Maar kind toch

Het Nieuwsblad - - BUITENLAND -

Dat het er mooi­er uit­ziet dan het is, moet je dan den­ken. Tel­kens er één, vaak ‘out of the blue’, zegt: ‘Ik heb het ge­had. Nu stop ik er­mee.’ Boenk. Je be­seft het door de ferm­heid van de me­de­de­ling. Door tra­nen ook vaak. Zo­als die van Aag­je op haar pers­con­fe­ren­tie. Ze deed haar best om ze in te slik­ken en toen vie­len ze nog meer op. Het wa­ren geen tra­nen van spijt. Het wa­ren tra­nen van op­luch­ting. Het is er­uit. Oef. En nu kan nie­mand mij nog zeg­gen dat ik te­rug moet. Als­of het de hel be­trof. Ke­vin Van Im­pe het. Bij­na met die woor­den. Toen de ren­ner van Va­can­soleil-dcm eind vo­ri­ge week ‘met on­mid­del­lij­ke in­gang zijn fiets aan de haak hing’, schreef hij in zijn pers­be­richt: ‘Het voelt als een op­luch­ting. Ik kan het niet meer op­bren­gen.’ len heb­ben ge­la­chen als de man­nen van de turn­bond, die Aag­je nog maar pas op het uit­hang­bord had­den ge­plakt voor het EK in mei in Brus­sel. Dat voor de Olym­pi­sche Spe­len was ook al in de lijm ge­zet. Maar Aag­je heeft geen zin meer. ‘Ik ben op’, zei ze. ‘Fy­siek, en ook men­taal.’ Bur­ned-out, zo heet dat bij ge­wo­ne men­sen. Te veel van te heb­ben ge­moe­ten. On­draag­lij­ke druk. Tom Boo­nen zei daar in zijn co­lumn in uw krant ook een en an­der over. Zon­der het zelf in de ga­ten te heb­ben, want hij is te­gen­woor­dig het te­gen­over­ge­stel­de van bur­ne­dout. Maar pre­cies dáárin zit ‘m de sleu­tel. Hij schreef over Gent-we­vel­gem, hoe hij, dich­ter en dich­ter bij de streep, he­le­maal rus­tig werd. ‘Ik voel­de géén druk meer’, schreef Tom. ‘Na die spurt in de E3-prijs had ik enorm veel ver­trou­wen en moest het niet meer. Het straf­fe is: dan lukt het.’ Het is een clou waar je wei­nig aan hebt. Want als het pas lukt wan­neer je ver­trou­wen hebt, en je krijgt pas ver­trou­wen wan­neer het lukt, waar moet je dan be­gin­nen? En hulp van vrien­den krijg je niet. ‘Want in de sport zijn er géén vrien­den’, zei Van Im­pe bit­ter in de krant. Dat het er mooi­er uit­ziet dan het is, dus. Het ra­re is dat Aag­je haar pers­con­fe­ren­tie be­sloot met de woor­den: ‘Wat nu?? Ik zou wel graag in de me­dia aan de slag gaan.’ De me­dia! Waar we zon­der druk en dead­lines wer­ken. En waar we al­le­maal dik­ke vrien­den zijn. Maar kind toch...

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.