Ze zijn dan toch niet zo klein­ze­rig, die voet­bal­lers

Gazet van Antwerpen Metropool Stad - - SPORT - GERT GYSEN

Van Tom Boo­nen naar Eden Ha­zard: soig­neur Dirk Nach­ter­gae­le be­gint na 33 Tours aan zijn der­de tor­nooi met de Rode Duivels

Dirk Nach­ter­gae­le zat 33 keer in de Tour de Fran­ce als ver­zor­ger. We as­so­ci­ë­ren hem al­le­maal met groot­he­den als Johan Mu­seeuw en Tom Boo­nen. Maar van­daag zit hij in Rus­land voor zijn der­de gro­te tor­nooi met de Rode Duivels. Van Tom Boo­nen naar Eden Ha­zard: Nach­ter­gae­le ver­ge­lijkt een cou­reurs­lijf met een li­chaam van een voet­bal­ler.

HOOFD

“Tour is men­taal veel slo­pen­der”

“On­ze mas­seurs zijn on­ze oren en ogen, zij we­ten het meteen als er iets aan hand is.” Het is een uit­spraak van Lie­ven Mae­schal­ck, hoofd van de fy­si­o­the­ra­peu­ten in de me­di­sche staf van de Rode Duivels. Nach­ter­gae­le en co

zijn het luis­te­rend oor voor de spe­lers. Ze­ker als ze het wat moei­lij­ker heb­ben. “Je moet dat aan­voe­len. Soms wil­len ze een uur niet pra­ten, een an­de­re keer ver­tel­len ze hon­derd­uit”, zegt Nach­ter­gae­le. “Ik ken niets van voetbal, maar ken wel iets van voet­bal­lers. Als er een­tje in een dip­je zit, kan ik daar wel mee om­gaan. Maar ik moet wel zeg­gen dat een Tour de Fran­ce men­taal veel slo­pen­der is dan een WK voetbal. Er moet veel meer ge­reisd wor­den en het is ook een pe­ri­o­de van ex­tre­me emo­ties. El­ke dag winst of ver­lies. Ter­wijl je op een WK maar om de paar da­gen een wed­strijd hebt.”

Bij de voet­bal­lers is het voor­al de ver­ve­ling die slo­pend kan zijn. Met de voor­be­rei­ding er­bij zul­len som­mi­ge Rode Duivels - als Bel­gië de hal­ve fi­na­le haalt ze­ven we­ken op ho­tel ge­ze­ten heb­ben. “Ze zit­ten veel meer op me­kaars lip”, zegt Nach­ter­gae­le. “Die man­nen trai­nen al­le­maal sa­men en daar­bui­ten heb­ben ze wel wat tijd… En om­dat ze veel tijd heb­ben, ne­men ze al eens een ex­tra mas­sa­ge. In de Tour moet je ’s avonds snel al­le ren­ners mas­se­ren. En die zijn maar met acht, hier zijn ze met 24. Daar­om heb­ben we een vier­de mas­seur bij, een­tje ex­tra ten op­zich­te van het vo­ri­ge tor­nooi. Want toen wa­ren mijn han­den echt moe op het ein­de. Nu

kun­nen we het werk be­ter ver­de­len.”

BOVENLICHAAM

“Cou­reurs liefst niet te breed”

Een bo­ven­lijf dat aan de schou­ders breed be­gint en zo­als de let­ter ‘V’ smal­ler wordt naar be­ne­den. Zo ziet de ge­mid­del­de voet­bal­ler er­uit. Ter­wijl bij een wiel­ren­ner el­ke uit­stul­ping op zijn bovenlichaam al­leen maar na­de­len op­le­vert.

“Dat is het groot­ste ver­schil. Voet­bal­lers trai­nen veel meer in de fit­ness dan wiel­ren­ners. Bij­na da­ge­lijks. Als je zo’n Kom­pa­ny en Lu­kaku ziet… Die man­nen hun bo­ven­li­cha­men zijn se­ri­eus ont­wik­keld. Dat moet ook, voor al­le du­els dat die man­nen moe­ten aan­gaan. Ter­wijl een wiel­ren­ner zijn bovenlichaam nooit no­dig heeft, hé. Op de koers­fiets heb je best geen te bre­de schou­ders om­wil­le van de ae­ro­dy­na­mi­ca.”

