië er­uit ligt, is het WK voor mij ge­daan.”

De an­de­ren gaan ak­koord. Be­hal­ve Jo­sé-An­to­nio, die blijft bij Span­je. Of de La­tijns-Ame­ri­kaan­se lan­den, be­hal­ve Ar­gen­ti­nië, want daar zit Mes­si in de weg. “Als je voor Re­al bent, ben je voor Ro­nal­do en haat je Mes­si en Ar­gen­ti­nië dus.”

En dan tot slot: “We ho­pen dat de Duivels pas­sie en spel­vreug­de zul­len to­nen, zo­als te­gen Costa Ri­ca. Dan wordt het echt een feest. En laat de sup­por­ters ook wat meer vuur to­nen. Wij al­loch­to­nen zijn éch­te Dui­vels­fans, met pas­sie. Voor veel Bel­gen is het WK jam­mer ge­noeg al­leen een hy­pe.”

FOTO JAN VAN DER PERRE

FOTO JAN VAN DER PERRE

De groep twin­ti­gers sup­por­tert van­avond sa­men, maar toch zijn het ook ri­va­len.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.