Obi­lje­ži­li dje­tinj­stvo

Express - - PRVA STRANICA -

no­va “Pre­da­to­ra” na­pus­tio oz­bilj­nost ak­ci­je i glu­mio ju­na­ke ko­ji su ko­li­ko du­ho­vi­ti, to­li­ko i smi­ješ­ni (“Ko­man­dos”, “Bli­zan­ci”, “Ju­ni­or”, “Po­s­ljed­nji ak­cij­ski ju­nak”, “Is­ti­ni­te la­ži”), Stal­lo­ne je os­tao vje­ran svo­jem iz­vor­nom oz­bilj­nom dram­skom na­dah­nu­ću pat­nje, bo­li i po­ra­za ko­ji nje­go­ve po­sve ne­du­ho­vi­te ju­na­ke pre­tva­ra­ju u žr­tve ko­je naj­u­vjer­lji­vi­je po­bje­đu­ju kad naj­vi­še gu­be. Ako je, uvjet­no re­če­no, Sc­hwar­ze­neg­ger Cary Grant ak­cij­skog fil­ma, Stal­lo­ne je, ma ko­li­ko to mo­že zvu­ča­ti smi­ješ­no, ak­cij­ski Mar­lon Bran­do. Emo­ci­je, pro­živ­lja­va­nje sva­kog tre­nut­ka ju­na­ko­va ži­vo­ta na ekra­nu, sklo­nost bo­li, pat­nji i (dos­lov­no) kr­va­re­nju či­ni nje­go­ve ju­na­ke uvjer­lji­vi­ma i bli­ski­ma čak i on­da kad su pri­ča i sce­na­rij ne­uvjer­lji­vi. Stal­lo­ne­ovo je li­ce to­li­ko pu­ta bi­lo kr­va­vo, iz­de­ra­no, iz­u­bi­ja­no i una­ka­že­no da mu ni naj­ve­ća ko­li­či­na bo­tok­sa ne mo­že uru­ši­ti imidž. Na nje­go­vu li­cu bo­toks je sa­mo još je­dan, ovo­ga pu­ta ki­rur­ški no­ka­ut već iona­ko Sta­lo­ne je naj­a­vio ka­ko bi ra­do nas­ta­vio glu­mi­ti, sad sta­rog Roc­kyja, u no­vim nas­tav­ci­ma “Cre­eda”, ako ih bu­de bi­lo. A ako ih i ne bu­de, “Cre­ed” Rya­na Co­ogle­ra, re­da­te­lja ko­je­mu su fil­mo­vi o Roc­kyju obi­lje­ži­li dje­tinj­stvo i mla­dost, me­lan­ko­li­čan je, ali i dos­to­jans­tven opro­štaj s jed­nom film­skom le­gen­dom. de­for­mi­ra­noj fi­zi­ono­mi­ji. Na is­ti na­čin i tra­go­vi sta­ros­ti do­ima­ju se kao još je­dan znak pre­poz­nat­lji­ve de­for­ma­ci­je. Dok ak­cij­ski ko­mi­čar Sc­hwar­ze­neg­ger sta­ri dir­lji­vo smi­ješ­no i ni­je vi­še ni­ma­lo du­ho­vit, Stal­lo­neu nje­go­ve bore, ko­jih se že­li ri­je­ši­ti ki­rur­škim za­hva­ti­ma, da­ju još jed­nu po­t­vr­du uro­đe­ne sna­ge, oz­bilj­nos­ti i, na­da­sve, emo­tiv­nos­ti. Ma ko­li­ki bio Stal­lo­ne­ov glu­mač­ki dar, on u sva­koj svo­joj ulo­zi da­je sve od se­be i, dos­lov­no, umi­re pred ka­me­rom. U tom smis­lu, ovaj maj­stor ak­cij­ske pat­nje ne sta­ri kao dru­gi ak­cij­ski ju­na­ci jer je u nje­go­vu slu­ča­ju sta­rost sa­mo još je­dan pre­poz­nat­lji­vi znak pat­nje. Da je u svo­joj oda­nos­ti iko­ni pat­nič­kog ak­cij­skog ju­na­ka bio u pra­vu, po­ka­zu­je na naj­bo­lji na­čin i nje­go­va sed­ma ulo­ga Roc­kyja za ko­ju je osvo­jio hva­los­pje­ve kri­ti­ke i pu­bli­ke, do­bio Zlat­ni Glo­bus za naj­bo­lju spo­red­nu ulo­gu i još dva­de­se­tak na­gra­da, a no­mi­ni­ran je, dru­gi put u ka­ri­je­ri, za Os­ca­ra, ko­ji će vje­ro­jat­no i osvo­ji­ti.

Mic­ha­el B. Jor­dan igra

Cre­eda

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.