Eer­ste werk­dag van de Duivels

RUS­LAND - 14 JU­NI - 15 JU­LI

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - SPORT - GERT GYSEN, KOEN VAN UYTVANGE

Heer­lij­ke nacht­rust, maar meteen ook een pit­ti­ge trai­ning waar­in Ad­nan Ja­nu­zaj met de schrik vrij kwam: de Rode Duivels heb­ben hun eer­ste werk­dag in Rus­land er op­zit­ten. Aan de wi­fi en het Rus­si­sche ac­cent is nog werk, Lu­kaku en De Bruy­ne lie­ten zich meteen op­mer­ken. Net als har­ten­bre­ker Dries Mer­tens.

Ma­tras­sen in or­de, wi­fi iets min­der

Vier da­gen voor de wed­strijd te­gen Pa­na­ma ging het er nog vrij ont­span­nen aan toe bij de Rode Duivels. Zo ont­span­nen zelfs dat er en­ke­le grap­jes af kon­den over de ‘Ma­tras-ga­te’. De bonds­coach be­na­druk­te hoe heer­lijk hij ge­sla­pen had. Hij was niet al­leen. “Ik kan jul­lie zeg­gen dat ie­der­een goed ge­sla­pen heeft, met dank aan on­ze ma­tras­sen”, lach­te Thor­gan Ha­zard. Het was blijk­baar de run­ning jo­ke van de dag. “Ma­tras was het woord dat on­ze och­tend be­heerste. (lacht) Bra­vo aan de­ge­ne die het idee had om ons zo’n ma­tras­sen te be­zor­gen. Nie­mand had last van z’n rug of nek van­och­tend.”

Maar als de spe­lers op hun com­for­ta­be­le ma­tras lig­gen, is een spel­le­tje spe­len op de PlaySta­ti­on min­der evi­dent. “Ja, dat is een min­punt­je. De wi­fi is niet zo goed. Voor­al niet als we met veel spe­lers te­ge­lijk elk op on­ze PlaySta­ti­on wil­len spe­len. (lacht) Dan blok­keert al­les. Maar er wordt aan ge­werkt.”

Geen bal bij Ke­vin De Bruy­ne

Bij aan­komst woens­dag wer­den de spie­ren nog los ge­fietst. Op trai­ning, een et­maal la­ter, was het wel bit­te­re ernst. In een wed­strijd­vorm met drie doe­len ging het er ste­vig aan toe. Ke­vin De Bruy­ne liet nog eens zien dat hij ver­lie­zen niet ver­draagt. En dus werd Mi­chy Bats­hu­ayi de huid vol ge­schol­den om­dat hij een mooie kans iets te la­co­niek mis­te. Ook Ad­nan Ja­nu­zaj wist hoe laat het was. Bij een con­tro­le aan de zij­lijn kwam De Bruy­ne er ste­vig in ge­scho­ven. Geen bal, wel Ja­nu­zaj, was het re­sul­taat. De win­ger van Re­al So­cie­dad stond meteen recht en kreeg na­dien ook ex­cu­ses. “Het gaat er in­ten­sie­ver aan toe on­der de­ze bonds­coach”, zei Wit­sel. Wel­nu, die bonds­coach ziet dat graag ge­beu­ren. “We zit­ten in de fa­se van on­ze voor­be­rei­ding dat een klei­ne wed­strijd­vorm win­nen be­lang­rijk is”, al­dus Mar­ti­nez. “In de re­ac­tie na de ac­tie zie je res­pect en blijkt dat nie­mand zijn me­de­spe­ler wil bles­se­ren. Je ziet dat de in­ten­si­teit groeit. Daar heb­ben we ook naar­toe ge­werkt, zon­der dat het uit de hand zal lo­pen. Dit is het tem­po dat we no­dig heb­ben om de mat­chen voor te be­rei­den.”

We­reld­goal Ti­ele­mans, ook Lu­kaku staat er

You­ri Ti­ele­mans wil aan bonds­coach Ro­ber­to Mar­ti­nez be­wij­zen dat hij meer is dan ‘de toe­komst van de Rode Duivels’. Gis­te­ren liet hij zich al­vast op­mer­ken met het mooi­ste doel­punt van de he­le trai­ning. Een knap­pe lob va­nop een dik­ke twin­tig me­ter viel net­jes tussen Si­mon Mig­no­let en de lat bin­nen. Het Rus­si­sche pu­bliek wist met zijn en­thou­si­as­me geen blijf.

Dat pu­bliek kon ook zien dat het vi­zier van Ro­me­lu Lu­kaku op scherp stond. Ter­wijl al­le an­de­ren een wed­strijd­je aan het spe­len wa­ren, moest Ro­me­lu Lu­kaku net als Na­cer Chad­li en Ad­nan Ja­nu­zaj wat la­ter - op zijn een­tje gaan af­wer­ken op doel. Niet zo­maar wat trap­pen, maar te­gen ho­ge in­ten­si­teit en­ke­le spur­tjes trek­ken en bal­len bin­nen ram­men. Met kee­pers­trai­ner Er­win Lem­mens - 42 jaar, maar dat was er niet aan te zien - tussen de pa­len. Lu­kaku ging zo diep dat hij even naar adem moest hap­pen. Maar de oe­fe­ning wierp zijn vruch­ten af. In de wed­strijd­vorm na­dien schoot de spits de eer­ste twee bal­len die hij kreeg on­ge­na­dig voor­bij Thi­baut Cour­tois bin­nen.

