Link, eeuwige tie­ner

Metro (Dutch Edition) - - Games & Gadgets -

Met zijn pun­ti­ge oren à la Mr. Spock heeft Link de look van een elf­je. En hoe­wel zijn per­so­na­ge ge­ë­vo­lu­eerd is van kind naar vol­was­se­ne, blijft hij de eeuwige ado­les­cent in zijn at­ti­tu­de. Een soort mys­te­ri­eu­ze Pe­ter Pan die ten strij­de trekt te­gen de krach­ten van Ga­non, het ab­so­lu­te Kwaad.

Be­gin de ja­ren tach­tig na­men de vi­deo­ga­mes een be­lang­rij­ke wen­ding. De crash van de markt zorg­de voor de val van gro­te na­men zo­als Ata­ri. De Ja­pan­ners na­men de macht over van de Ame­ri­ka­nen. Het was een soort van mei ‘68 voor de vi­deo­ga­mes waar­bij ta­lent­vol­le ont­wer­pers als Shi­ge­ru Miy­a­mo­to, de gees­te­lij­ke va­der van Su­per Mario, ge­bom­bar­deerd wer­den tot de pa­ra­de­paard­jes van Nin­ten­do. Weg met de ga­mes die lou­ter be­ston­den uit pun­ten ra­pen en je be­hen­dig­heid en re de avon­tuur­lij­ke spel­len mét een sce­na­rio! En daar stond Link dan, in 1986 via NES (Nin­ten­do En­ter­tain­ment Sy­s­tem) in ‘The Le­gend of Zel­da’, het eer­ste ad­ven­tu­re/ac­ti­on ga­me op con­so­le dat een suc­ces­ver­haal werd. Daar­na volg­den de epi­so­des el­kaar op, en de jon­ge hel­den scho­ten als pad­den­stoe­len uit de grond. Link laat in zijn ge­schie­de­nis duis­te­re spo­ren na. Zwer­vend door de Val­ley of De­ath redt hij het le­ven van prin­ses Zel­da. Zij her­kent in hem een af­stam­me­ling van een ob­scu­re rid­der en ver­trouwt hem een mis­sie toe: het Kwa­de ver­slaan. Link de Hy­ruli­ër is am­per tien en woont in het ko­nink­rijk Hy­ru­la, waar ver­schil­len­de vol­ke­ren sa­men­le­ven. Vreemd de­tail in de­ze ga­me is dat de held zijn zwaard stee­vast in zijn lin­ker­hand houdt, be­hal­ve dan in de ver­sie Wii van ‘The Le­gend of Zel­da: Twi­light Prin­cess’, maar daar wis­selt hij lou­ter om tech­ni­sche re­de­nen. Het is maar één van de ra­ri­tei­ten van de eeuwige ado­les­cent, wiens per­so­na­ge te­rug­gaat op een ou­de Ja­pan­se le­gen­de waar­in de mens na zijn dood re­ïn­car­neert in een van zijn na­ko­me­lin­gen. En de be­le­ve­nis­sen van Link vloei­en dan weer voort uit de her­in­ne­rin­gen van Shi­ge­ru Miy­a­mo­to aan spel­le­tjes in het bos. Link blijft dat am­bi­gue ka­rak­ter, met al zijn bij­na kin­der­lij­ke on­han­dig­heid, be­hou­den, hoe­wel de jon­ge Link ze­ven jaar ou­der wordt na­dat een ma­gi­ër hem in een die­pe slaap brengt. En het zijn ook niet de Cre­ool­se rin­gen die plots­klaps in zijn oren zit­ten als hij wak­ker wordt, die hem de vol­was­sen­heid in­lood­sen. Maar de avon­tu­ren van Link zijn niet ach­ter­lijk of kin­der­ach­tig. Ze bren­gen een emo­tie over naar de spe­ler/kij­ker. Al­le ele­men­ten zijn aan­we­zig om - so­na­ge. Je kan zelfs zijn naam ver­an­de­ren bij de start. Het is trou­wens ook daar­om dat Link nooit praat. Een held zon­der stem, maar vol emo­ties.

@

www.zel­da.com

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.