“Ei­gen­lijk wil­len we niet te veel met Ant­wer­pen te ma­ken heb­ben”

Het had heel wat voe­ten in de aar­de, maar de we­gen­wer­ken in Ekeren wor­den bin­nen­kort ein­de­lijk af­ge­rond. De mid­den­stand slaakt een col­lec­tie­ve zucht van ver­lich­ting en ook de an­de­re in­wo­ners zijn te­vre­den dat hun ‘dorp’ weer toe­gan­ke­lijk wordt. Uw krant t

Gazet van Antwerpen Wass & Dender - - STAD EN RAND - MISCHA BLUDTS

De aan­sle­pen­de wer­ken in het cen­trum van Ekeren zit­ten er bij­na op, af­ge­zien van het kruis­punt van de Kloos­ter­straat en de Drie­hoeks­traat dat ter elf­der ure op­nieuw moest wor­den heraan­ge­legd, vol­gens ge­ruch­ten dank­zij een aan­ne­mer die slecht be­ton had ge­bruikt.

ont­moe­ten we Mar­cel Wou­ters. Hij werd ge­bo­ren in Ede­gem en ver­toeft on­der­tus­sen na tus­sen­stops in Be­rend­recht, Lil­lo en Sta­broek - al een kwart­eeuw in de Kloos­ter­straat. “Ik en mijn vrouw zijn heel en­thou­si­ast over Ekeren met zijn fij­ne win­kels, vrien­de­lij­ke men­sen en bij­zon­de­re sfeer. Ook de nieu­we stra­ten zijn een he­le ver­be­te­ring en door de nieu­we ver­keers­re­gels is het veel rus­ti­ger ge­wor­den. Vroe­ger haal­den de au­to’s hier een be­hoor­lij­ke snel­heid waar­door ik soms te­rug moest bin­nen­sprin­gen om niet over­re­den te wor­den.”

On­ze vol­gen­de hal­te is Het Knop­ke in de Kloos­ter­straat, waar u te­recht kan voor stof­fen, brei­wol, ga­ren, rit­sen en nog veel meer. De win­kel wordt sinds 2012 uit­ge­baat door Ur­su­la Van de San­de en haar doch­ter en heeft ook een ei­gen ate­lier. “Ik heb zo­net twee trouw­jur­ken af­ge­werkt.” Ur­su­la is erg blij dat de wer­ken in haar straat bij­na zijn af­ge­rond. “We heb­ben een jaar moe­ten zwe­ten, maar nu ko­men de klan­ten weer bin­nen en de ver­koop loopt goed. Ook de nieu­we fiet­sen­stal­ling en het rol­stoel­vrien­de­lij­ke voet­pad zijn ech­te aan­win­sten. Pi­co bel­lo! Al­leen jam­mer dat de han­de­laars van de Kloos­ter­straat, in te­gen­stel­ling tot die in de Dorps­straat, de be­loof­de 2.000 eu­ro com­pen­sa­tie niet heb­ben ge­kre­gen.”

Ur­su­la komt oor­spron­ke­lijk ‘van over het wa­ter’, uit Vra­se­ne om pre­cies te zijn. Ze ver­huis­de der­tig jaar ge­le­den met haar echt­ge­noot naar Zand­vliet om­dat hij zo mak­ke­lij­ker naar zijn werk, Ge­ne­ral Mo­tors, kon. En zo kwam ze uit­ein­de­lijk in Ekeren te­recht. “Het is hier goed wo­nen want ik heb al­tijd graag volk om me heen. Dat is een beet­je mijn pro­bleem: als men­sen me niet aan­spre­ken, dan doe ik dat zelf. Ik maak heel mak­ke­lijk vrien­den. In Ekeren zijn ze mis­schien wat meer op zich­zelf ge­richt dan in bij­voor­beeld Zand­vliet, maar ik wurm me er wel tus­sen”, lacht Ur­su­la. Op het Kris­tus Ko­ning­plein tref­fen we naast het stand­beeld van Den Bier­pru­ver, de mas­cot­te van Ekeren is dat, Ka­ne Mo­ha­me­dou. Hij komt uit Mau­ri­ta­nië, woont nog maar drie we­ken in Ekeren en komt bij de po­li­tie zijn adres­ge­gedaar

Ur­su­la Van de San­de Het Knop­ke ‘‘In Ekeren zijn ze wat meer op zich­zelf dan in bij­voor­beeld Zand­vliet.’’

be­ves­ti­gen. “Maar ik heb hier vroe­ger al ge­woond. Na een pe­ri­o­de in Merksem ben ik nu dus weer te­rug. Ik vind het hier heel fijn en hou voor­al van de rust. Waar je het bes­te kan uit­gaan? In ’t Stad? In Ekeren is het aan­bod eer­der be­perkt”, lacht Ka­ne, die als dak­dek­ker aan de kost komt en daar­naast nog naar school gaat. “Ik hoop hier de rest van mijn le­ven te kun­nen wo­nen want ik voel me hier echt thuis. Af­ge­zien van het kli­maat na­tuur­lijk.”

