‘Ik her­in­ner me niet el­ke leer­ling, maar Kom­pa­ny viel op’

Mees­ter Joost wordt be­dankt door VIN­CENT KOM­PA­NY

Het Nieuwsblad - - NIEUWS -

Als je zo­als Joost Mes­kens 28 jaar voor de klas staat, dan is het on­mo­ge­lijk om je nog el­ke leer­ling te her­in­ne­ren. Maar Vin­cent Kom­pa­ny, die her­in­nert hij zich wel. Al is het maar om­dat die al tij­dens de les de voet­bal­wed­strijd van de speel­tijd aan het re­ge­len was. De be­won­de­ring van Vin­cent Kom­pa­ny voor mees­ter Joost be­gon toen die op het par­keer­ter­rein van de school toon­de hoe hij een au­to kon op­til­len. Kom­pa­ny gaf dan ook met­een een com­pli­ment over zijn spier­mas­sa, toen hij zijn ou­de mees­ter om­hels­de. ‘Hij keek naar mij op, ook door de frat­sen die ik uit­haal­de’, zegt Joost Mes­kens aan on­ze krant. Een van die frat­sen: met bor­den­wis­sers gooi­en, als we Kom­pa­ny mo­gen ge­lo­ven. ‘Dat klopt, maar ik gooi nooit raak’, zegt mees­ter Joost. ‘Ik laat ze pal voor hun neus val­len om ze weer te doen op­let­ten. Mis­schien niet hon­derd pro­cent ver­ant­woord, maar het zijn de din­gen die bij­blij­ven.’ Kom­pa­ny is mees­ter Joost twee keer te­gen­ge­ko­men in ba­sis­school Ma­ria Bood­schap in Brussel: in het twee­de en in het zes­de leer­jaar. Toen hij zijn ou­de men­tor ver­ras­te tij­dens de les, vroeg hij de klas om een ap­plaus. ‘Want ik heb van hem on­ge­lo­fe­lijk veel ge­leerd. Hoe meer ik uit­ge­daagd word, hoe be­ter ik word. En dat heb ik er

Hoe meer ik uit­ge­daagd word, hoe be­ter ik word

op de­ze school uit­ge­haald.’ Sinds het be­zoek van Kom­pa­ny is mees­ter Joost de held van de school. Voor­al de meis­jes zijn zot van de voet­bal­ler en vra­gen de mees­ter om ou­de fo­to’s en no­ti­ties van de Ro­de Dui­vel. Maar ook mees­ter Joost zelf is nog al­tijd ont­roerd als hij de beel­den op­nieuw ziet. ‘Ik raak die uit­zen­ding maar nie niet beu. Wat was hij gro groot ge­wor­den! De laat­ste keer dat ik hem zag, was hij 15 e en speel­de hij bij Anderlecht. l ht Ah Ah, daar is Le Bou­cher, zei hij toen. De sla­ger, zo noem­de hij mij. Ik was in­der­daad streng met hem, maar hij had dat no­dig. Hij was hy­per­ac­tief, maar in de les moet je ook wel eens kun­nen stil­zit­ten en luis­te­ren. Hij haal­de noch­tans goe­de pun­ten hoor, maar was tij­dens de les al be­zig met het re­ge­len van de voet­bal­wed­strijd tij­dens de speel­tijd. Ik her­in­ner me niet meer el­ke leer­ling, maar hij viel op.’

Fo­to's: vrt

VIN­CENT KOM­PA­NY

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.