“Hoe­zo schijn­hu­we­lijk? Rosa­lie is de vrouw van mijn le­ven”

Ni­co Van­de­put na drie jaar strijd ein­de­lijk sa­men met 39 jaar jon­ge­re Ka­meroen­se bruid Bur­ge­mees­ter “Pro­ce­du­re is cor­rect ver­lo­pen”

Het Belang van Limburg - - Nieuws - Zahra BOUFKER/Joos MEESTERS

In mei 2015 wei­ger­de de ge­meen­te Heus­den-Zol­der het Ka­meroen­se hu­we­lijk tus­sen Ni­co Van­de­put (66) en zijn vrouw Rosa­lie Abo­mo (27) over te schrij­ven in de be­vol­kings­re­gis­ters. Het zou gaan om een schijn­hu­we­lijk, luid­de de re­den. Na een uit­spraak van het hof van be­roep heeft het kop­pel zijn slag thuis­ge­haald en zijn ze of­fi­ci­eel ge­trouwd. “Maar het heeft me wel zo’n 50.000 eu­ro en een lij­dens­weg van drie­ën­half jaar ge­kost”, zegt Ni­co.

HEUS­DEN-ZOL­DER - Ze zijn geen al­le­daags kop­pel. Hij 66, zij 27. Ni­co uit Heus­den-Zol­der, Rosa­lie uit de Ka­meroen­se hoofd­stad Ya­oundé. Sa­men heb­ben ze twee kin­de­ren, Ma­ï­té (1 jaar) en Syl­van (1 maand). Sinds mei wo­nen ze sa­men in Heus­denZol­der, maar dat kost­te bloed zweet en tra­nen.

Op 22 no­vem­ber 2014 trouw­de het kop­pel in Ka­meroen. “Ik ben een ja­ger en ben al op veel plaat­sen in de we­reld ge­weest. Ik was in 2013 al eens ge­trouwd in Ka­meroen”, zegt Ni­co Van­de­put. “Rosa­lie was een ken­nis van mijn ex. Toen dat hu­we­lijk spaak liep, heb­ben we el­kaar be­ter le­ren ken­nen. Ik was 63 jaar en ik was blij dat ik ein­de­lijk de vrouw van mijn le­ven had le­ren ken­nen.”

Na der­tien maan­den ver­ke­ring trouw­de hij met zijn 39 jaar jon­ge­re bruid. Maar toen het kop­pel vroeg om het hu­we­lijk over te schrij­ven in de re­gis­ters van de bur­ger­lij­ke stand van Heus­denZol­der, volg­de een wei­ge­ring. In een brief van de af­de­ling Bur­ger­za­ken, on­der­te­kend door bur­ge­mees­ter Ma­rio Bor­re­mans, klinkt het “dat het een schijn­hu­we­lijk be­treft, dat er in hoof­de van min­stens één van de par­tij­en en­kel op ge­richt is een per­ma­nent ver­blijfs­recht te ver­wer­ven in België”.

Leef­tijds­ver­schil

De brief haalt daar­voor ver­schil­len­de re­de­nen aan. Ten eer­ste de snel­le gang van za­ken: het kop­pel trouw­de bij zijn der­de ont­moe­ting. Ten twee­de het gro­te leef­tijds­ver­schil. “Me­neer is 39 jaar ou­der dan zijn echt­ge­no­te en dit leef­tijds­ver­schil is hem ook dui­de­lijk aan te ge­ven”, ver­meldt de brief on­om­won­den. Ten der­de ver­moedt Bur­ger­za­ken dat Van­de­puts vo­ri­ge hu­we­lijk ook een schijn­hu­we­lijk was. Uit on­der­zoek bleek im­mers dat het hu­we­lijk “vol­strekt niet ge­loof­waar­dig” was: “Me­vrouw be­viel toen twee da­gen na de hu­we­lijks­slui­ting van een kind, dat ge­zien de draag­pe­ri­o­de on­mo­ge­lijk ver­wekt kon zijn door me­neer. Me­neer was eerst wat ver­ont­rust, maar kon na­der­hand over­tuigd wor­den van het feit dat in Ka­meroen vrou­wen veel snel­ler be­val­len dan in Eu­ro­pa en dat de huids­kleur van de ba­by wel­licht nog zou ver­an­de­ren. Nau­we­lijks zes maan­den na de­ze hu­we­lijks­slui­ting ont­moet me­neer via in­ter­net dan een nieu­we Ka­meroen­se en be­gint er een nieu­we re­la­tie mee”, luidt het in de brief. Van­de­put is het daar niet mee eens. “Ik ken­de mijn vrouw meer dan een jaar voor mijn hu­we­lijk. Is dat zo uit­zon­der­lijk? We had­den da­ge­lijks con­tact via Sky­pe of de te­le­foon. En wat dat leef­tijds­ver­schil be­treft: in Ka­meroen is dat he­le­maal niet zo on­ge­woon. Daar kie­zen vrou­wen wel va­ker voor ou­de­re man­nen om­dat die meer ze­ker­heid bie­den. Dat dit leef­tijds­ver­schil mij ‘aan te ge­ven’ is, vind ik nog­al sub­jec­tief en vol­gens mij moet een amb­te­naar zich daar­over niet uit­la­ten.” “Mijn eer­ste hu­we­lijk was er trou­wens ook een uit lief­de. Maar na­dat mijn ex een kind had ge­kre­gen dat niet van mij was, heb ik de schei­ding in gang ge­zet. Je mag me na­ïef noe­men maar ze moe­ten niet doen als­of ik on­no­zel ben: het kind werd na acht maan­den ge­bo- ren, het kon dus wel de­ge­lijk van mij zijn. Ik ben la­ter te we­ten ge­ko­men dat mijn vrouw me be­dro­gen had, maar en­kel op ba­sis van de huids­kleur van een ba­by is dat moei­lijk te zeg­gen. Mijn twee kin­de­ren met Rosa­lie heb­ben ook al­le­bei een erg ver­schil­len­de huid.” Tot slot ver­meldt de brief dat Van­de­put geen be­wijs kan voor­leg­gen dat hij ge­schei­den is van zijn eer­ste Ka­meroen­se vrouw. “Noch­tans wa­ren die do­cu­men­ten toen al in hun be­zit”, zegt hij.