Lou Ro­mans Per­fect Pre­sent

Lou Ro­man vier­de eind vo­rig jaar in De Ro­ma zijn 45-ja­rig ju­bi­le­um als pi­a­nist en band­lei­der, wiens or­kest naast tal­lo­ze Vlaam­se en Ne­der­land­se ster­ren ook Jo­h­n­ny Lo­gan, Sis­ter Sled­ge en Ju­lio Ig­le­si­as be­ge­leid­de. Min­der be­kend is dat hij met zijn echt­ge­no­te Syl­vai­ne en zijn zus op het Groot Hagelkruis tea­room-metwin­kel Per­fect Pre­sent uit­baat. “Ik heb mijn he­le le­ven lang niks an­ders ge­daan dan mu­ziek ma­ken, maar toen we twaalf jaar ge­le­den za­gen dat de­ze zaak kon wor­den over­ge­no­men, heb­ben we na eni­ge aar­ze­ling toe­ge­hapt. Al kom ik ei­gen­lijk van het Sint-jans­plein en wo­nen we mo­men­teel, na een pe­ri­o­de in Ekeren zelf, in Bras­schaat.” Hij is te­vre­den dat de wer­ken ach­ter de rug zijn. “Nu het plein en de stra­ten ver­nieuwd zijn gaat er weer meer volk ko­men. Ekeren kan drin­gend wat meer ani­mo ge­brui­ken. Er wordt wel ge­klaagd dat het plein nu au­to­vrij is waar­vens door er min­der par­keer­plaat­sen zijn, maar stel­len dat je Ekeren met de au­to moet ver­mij­den lijkt me toch over­dre­ven. Je moet wel­is­waar een par­keer­schijf ge­brui­ken, maar dat is toch geen on­o­ver­ko­me­lijk pro­bleem?”

Ook de ver­huis van de we­ke­lijk­se woens­dag­markt naar het Kris­tus Ko­ning­plein krijgt er de no­di­ge kri­tiek. “Er zijn nu in­der­daad min­der stand­hou­ders, maar dat af­brok­ke­len heeft vol­gens mij meer te ma­ken met de eco­no­mie dan met de nieu­we lo­ca­tie. Kijk naar de markt in Ka­pel­len: een echt dra­ma.”

Als hij niet moet op­tre­den pro­beert hij zo vaak mo­ge­lijk in zijn tea­room te zijn maar “mu­ziek komt nog al­tijd op de eer­ste plaats. Zo kijk ik nu al uit naar on­ze ko­men­de tour­nee met Gün­ther Neefs. Maar goed, mijn vrouw is hier de ver­ant­woor­de­lij­ke en ze doet dat fan­tas­tisch goed.” Over Ekeren: “Het maakt deel uit van Ant­wer­pen, maar heeft een dorps­men­ta­li­teit. Ver­der han­gen we ook te hard af van ’t Stad. We moe­ten ons­zelf fi­nan­ci­eel be­drui­pen, maar voor al de rest moe­ten we toe­stem­ming vra­gen aan Ant­wer­pen. Dat zorgt voor wre­vel. Ze heb­ben het on­der­tus­sen op­ge­ge­ven, maar vroe­ger had­den we hier zelfs een par­tij die van Ekeren op­nieuw een on­af­han­ke­lij­ke ge­meen­te wil­de ma­ken.”

Ca­fé Der­by

Mi­chel Nop­pe komt uit Bras­schaat en baat sa­men met zijn Thai­se echt­ge­no­te al der­tien jaar ca­fé Der­by op de Markt uit. “Dit is de per­fec­te lo­ca­tie want be­roeps­hal­ve ben ik ha­ven­ar­bei­der. Ekeren is een stil, maar te­ge­lijk le­ven­dig dorp. Ie­der­een kent ie­der­een en ei­gen­lijk wil­len we niet zo­veel met Ant­wer­pen te ma­ken heb­ben. Dat we een nu een district zijn in plaats van een apar­te ge­meen­te is hier nooit in goe­de aar­de ge­val­len. En dan heb­ben ze ook nog eens ons voet­bal af­ge­pakt. Ger­mi­nal Ekeren was des­tijds een top­ploeg, maar na­dat het werd op­ge­slorpt door Beerschot stelt voet­bal hier niks meer voor. Dat zit nog steeds diep.”

