Min­der over­last? Ag­fa-Ge­vaert geeft dui­ven ‘de pil’

Ag­fa-Ge­vaert ge­bruikt voor­be­hoeds­mid­del al om over­last in te per­ken, an­de­re be­drij­ven we­ren dui­ven voor­al

Gazet van Antwerpen Wass & Dender - - VOORZIJDE PAGINA - SYLVIA MARIËN

Beeld­vor­mings­groep Ag­fa-Ge­vaert geeft de dui­ven die op zijn si­te in Mort­sel wo­nen ‘de pil’, een dier­vrien­de­lij­ke me­tho­de om hun aan­tal in te per­ken. An­de­re be­drij­ven zwe­ren bij pin­nen of net­ten om de bees­ten te ver­ja­gen. “Soms kan het goed­ko­per zijn om jaar­lijks het he­le ge­bouw schoon te ma­ken.”

Ge­ïn­spi­reerd door de aan­pak van dui­ven­over­last in Ita­lië, brengt die­ren­arts Pie­ter Col­la van de Lum­men­se die­ren­arts­prak­tijk Gal­lu­vet, anticonceptie op de markt voor dui­ven: een com­bi­na­tie van ma­ïs en het ge­nees­mid­del ni­car­ba­zi­ne. “Dat be­han­delt ei­gen­lijk darm­pa­ra­siet”, legt Col­la uit, “maar het zorgt er ook voor dat het mem­braan tus­sen ei­geel en ei­wit ver­dwijnt. Er blijft dus een ge­klutst ei over.” De stad Ton­ge­ren past de tech­niek al twee jaar toe om haar dui­ven­po­pu­la­tie in te per­ken, met suc­ces. Hun aan­tal is met 67% ge­daald.

Gro­te in­te­res­se

“Er is ook in­te­res­se bij an­de­re ste­den en ge­meen­ten, en bij be­drij­ven”, zegt Col­la. Bij Ag­fa-Ge­vaert, in Mort­sel, ge­beurt het al. Het is een ver­ou­der­de si­te, met lei­din­gen aan de bui­ten­kant. Dui­ven zijn er­toe aan­ge­trok­ken, en kwe­ken er het he­le jaar door. Hun uit­werp­se­len tas­ten de si­te aan. “Nor­maal vlie­gen de dui­ven uit om eten te zoe­ken. Nu heb­ben we eten bij hen ge­plaatst, en zal de po­pu­la­tie van­zelf uit­dun­nen.”

Wat ste­den en ge­meen­ten door­gaans doen, is dui­ven van­gen en do­den, of hun ei­e­ren prik­ken, schud­den of ver­van­gen door na­maakei­e­ren. “Dat is of­wel niet dier­vrien­de­lijk”, zegt Col­la, “te ar­beids­in­ten­sief, of je be­reikt te wei­nig vogels. Bij dui­ven is het en­kel de 15% do­mi­nan­te dui­ven die zich voort­plant, de an­de­re niet. Maar het zijn juist die an­de­re die zich goed la­ten van­gen. Het pro­bleem blijft be­staan.”

Vol­gens de Vlaam­se Raad voor Die­ren­wel­zijn is de groei van een dui­ven­po­pu­la­tie in een stad voor­al af­han­ke­lijk van de be­schik­baar­heid van voed­sel. “Als de dui­ven vol­doen­de voed­sel heb­ben, speelt de na­tuur­lij­ke se­lec­tie niet meer, en wordt een over­po­pu­la­tie kunst­ma­tig in stand ge­hou­den”, stelt de Raad. “Be­lang­rijk zijn: de

pro­per- heid van de stad, en een ver­bod om, zon­der of­fi­ci­ë­le mach­ti­ging, te voe­de­ren.”

“Maar een dui­ven­pro­bleem zal al­tijd geld kos­ten”, zegt Col­la. “De uit­werp­se­len tas­ten ge­bou­wen aan, je moet ge­bou­wen en plei­nen on­der­hou­den, even­tu­eel een roof­vo­gel in­hu­ren om de dui­ven af te schrik­ken, of Ren­to­kil in­scha­ke­len. Ter­wijl, voor anticonceptie be­taal je steeds min­der. Eco­no­misch ge­zien mis­schien niet zo slim (lacht).” ‘De pil’ voor dui­ven kost 2.300 eu­ro per jaar voor 1.000 dui­ven, om­ge­re­kend 2 à 3 eu­ro per duif per jaar.

“An­de­re me­tho­den om dui­ven te (pro­be­ren te) be­strij­den (zie ka­der), va­ri­ë­ren van heel sim­pel en goed­koop tot heel ge­so­fis­ti­ceerd en duur”, zegt on­ge­dier­te­be­strij­der Den­ny Her­mann van De­scroes. “Wij wer­ken voor­al op de be­scher­ming van his­to­ri­sche ge­bou­wen, maar ik schrik er­van hoe wei­nig nog ar­chi­tec­ten re­ke­ning hou­den met dui­ven­pre­ven­tie. Dui­ven ma­ken hun nest het liefst on­der ho­ri­zon­ta­le bal­ken of in hoek­jes en kant­jes, be­schut en be­schermd. Zo komt het dat een nieu­we graan­si­lo in de ha­ven al heel snel veel dui­ven aan­trekt. Een op­los­sing is duur. Voor zo’n be­drijf kan het gun­sti­ger zijn om jaar­lijks al­les te la­ten rei­ni­gen.”

FO­TO BELGA

Dui­ven zijn soms een plaag. Als ze an­ti­con­cep­ti­va krij­gen, kun­nen ze zich niet lan­ger voort­plan­ten.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.