Rus­sen hou­den van de Duivels

Een sport­school, uit­ge­rust met een fit­ness, met daar­ach­ter de gou­den koe­pels van de Sint-Ge­or­ge­kerk: te­gen die ach­ter­grond zul­len de Rode Duivels trai­nen zo­lang ze bui­ten Mos­kou sla­pen. Met hon­der­den kwa­men ze naar de goals van Lu­kaku kij­ken tij­dens de eer­ste en eni­ge (door de FIFA op­ge­leg­de) open trai­ning in Ded­ovsk, stad van 30.000 zie­len. Dat hun va­der­land de ope­nings­wed­strijd aan­vat­te, deer­de de aan­we­zi­ge Rus­sen niet. De lo­ka­le be­vol­king is de Bel­gen goed­ge­zind, zo blijkt ook uit de per­fec­te fa­ci­li­tei­ten. “Het trai­nings­veld ligt er prach­tig bij”, zei ook de bonds­coach. “De lo­ka­le be­vol­king heeft de klok rond ge­werkt. De ter­rein­ver­zor­ger ver­tel­de me dat hij hier ’s nachts bleef sla­pen, al­leen maar om te ma­ken dat het veld er goed bij zou lig­gen en wij een goed tor­nooi zou­den be­le­ven.”

Zelfs hier leeft de niet-se­lec­tie van Naing­go­lan

De po­pu­lair­ste Duivels zijn de­zelf­de als bij ons. “Dries Mer­tens, geef me als­je­blieft een T-shirt”, staat er in gro­te, ge­kleur­de let­ters te le­zen. Amin Va­nidov is de ar­tiest die de te­ke­ning maak­te. De knaap van 13 jaar spreekt geen woord En­gels, laat staan Ne­der­lands. “Goog­le trans­la­te”, grijnst hij, als we naar de per­fect ge­vorm­de zin wij­zen. En­ke­le zit­jes ver­der valt een an­der span­doek nog meer op. Rad­ja ach­ter­volgt Ro­ber­to Mar­ti­nez zelfs tot in Rus­land. “Rad­ja Naing­go­lan must play in the na­ti­o­nal team of Bel­gi­um”, vindt And­rew Chi­nen­ov. Mar­ti­nez gunt de af­fi­che geen blik. “Naing­go­lan is een fan­tas­ti­sche spe­ler, jam­mer dat hij niet hier is”, lacht de 24-ja­ri­ge Mos­ko­viet. “Of ik ook sup­por­ter ben van

AS Ro­ma? Neen, van Ju­ven­tus. Rad­ja moet zo snel mo­ge­lijk naar Tu­rijn ko­men.”

Om al dat en­thou­si­as­me in te dij­ken, ston­den er al­leen al naast het veld zes­tien vei­lig­heids­agen­ten. In pak, met oor­tjes: de he­le san­ten­boe­tiek. Wan­neer na de trai­ning Mer­tens als eni­ge naar de sup­por­ters stapt en zijn shirt in het pu­bliek gooit, klimt een fan over de om­hei­ning. Het laat de bat­te­rij se­cu­ri­ty­men­sen si­be­risch koud. De jon­gen krijgt zijn hand­te­ke­ning én sel­fie. Ook hier doet Mer­tens har­ten smel­ten.

De Ha­zards zijn on­af­schei­de­lijk

Na de trai­ning ging het weer naar de Mo­scow Coun­try Club. Een ver­ou­derd ho­tel net bui­ten Mos­kou, maar in de vleu­gel waar de spe­lers over­nach­ten heb­ben ze spe­ci­aal in­loop­dou­ches ge­ïn­stalOm leerd en het vast­ta­pijt ver­wij­derd. “Het ho­tel is zo groot dat we nog niet al­les heb­ben ge­zien”, zegt Thor­gan Ha­zard. “Ho­pe­lijk kun­nen we zo lang mo­ge­lijk blij­ven zo­dat we al­les kun­nen ont­dek­ken.” Al­le spe­lers heb­ben hun ei­gen ka­mer, maar voor Eden en Thor­gan Ha­zard was dat ei­gen­lijk niet no­dig. De broer­tjes zijn zo on­af­schei­de­lijk dat zelfs pers­chef Ste­fan Van Loo­ck Thor­gan gis­te­ren tot twee keer toe Eden noem­de. “Bij de der­de keer mag je ver­trek­ken, hé”, grap­te Thor­gan.

De Ha­zards zit­ten meer bij el­kaar dan apart. “On­ze ka­mers zijn naast el­kaar en we zit­ten ei­gen­lijk al­tijd sa­men. Dan spe­len we spel­le­tjes zo­als toen we klein wa­ren. Wat kaar­ten, PlaySta­ti­on, ge­zel­schap­spel­le­tjes,… Het doet goed om mijn gro­te broer bij mij te heb­ben.”

de tijd te do­den, wor­den er veel spel­le­tjes ge­speeld. Axel Wit­sel - die vier jaar bij Ze­nit Sint-Pe­ters­burg speel­de - leert on­der­tus­sen en­ke­le Rus­si­sche woord­jes aan zijn ploeg­maats. “Voor­al Tho­mas Meu­nier zijn ac­cent is niet slecht als hij Rus­sisch pro­beert te pra­ten.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.