De keer­zij­de van #MeToo

Slacht­of­fers her­be­le­ven mis­bruik door ve­le on­li­ne ge­tui­ge­nis­sen

Gazet van Antwerpen Wass & Dender - - BORSTENAKKOORD - SILKE REMMERY

De hashtag #MeToo be­heerst al we­ken de so­ci­a­le me­dia. Hoe­wel dat voor­al toe­ge­juicht wordt door ex­perts, heeft de stroom aan ge­tui­ge­nis­sen ook een keer­zij­de voor zij die ooit het slacht­of­fer van mis­bruik wa­ren. “Som­mi­gen her­be­le­ven hun ei­gen er­va­ring op­nieuw. En ze kun­nen het on­der­werp ner­gens ont­vluch­ten.”

Er was de Ame­ri­kaan­se ac­teur Bill Cos­by die zich op de recht­bank moest ver­ant­woor­den voor sek­su­eel mis­bruik. Er wa­ren de ver­ha­len over sek­su­eel ge­weld in de sport­we­reld. Maar sinds de ont­hul­lin­gen over pro­du­cer Har­vey Wein­stein tot een mas­saal ge­deel­de #MeToo heb­ben ge­leid, is het echt een hot to­pic.

Die open­heid is een goe­de zaak, maar voor som­mi­gen ook een last. “Het zijn con­fron­te­ren­de tij­den voor wie ooit mis­bruikt werd”, zegt Lies­beth Ken­nes, be­leids­me­de­wer­ker sek­su­eel mis­bruik bij CAW. “Het on­der­werp is er al­tijd en over­al: in kran­ten, in de­bat­ten op tv, op so­ci­a­le me­dia. Wie dat pro­beert te ver­mij­den, komt te­recht in een ge­sprek met col­le­ga’s of vrien­den dat wéér over sek­su­eel grens­over­schrij­dend ge­drag gaat. Slacht­of­fers heb­ben geen con­tro­le meer over wat ze le­zen of ho­ren. Ze kun­nen er niet aan ont­snap­pen.”

Voor al­le dui­de­lijk­heid: Ken­nes is pro de MeToo-cam­pag­ne. Voor de er­ken­ning en maat­schap­pe­lij­ke be­wust­wor­ding. Maar het­zelf­de dub­be­le ge­voel over­valt ook Li­ne De Vla­myn­ck, psy­cho­loog ge­spe­ci­a­li­seerd in sek­su­eel mis­bruik. “Ik hoor het bij ver­schil­len­de cli­ën­ten: ze zijn blij dat dit de­bat ge­voerd wordt, in de hoop dat het voor de maat­schap­pij iets ver­an­dert. Maar zelf moe­ten ze er een zwa­re prijs voor be­ta­len.”

“Het maakt iets los bij hen. Men­sen die nooit over hun er­va­rin­gen heb­ben ge­spro­ken, vra­gen nu the­ra­pie. Op zich is het goed dat ze er­over spre­ken. Maar door ge­tui­ge­nis­sen van an­de­ren ra­ken som­mi­gen zo ge­trig­gerd, dat ze hun ei­gen er­va­ring her­be­le­ven.”

De re­ac­ties op so­ci­a­le me­dia dan nog bui­ten be­schou­wing ge­la­ten. “Cli­chés als: ze zul­len het wel zelf ge­zocht heb­ben. Dat le­zen slacht­of­fers ook. Voor hen is dat ver­schrik­ke­lijk en be­ves­tigt dat hun angst om niet ge­loofd te wor­den.”

Be­te­kent dit dat we toch be­ter op de rem gaan staan voor de #MeToo-ge­tui­ge­nis­sen? Nee, ant­woordt Ken­nis stel­lig. “De ver­ha­len moe­ten ge­hoord wor­den. Maar wie com­men­taar post op so­ci­a­le me­dia, moet be­sef­fen dat tus­sen zijn ze­ven­hon­derd vrien­den een ze­ven­tig­tal al ern­stig sek­su­eel grens­over­schrij­dend ge­drag heb­ben mee­ge­maakt. Als ie­der­een in zijn ach­ter­hoofd houdt dat ook zij mee­le­zen, scheelt dat al een pak.”

Wie vra­gen heeft over sek­su­eel mis­bruik, kan (ano­niem) te­recht bij de hulp­lijn 1712.

FO­TO RR

Gis­te­ren werd een trein be­klad met het op­schrift “Ik wil je neu­ken”. De­ze fo­to werd met de hashtag #bart­de­pauw op In­st­agram ge­post. In­tus­sen is de graf­fi­ti ver­wij­derd en rijdt de trein weer rond. De NMBS hoopt nog te ach­ter­ha­len wie de graf­fi­ti heeft aan­ge­bracht.

FO­TO VTM

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.