Ca­fé Der­by had am­per hin­der van de we­gen­wer­ken. “Al ken ik ver­schil­len­de ho­re­ca­za­ken die daar­door hun deu­ren moesten slui­ten. En vroe­ger had­den we een par­king voor pak­weg zes­tig voer­tui­gen en nu een mooi, maar uit­ein­de­lijk doel­loos plein. Wat ver­wach­ten ze? Dat men­sen daar sa­men gaan ko­men om op een bank­je te bab­be­len? Te­gen­woor­dig heeft ie­der­een een gsm en een smartpho­ne”, stelt Mi­chel. “An­der­zijds is het feit dat de markt nu hier wordt ge­hou­den voor ons een goe­de zaak.”

“Voor de schoon ma­s­kes”

Stam­gast Ju­les, een ge­pen­si­o­neer­de lood­gie­ter, woont al sinds zijn hu­we­lijk, meer dan vijf­tig jaar ge­le­den, in Ekeren. Waar­om? “De schoon ma­s­kes he, an­ders was ik hier nu niet ge­weest”, gnif­felt Ju­les. “Mijn echt­ge­no­te, die ik vlak na mijn le­ger­dienst leer­de ken­nen, was van Ekeren. Maar ik kwam er al toen ik 14 was. Ik woon­de toen in Sta­broek, maar mijn va­der bleef hier al­tijd op ca­fé plak­ken. Dan moest ik hem van mijn moe­der gaan ha­len en trok ik op mijn fiets­je naar Ekeren. Het mocht ei­gen­lijk niet, maar ik kreeg dan toch vaak ook een pin­tje. Ach­ter­af nam hij mijn ve­lo en mocht ik te voet te­rug.”

Zijn va­der was een soep­boer. “Hij maak­te de Soep van Boom, des­tijds we­reld­be­roemd in Ant­wer­pen, die hij ook in de dok­ken met een kar­re­ke ging ver­ko­pen. Ach­ter­af is het fa­mi­lie­be­drijf met diep­vries­soep be­gon­nen. Dus als je in je jeugd soep hebt ge­ge­ten, dan werd die waar­schijn­lijk door mijn va­der ge­maakt.”

In zijn jeugd voet­bal­de hij bij Vi­tes­se Sta­broek, dat nog met Ger­mi­nal Ekeren in eer­ste pro­vin­ci­a­le speel­de. Een van zijn ploeg­ma­ten was Mar­cel Van Den Bosch. On­danks zijn be­hoor­lijk Vlaam­se naam “was hij hier een van de eer­ste kleur­lin­gen, een half­bloed die heel wat be­kijks had. Het wa­ren de ja­ren 60 en zo’n don­ke­re zag je toen niet zo vaak.”

Na zijn ver­huis naar Ekeren is hij maar twee keer naar een match van Ger­mi­nal gaan kij­ken. “Na­tuur­lijk was ik geen fan, ik kwam van Sta­broek.”

Uit zijn jeugd­ja­ren her­in­nert hij zich ook nog heel goed de put­ten van Ekeren. “Vlak­bij wa­ren er vel­den met pa­tat­ten en mais dus we had­den al­tijd ge­noeg te eten. En er wa­ren niet al­leen die schoon

ma­s­kes, maar ook strui­ken”, al­dus een grin­ni­ken­de Ju­les. “En toen de mais twee kont­jes hoog stond gin­gen we die pluk­ken. Het ‘haar’ dat op de mais stond, ge­bruik­ten we om de meis­jes een snor te ge­ven en daar­na zei­den we “al­lez, doe uw been­tjes eens open zo­dat we er een paar maiskor­rels tus­sen kun­nen knik­ke­ren. Die had­den dat des­tijds graag, maar nu zou je dat waar­schijn­lijk niet meer mo­gen vra­gen of ge krijgt een klets.”

FO­TO KOEN FASSEUR

Ur­su­la Van de San­de baat Het Knop­ke uit in de Kloos­ter­straat. “Ik heb net twee trouw­jur­ken af­ge­werkt.”

FASSEUR FO­TO KOEN

De Ju­les is in Ekeren voor ‘de schoon ma­s­kes’.

FO­TO KOEN FASSEUR

Ka­ne Mo­ha­me­dou. Hij komt uit Mau­ri­ta­nië.

FO­TO KOEN FASSEUR

Het kruis­punt waar de Kloos­ter­straat en de Drie­hoeks­traat sa­men­ko­men, moest op­nieuw heraan­ge­legd wor­den.

FO­TO KOEN FASSEUR

Den Bier­pru­ver, de mas­cot­te van Ekeren.

FO­TO KOEN FASSEUR

Mar­cel Wou­ters is blij met de heraan­leg.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.