Wij­k­agent

Voor Ni­co en Rosa­lie zat er niks an­ders op dan in Ka­meroen te blij­ven. Maar bij de gang van za­ken heb­ben ze gro­te vra­gen. “Hoe kan een amb­te­naar van de bur­ger­lij­ke stand nu oor­de­len over de ernst van on­ze re­la­tie, zon­der dat die mij of mijn vrouw ooit ge­spro­ken heeft? Een wij­k­agent heeft mij een paar vra­gen ge­steld, ver­der reikt zo’n on­der­zoek niet.” Van­de­put is ook niet te spre­ken over bur­ge­mees­ter Bor­re­mans die vol­gens hem een per­soon­lijk ge­sprek al­tijd ge­wei­gerd heeft. “Die man on­der­te­kent do­cu­men­ten maar wei­gert zijn ver­ant­woor­de­lijk­heid te ne­men.”

Ni­co en Rosa­lie voch­ten de be­slis­sing eerst aan voor de fa­mi­lie­recht­bank maar kre­gen daar geen ge­lijk. In be­roep ver­an­der­de dat: “Die rech­ter zag geen en­kel pro­bleem in ons leef­tijds­ver­schil of de kor­te tijd die we nog maar sa­men

HEUS­DEN-ZOL­DER - “De he­le pro­ce­du­re rond de­ze twee Ka­meroen­se hu­we­lij­ken is cor­rect ver­lo­pen”, re­a­geert bur­ge­mees­ter Ma­rio Bor­re­mans (GOED).

“Bei­de hu­we­lij­ken van me­neer Van­de­put met een Ka­meroen­se vrouw wer­den voor ad­vies over­ge­maakt aan de Pro­cu­reur des Ko­nings met de vraag om te on­der­zoe­ken of het om schijn­hu­we­lij­ken ging. De pro­cu­reur heeft in bei­de ge­val­len een ne­ga­tief ad­vies ge­ge­ven dat door ons werd ge­volgd.” Bor­re­mans zegt dat er wel de­ge­lijk per­soon­lijk con­tact is ge­weest. “Zo­wel met me­de­wer­kers van de dienst be­vol­king als met mij. Net zo­als er wel de­ge­lijk ge­ant­woord is op zijn vraag waar de echt­schei­dings­do­cu­men­ten wa­ren.”

Over de cas­san­te for­mu­le­rin­gen in de wei­ge­rings­brief zegt Bor­re­mans: “Dat is het ad­vies van de Pro­cu­reur des Ko­nings, dat let­ter­lijk ge­ci­teerd wordt.”

wa­ren. Toen ik ook het do­cu­ment van schei­ding kon voor­leg­gen, was de zaak in or­de.”

Het ar­rest op 13 ju­ni 2017 is dui­de­lijk: de ge­meen­te Heus­den-Zol­der moet het hu­we­lijk er­ken­nen.

Wrang

Toch duur­de het nog een jaar voor Rosa­lies vi­sum in or­de was en het ge­zin naar Heus­den-Zol­der kon ver­hui­zen. Ni­co is op­ge­lucht maar kijkt met een wrang ge­voel te­rug op de ju­ri­di­sche strijd. “Die ge­rech­te­lij­ke mo­len, hoe­veel men­sen zou­den daar niet op af­knap­pen? Ter­wijl ik al­leen maar sa­men wil­de zijn met de vrouw van wie ik hou, die toe­val­lig uit een an­der land komt.” Als hij iets van de ge­maak­te kos­ten wil re­cu­pe­re­ren, zal Van­de­put een nieu­we ju­ri­di­sche pro­ce­du­re moe­ten op­star­ten, maar dat ziet hij niet zit­ten. Dat Rosa­lies lief­de op­recht is, daar twij­felt Ni­co niet aan. “Rosa­lie is een ern­sti­ge vrouw. Ze wou al­leen met me trou­wen op voor­waar­de dat er kin­de­ren kwa­men. Dat was voor haar heel be­lang­rijk. Oké, ze denkt mis­schien ook aan ge­bor­gen­heid en fi­nan­ci­ë­le ze­ker­heid, maar wel­ke vrouw doet dat niet? Ik ben in België twee keer ge­trouwd ge­weest. Dat heeft me toen een for­tuin ge­kost. Som­mi­gen vinden het mis­schien na­ïef dat ik nu op­nieuw de stap heb ge­zet, maar voor mij blijft lief­de de be­lang­rijk­ste drijf­veer in het le­ven, waar ik al­les voor zou doen.”

Een amb­te­naar heeft er zich niet over uit te la­ten dat het leef­tijd­ver­schil met mijn vrouw mij ‘aan te ge­ven’ is

Ni­co VAN­DE­PUT

Fo­to KAREL HEMERIJCKX

Ni­co Van­de­put (66) en Rosa­lie Abo­mo (27) met hun kind­jes Ma­ï­té en Syl­van. “Ein­de­lijk kun­nen we sa­men zijn in Heus­denZol­der.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.