Een Ju­das, voor al­tijd”

Gazet van Antwerpen Wass & Dender - - SPORT -

want dat was een be­wus­te keu­ze. Net door de druk was het in mijn ogen ook niet zo slecht om hier als T2, als as­sis­tent-coach, te blij­ven. Zo’n in­ten­se pe­ri­o­de heeft ook wel een ze­ke­re ver­wer­king no­dig. Op dat mo­ment, om dan met­een T1 te wor­den in eer­ste klas­se, dat vond ik voor me­zelf te snel. En bo­ven­dien kreeg ik zo de ruim­te om er ten vol­le van te ge­nie­ten. En het schonk me tijd om me goed voor te be­rei­den op de vol­gen­de epi­so­de. Want ik zie mijn vol­gen­de stap ook groot­ser. Dus moet ik nu zo­veel mo­ge­lijk in me op­ne­men, ken­nis ver­ga­ren, om daar­na met­een in de roos te schie­ten.” he­le­maal het ge­mak­ke­lijk­ste zijn. Maar die am­bi­tie heb ik niet.

Ik zou mij nu ook kun­nen rich­ten op het streef­doel om een fan­tas­ti­sche T2 te doen. De bes­te die er is. En ik pro­beer dat mo­men­teel ook te doen, door Bö­lö­ni zo goed mo­ge­lijk te on­der­steu­nen. En in al­le be­schei­den­heid: ik doe dat ook naar be­ho­ren, denk ik. Maar blijf ik dat doen? Nee. Maar in tus­sen­tijd ben ik in de eer­ste plaats een spons. Ik ben veel aan het bij­le­ren.”

“Dat moet de toe­komst uit­wij­zen. Voor me­zelf wacht ik eerst af hoe het hier ver­der evo­lu­eert, wel­ke mo­ge­lijk­he­den zich aan­die­nen, hoe ze hier ver­der een pad uit­stip­pe­len. En of dat strookt met mijn am­bi­tie. De club weet dat ook, ze­ker de fa­mi­lie (Ghey­sens, red.). Ik moet ge­woon een pro­ject vin­den waar ik me he­le­maal in kan vin­den.”

“Pas op, er is hier veel po­si­tiefs ge­beurd en ik zie nog el­ke dag pro­gres­sie. Maar we kam­pen ook met groei­pij­nen. Dat is ook nor­maal, als er zo veel ver­an­dert op zo’n kor­te ter­mijn. Daar­om moet je dat ook een kans ge­ven. Maar eens die zoe­ken­de fa­se voor­bij is, moet het gro­te­re plaat­je toch al­le­maal dui­de­lij­ker wor­den.

Het lief­ste zou ik bij de­ze club wil­len blij­ven. Om­dat ik ook zie wat er hier mo­ge­lijk is en om­dat ik hier ook iets op­ge­bouwd heb. Maar dan liefst wel met een vi­sie en een be­leid waar ik me de vol­le 100% in kan vin­den. Niet en­kel het doel for­mu­le­ren, zo­als ‘bin­nen vijf jaar top zijn in Bel­gië’. Want dat zeg­gen zo­veel an­de­re clubs ook: ‘we wil­len over vijf jaar Play-off 1 be­ha­len’. Maar dat is al­leen maar het doel. De vi­sie be­paalt dan hoe je die top wil be­rei­ken, op al­le vlak­ken. Ik hoop dat Ant­werp daar ook op ter­mijn naar­toe gaat, naar een dui­de­lij­ke trans­pa­ran­te vi­sie.”

“Ja. Ver­trek­ken was geen op­tie. Ik vond el­ders ook niets dat me echt om­ver­blies. Want Ant­werp is niet al­leen, hoor. Wel­ke clubs in Bel­gië kun­nen zeg­gen dat ze een écht pro­ject heb­ben? Dat ze een vi­sie heb­ben over waar en hoe ze over vijf jaar wil­len staan? Op al­le ge­bied dan. Niet al­leen het puur spor­tie­ve, op het veld van de eer­ste ploeg, maar ook op het vlak van de on­der­bouw, de fans, de om­ka­de­ring… Bel­gi­sche clubs wer­ken van­daag veel te ste­reo­tiep, veel te veel op kor­te ter­mijn, veel te re­sul­taat­ge­richt. Te vaak hoor je en­kel de re­flex ‘za­ter­dag is er op­nieuw een match’.

Als je over de gren­zen kijkt, staan som­mi­ge clubs toch een stap ver­der. Ik heb voor mijn Pro Li­cen­se-op­lei­ding bij­voor­beeld op PSV stage ge­lo­pen. Daar dur­ven ze toch op een heel an­de­re ma­nier kij­ken naar het gro­te­re ge­heel. En zoe­ken ze naar ver­nieu­wing op al­le vlak­ken. Daar dur­ven ze een ech­te vi­sie te for­mu­le­ren, waar ze aan vast­hou­den en waar ze in ge­lo­ven.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.