Want­sen vinden steeds meer de weg naar bin­nen

Be­dwants is eni­ge die scha­de­lijk is

Het Belang van Limburg - - Nieuws - Mireil­le MAES

HAS­SELT - De want­sen doen het erg goed in Vlaan­de­ren. Op de meest on­ver­wach­te plek­ken in huis dui­ken de­ze in­sec­ten de laat­ste we­ken op. Uit cij­fers van Na­tuur­punt blijkt dat zo­wel de grau­we schild­wants als de blad­poot­rand­wants spec­ta­cu­lair zijn toe­ge­no­men. De­ze on­scha­de­lij­ke beest­jes kun­nen sim­pel­weg wor­den bui­ten­ge­zet. Een gro­ter pro­bleem schuilt bij de be­dwant­sen, een pa­ra­siet die leeft van men­sen­bloed. “Ook die duikt steeds va­ker op. Dat pro­bleem aan­pak­ken wordt over een vijf­tal jaar een gro­te uit­da­ging”, zegt Tom Lorré van on­ge­dier­te­be­strij­der Ren­to­kil.

De wan­ten die mo­men­teel in huis op­dui­ken, doen door­gaans niets of nie­mand kwaad. Dat ze nu veel meer ge­spot wor­den, heeft voor­al te ma­ken met hun ex­po­nen­ti­ë­le groei. In min­der dan tien jaar is hun aan­tal ver­veel­vou­digd. “De grau­we schild­wants is een in­sect dat zich graag ver­stopt in kie­ren en sple­ten in de bui­ten­mu­ren. Maar soms dur­ven ze ook bin­nens­huis op zoek te gaan naar warm­te”, weet Wim Veragh­tert van Na­tuur­punt. Om die re­den waagt ook de Ame­ri­kaan­se blad­poot­rand­wants zich in huis. “Het is een exoot die rond de eeuw­wis­se­ling uit Ame­ri­ka naar hier kwam. Echt scha­de­lijk lijkt het in­sect niet. Al­leen is de geur van de beest­jes niet echt aan­ge­naam en heb­ben de on­ge­veer twee cen­ti­me­ter gro­te joe­kels een la­ge aai­baar­heids­fac­tor”, zegt Veragh­tert.

Bloed

De ech­te pro­ble­men wor­den ver­oor­zaakt door de bij­na on­zicht­ba­re be­dwants, ook een wants­soort die het be­ter en be­ter doet in Vlaan­de­ren. “De be­dwants is een pa­ra­siet die leeft van men­sen- bloed. Hij ver­stopt zich op de meest on­zicht­ba­re plek­ken: ach­ter plin­ten, in ma­tras­sen, in stop­con­tac­ten, en­zo­voort. Dit dier kan huid­ir­ri­ta­ties ver­oor­za­ken”, zegt Peg­gy De­c­ler­cq, com­mer­ci­eel ma­na­ger bij Ren­to­kil. Voor de ver­del­gings­fir­ma is de be­dwants nog een re­de­lijk ‘nieuw’ in­sect. “Maar het staat in­tus­sen in on­ze top drie van te ver­del­gen in­sec­ten. En het aan­tal neemt ex­po­nen­ti­eel toe. We heb­ben al he­le ho­tels, een ci­ne­ma maar ook ap­par­te­ments­ge­bou­wen en pri­véwo­nin­gen moe­ten be­han­de­len. En ook in de hos­pi­ta­len wordt het een pro­bleem”, zegt Tom Lorré van Ren­to­kil. In 2016 kre­gen ze bij de fir­ma on­ge­veer 700 aan­vra­gen, vo­rig jaar wa­ren er dat al meer dan 1.500 en dit jaar ko­men ze nog ho­ger uit.

De be­dwants staat in­tus­sen in on­ze top drie van te ver­del­gen in­sec­ten. En het aan­tal neemt ex­po­nen­ti­eel toe Tom LORRÉ

Ren­to­kil

Va­kan­tie

De niet-gif­ti­ge me­tho­de om de be­dwant­sen weg te krij­gen die Ren­to­kil meest­al toe­past, is zeer in­grij­pend. “Een­vou­dig uit­ge­legd komt het er­op neer dat we een ver­die­ping mi­ni­mum zes uur gaan ver­war­men tot een tem­pe­ra­tuur tus­sen de 55 en de 60 gra­den Cel­si­us. Dan zijn zo­wel de want­sen als hun ei­e­ren dood. Maar ook na zo’n be­han­de­ling kan je niet ver­mij­den dat ze te­rug­ko­men. Vaak ge­beurt dat na een va­kan­tie, wan­neer de dier­tjes het huis bin­nen­ko­men via de ba­ga­ge. In Pa­rijs bij­voor­beeld heeft in­tus­sen 80 pro­cent van de ho­tels pro­ble­men met de­ze pa­ra­siet. Voor Vlaan­de­ren of België zijn er nog geen cij­fers. Maar om­dat we steeds mo­bie­ler wor­den, krijg je ook hier in Vlaan­de­ren meer en meer pro­ble­men”, be­sluit de Lorré. De in­sec­ten ge­woon met gif ver­del­gen is op ter­mijn niet ef­fi­ci­ënt om­dat de ei­tjes dan niet wor­den ver­nie­tigd.

FO­TO NA­TUUR­PUNT

De grau­we schild­wants is een voor de mens on­scha­de­lij­ke wants.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.