Het le­ven door een hoofd­te­le­foon

BRUSSEL We kre­gen al wat films te zien over de val van de Ber­lijn­se Muur, maar een straf film­ver­haal over de Sta­si (Mi­nis­te­rum für Staats­si­cher­heit), de bin­nen­land­se in­lich­tin­gen­dienst van de DDR, liet toch op zich wach­ten. Ci­ne­ast Flo­ri­an Hen­c­kel von Don

Metro (Dutch Edition) - - Movie -

Flo­ri­an Hen­c­kel von Don­nersmar­ck ver­telt het ver­haal van een Sta­si-ka­pi­tein, een com­mu­nist van de har­de lijn, die een be­ken­de, maar toch ver­dach­te the­a­ter hij de in­tiem­ste ge­dach­ten van de schrijver en diens ge­lief­de (en ster­ac­tri­ce) aan­hoort, en het cor­rup­te ge­drag van zijn over­sten ob­ser­veert, be­gint hij zijn job in vraag te stel­len.

- - «Ja, in­der­daad. Ik heb veel re­search ge­daan. Vier jaar. Ik kon im­mers in de ar­chie­ven van de vroe­ge­re staats­vei­lig­heids­dienst snuf­fe­len. Maar ik heb ge­spro­ken. Ik wil­de zo­veel mo­ge­lijk an­de­re me­nin­gen ho­ren zo­dat ik een vol­le­dig beeld kon krij­gen. Maar het gaat niet al- leen om die re­search. Bij zo’n bij. Som­mi­ge ac­teurs kwa­men uit het Oost­blok en die brach­ten na­tuur­lijk hun ei­gen er­va­rin­gen mee. De man die de Sta­si-agent ver­tolkt, ont­dek­te bij­voor­beeld na­de­val­van­deMuur­da­thijdoor zijn ei­gen vrouw be­spied werd. ver­valst dos­sier over haar had sa­men­ge­steld.»

«Als kind voel­de ik de angst van de vol­was­se­nen toen we de grens over­sta­ken naar Oost-Ber- lijn. Mijn ou­ders wa­ren in Oos­tDuits­land ge­bo­ren en kre­gen dus meer con­tro­le van de po­li­tie dan an­de­re ‘toe­ris­ten’. Vrien­den van mijn ou­ders wa­ren bang om hen aan te spre­ken, want zij kwa­men im­mers uit het wes­ten. Dus ik jeugd­her­in­ne­rin­gen en ik heb er al­tijd iets wil­len rond ver­tel­len. Wat me ook in­spi­reer­de was een beeld dat me al­tijd is bij­ge­ble­ven: een man met een hoofd­te­le­foon op in een troos­te­lo­ze ka­mer.»

«Ja en neen. Niet in let­ter­lij­ke zin. Ik had mo­del­len uit de wer­ke­lijk­heid. Maar het is niet zo dat de per­so­na­ges voor exact die be­paal­de men­sen staan. Ik wil­de in de eer­ste plaats per­so­na­ges van vlees en bloed die een ei­gen le­ven - lo­ze ko­pie­ën.»

- «De Sta­si heeft heel veel dos­siers na de val van de Muur la­ten ver­dwij­nen. Van de 300.000 men­sen gin­gen er slechts 6 de ge­van­ge­nis in. En van slecht één per­soon kon men be­wij­zen dat hij een moord had ge­pleegd. Veel van die top­men­sen zijn in be­drij­ven te­recht ge­ko­men. Som­mi­ge heel hoog in het be­stuur van een ver­ze­ke als kat­ten op hun po­ten te­recht. - ter op­dui­ken, maar ik vond het in­te­res­sant om hem even snel te la­ten ver­dwij­nen. Want zo is het ook ge­gaan. Nie­mand weet waar die ke­rels naar­toe gin­gen.»

«Neen, veel slacht­of­fers wil­len het ge­woon niet meer we­ten. Het is voor­bij en voor mijn moe­der en an­de­re men­sen is het te pijn­lijk om­te­we­ten­wat­deS­ta­si­al­le­maal wist.» «Ja, ik heb hier nog ge­woond. Mijn­va­der­werkt­evoor­een­lucht­vaart­maat­schap­pij. Toen ik nog een­kind­was­zoch­ten­we­hier­een huis in Uk­kel. Toen heb­ben we een tijd­je in het Me­tro­po­le Ho­tel ge­lo­geerd.» (cc)

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.