KUITEN “Zelfs Kom­pa­ny en Ha­zard kan

je niet met me­kaar ver­ge­lij­ken”

De kuit van Vincent Kom­pa­ny is een teer punt, want al veel ge­bles­seerd ge­weest. Bij een wiel­ren­ner ver­trekt er ook veel uit de been­spie­ren, maar de kuit­spie­ren zijn ge­mid­deld lan­ger. Voet­bal­lers moe­ten ex­plo­sief zijn en heb­ben dus kor­te­re spie­ren met meer ri­si­co op bles­su­res. “De ge­mid­del­de voet­bal­ler heeft dik­ke­re kuiten waar je veel meer werk mee hebt”, zegt Nach­ter­gae­le. “Toch zit er ook in de koers veel ver­schil op tussen ren­ners on­der­ling. Ik heb eens een Tour mee­ge­maakt waar­bij ik Boo­nen en Vir­en­que moest mas­se­ren. Na twee da­gen zei Vir­en­que: ‘Ik wil voor Boo­nen ko­men, want na hem mas­seer jij veel te diep’. Vir­en­que had veel min­der en veel ge­voe­li­ge­re spie­ren dan Boo­nen. Zet Ha­zard naast Kom­pa­ny en dat is ook een enorm ver­schil. Ha­zard is min­der

ge­spierd.”

ENKELS

“Meer im­pact­bles­su­res bij voet­bal­lers”

“Voet­bal­lers heb­ben meer ge­voe­li­ge pun­ten dan wiel­ren­ners. Ik heb nog nooit een cou­reur zijn en­kel moe­ten mas­se­ren. Of toch niet zo spe­ci­fiek als het soms moet bij de voet­bal­lers. Een wiel­ren­ner mas­seer je glo­baal. Al­le spie­ren op de­zelf­de ma­nier. Maar bij een voet­bal­ler die een stamp heeft ge­kre­gen, ga je al wat spe­ci­fie­ker daar­op wer­ken in sa­men­spraak met de ki­ne­sis­ten. Bij voet­bal­lers heb je veel meer im­pact­bles­su­res waar­mee je aan de slag gaat. Bij wiel­ren­ners moet je voor­al de ver­zu­ring te­gen­gaan.”

PIJNGRENS

“Voet­bal­lers zijn ook ster­ke man­nen”

Ie­der­een kent het cli­ché: voet­bal­lers gaan bij het min­ste pijn­tje te­gen de grond en blij­ven lig­gen, wiel­ren­ners rij­den zelfs ver­der met een ge­bro­ken sleu­tel­been. Maar dat voet­bal­lers klein­ze­ri­ger zijn dan wiel­ren­ners, daar is Nach­ter­gae­le niet mee ak­koord.

“Er komt mis­schien iets meer show bij kij­ken en ze la­ten zich al eens val­len”, zegt Nach­ter­gae­le la­chend. “Maar ik heb toch al jon­gens op mijn ta­fel ge­kre­gen tij­dens de rust van een wed­strijd

waar­van ik dacht: ‘Oei man­ne­ke, moet jij nog voort­spe­len?’ Fel­lai­ni zijn achil­les­pees lag over twin­tig cen­ti­me­ter he­le­maal open door een stud van een te­gen­stan­der. Dat bloed­de hard. Ik heb het ont­smet en in­ge­pakt en in de twee­de helft was die weer weg. Ook Ver­tong­hen, Al­der­wei­reld, Kom­pa­ny… Die ver­de­di­gers zijn se­ri­eus ster­ke man­nen.”

Dirk Nach­ter­gae­le:

In de koers was Dirk Nach­ter­gae­le een be­kend fi­guur. Hij liep vaak in het oog van de ca­me­ra’s, maar niet veel men­sen we­ten dat hij aan de slag is bij de Rode Duivels. “In het voetbal is al­les veel meer ge­slo­ten”, zegt Nach­ter­gae­le. “Op dat vlak is het wiel­ren­nen leu­ker, want je ziet veel meer men­sen. Ik ben zo toch eens een keer ge­schrok­ken. In de Tour had ik over­al toe­gang, raak­te ik in elk ho­tel bin­nen. Ik dacht dat het voetbal even open was. Toen Tot­ten­ham op AA Gent moest spe­len, dacht ik even langs te gaan in het ho­tel bij To­by, Jan en Mou­sa. Maar de men­sen van dat ho­tel zei­den zelfs dat Tot­ten­ham er niet zàt. Toch kwam even la­ter de spe­lers­bus daar voor­ge­re­den. Toen de man­nen bui­ten kwa­men, heb ik van­uit de mas­sa naar Jan ge­roe­pen, maar die hoor­de mij niet eens. Dat was toch even een re­a­li­ty check. In de wie­ler­we­reld kwam ik over­al, in de voet­bal­we­reld ner­gens. Maar goed, ik be­grijp wel dat al­les meer ge­slo­ten is. Gas­ten als Kom­pa­ny zou­den geen rust meer ken­nen als ze con­stant wor­den bloot­ge­steld aan het pu­bliek. De mon­di­a­le aan­dacht is een pak gro­ter.”

FOTO'S BELGA, PHOTO NEWS

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.