“Ze ko­men tot rust dank­zij een slang”

Het Belang van Limburg - - Nieuws - Mireil­le MAES

Als de gas­ten niet naar de die­ren­boer­de­rij kun­nen gaan, komt de die­ren­boer­de­rij naar de men­sen. Mark Pee­ters en zijn mo­bie­le die­ren­boer­de­rij ko­men over­al waar ze wor­den uit­ge­no­digd. Bra­de­ries, school­fees­ten en zelfs in be­jaar­den­te­hui­zen. Bij elk be­zoek­je we­ten zijn die­ren wel wat bij het pu­bliek los te ma­ken. Af­ge­lo­pen woens­dag nog tij­dens de fa­mi­lie­dag in het woon­zorg­cen­trum De Vis­se­rij in Die­pen­beek. “Een ou­de­re man die vaak he­le­maal ge­span­nen is, kwam tot rust dank­zij een slang”, zegt er­go­the­ra­peut Ju­lie Si­mon van het woon­zorg­cen­trum. Neem eens een stink­dier in de ar­men. Of laat een slang rond je nek wik­ke­len. De uit­da­gin­gen die de gas­ten van de ge­slo­ten af­de­ling van het woon­zorg­cen­trum in Die­pen­beek woens­dag kre­gen aan­ge­reikt, wa­ren niet van de min­ste. Ve­len had­den nog nooit een slang of een schild­pad van dicht­bij ge­zien. “Maar ook sim­pel­weg een hond­je aai­en of een kat op schoot zet­ten, brengt her­in­ne­rin­gen van vroe­ger te­rug. We za­gen de men­sen ge­nie­ten”, ver­telt de er­go­the­ra­peut. En de gas­ten gin­gen de uit­da­gin­gen niet uit de weg. “Een he­le ou­de man waar we heel moei­lijk con­tact mee kun­nen leg­gen, kreeg een he­le gro­te slang rond­ge­han­gen. De gast is nor­maal al­tijd heel ge­span­nen. Blijk­baar mas­seer­de de slang het bo­ven­li­chaam van de man en in­eens ont­span­de hij. Even­tjes was het op­nieuw mak­ke­lij­ker om con­tact te leg­gen. En dat maakt het ini­ti­a­tief van de men­sen van ‘Snoe­ze­len met die­ren’ zo uniek en mooi.”, be­sluit Ju­lie Si­mon.

Nicht­je

Toch had het con­cept van Bo­chol­te­naar Mark Pee­ters een tijd­je no­dig voor het aan­sloeg. Jaar en dag was de man uit Kau­lil­le al be­zig met dier­tjes kwe­ken en ver­zor­gen. “Een nicht­je van mij was school­juf. Zij vroeg al eens of ik op school­fees­ten en­ke­le die­ren kon bren­gen. En van het een kwam het an­der. Stil­aan be­gon het con­cept van de mo­bie­le die­ren­boer­de­rij te groei­en”, ver­telt de man. Het leu­ke vol­gens Pee­ters is dat je via de die­ren mak­ke­lij­ker con­tact kan leg­gen met som­mi­ge men­sen. “Men­sen met au­tis­me, of de­men­tie: die­ren roe­pen bij de­ze men­sen vaak her­in­ne­rin­gen op. Het ver­le­den komt dank­zij de die­ren even­tjes te­rug. En door de slan­gen of schild­pad­den er­va­ren ze ook nog eens iets nieuws.”

En de die­ren, die la­ten het zich vol­gens Pee­ters wel­ge­val­len. “Al mijn die­ren zijn het ge­woon om re­gel­ma­tig in kis­ten en voer­tui­gen ge­trans­por­teerd te wor­den. Zij vin­den het niet erg om een dag lang te wor­den ge­aaid”, be­sluit Pee­ters.

Foto DICK DEMEY

De be­wo­ners van De Vis­se­rij in Die­pen­beek zijn voor geen klein­tje ver­vaard.

Foto DD

Mark Pee­ters en zijn die­ren.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.