Ont­roe­rend ver­haal van ba­by­chim­pan­see Os­car is be­drog

Het Nieuwsblad - - NIEUWS - WIL­LY DE BUCK

Even het ple­zier ver­brod­den voor al wie nog naar de nieuw­ste Dis­ney­hit gaat kij­ken: de aan­doen­lij­ke do­cu­men­tai­re over het chim­pan­see­wee­s­je Os­car, dat door groepsleider Fred­dy ge­a­dop­teerd wordt, is gro­ten­deels fa­ke. Maar wel mooi.

Chim­pan­zee

kon­digd. En in­der­daad: er zijn maar wei­nig kij­kers die het droog hou­den wan­neer ba­by Os­car zijn moe­der Isha ver­liest in een ter­ri­to­ri­um­ge­vecht tus­sen twee apen- ko­lo­nies. Ca­me­ra­man­nen Mark Lin­field en Alas­tair Fo­ther­gill – de Ste­ven Spiel­berg van de na­tuur­film – vol­gen het aap­je van dan af op zijn in­tries­te zoek­tocht naar een nieu­we thuis. De klei­ne Os­car klopt wan­ho­pig bij ver­schil­len­de moe­ders aan, maar die ver­sto­ten hem een voor een. Waar­na het zwakker wor­den­de vent­je weer ver­der suk­kelt. Dit moet fa­taal af­lo­pen, denkt ie­der­een. Tot Os­car tot ie­ders ver­ba­zing troost vindt in de ar­men van Fred­dy, een stoer al­fa- man­ne­tje dat zich nor­maal nooit met de pa­gad­ders in de groep be­moeit. De beel­den van ma­cho Fred­dy die het wee­s­je op zijn rug neemt, door het oer­woud loodst en ’s avonds in slaap wiegt, zijn de meest ver­te­de­ren­de van de he­le film.

Leu­gens door­prikt

‘We wis­ten dat zo­iets wel eens voor­kwam, maar niet met al­fa­man­ne­tjes. En het is nog nooit ge­filmd’, be­ju­bel­den apen­ken­ners als Ja­ne Good­all de film. Maar dan door­prik­te hun Zwit­ser­se col­le­ga Chris­top­he Boesch van het be­faam­de Max Plan­ck In­sti­tuut de leu­gens. ‘Dis­ney heeft de waar­heid flink bij­ge­kleurd’, zegt Boesch, die als adviseur aan Chim­pan­zee mee­werk­te. ‘Het klopt dat Os­car zijn moe­der ver­loor. Niet in een ge­vecht, maar waar­schijn­lijk door ziek­te. De ca­me­ra­men­sen wa­ren haar plots kwijt. Om het wat dra­ma­ti­scher te ma­ken, wordt de in­druk ge­wekt dat ze ge­wond raak­te bij een ge­vecht en dan ver­moe­de­lijk door jacht­lui­paar­den werd ver­slon­den.’ Daar houdt het be­drog niet op. ‘Ba­by Os­car is daar­na in­der­daad door een man­ne­tje ge­a­dop­teerd, maar na ze­ven maan­den ge­stor­ven. Van dan af werd zijn rol in­ge­vuld met beel­den van vijf an­de­re aap­jes die vol­was­sen wor­den’, ver­klap­te Boesch. in­field en Fo­ther­gill zul­len het niet graag ho­ren, want zij blij­ven in in­ter­views maar op­schep­pen over het won­der waar­van ze ge­tui­ge wa­ren. Ze moe­ten noch­tans be­sef­fen dat Dis­ney al lan­ger de re­pu­ta­tie heeft dat het do­cu­men­tai­re­ma­kers de op­dracht geeft het bees­ten­be­staan wat op­win­den­der te ma­ken. Meest­al ge­beurt dat door beel­den van ver­schil­len­de die­ren te mon­te­ren als­of het om een en het­zelf­de exem­plaar gaat.

Klei­ne let­ter­tjes

Die tech­niek spaart veel tijd uit als je bij­voor­beeld het pa­rings­ri­tu­eel, de zwan­ger­schap, de ge­boor­te en de eer­ste le­vens­maan­den van pak­weg een lui­paard wil fil­men. En als je het mo­ment su­prê­me ge­mist hebt of te bang was om clo­se-ups te ma­ken, dan kan je die ga­ten nog al­tijd op­vul­len in een dierentuin. Nie­mand strui­kelt daar­over als dat in de klei­ne let­ter­tjes ver­meld wordt.

Maar zelfs de groot­sten dur­ven dat al eens te ver­ge­ten: Da­vid At­ten­borough, de meest be­trouw­ba­re en meest ge­lau­wer­de do­cu­men­tai­re­ma­ker, ver­loor on­langs flink van zijn plui­men toen hij moest toe­ge­ven dat hij de ge­boor­te van twee ba­by-ijs­beer­tjes niet aan de Noord­pool, maar in een Duit­se dierentuin film­de. Ter­wijl ie­der­een zich al die tijd af­ge­vraagd had hoe hij in gods­naam met zijn ca­me­ra bij die bloed­dor­sti­ge ijs­beer in dat me­ters die­pe sneeuw­hol ge­raakt was. van Thailand. De man wordt be­schul­digd van de ver­krach­ting in 2010 van vier zus­jes tus­sen 7 en 15 jaar.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.